Owl Mommy: ταξίδι

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ταξίδι. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 7 Αυγούστου 2015

Εκεί στο μακρινό Αιγαίο...Πάτμος-Αρκιοί!

Φέτος είχαμε αποφασίσει να κάνουμε λίγο διαφορετικές διακοπές, περίπου σαν αυτές που κάναμε πριν αποκτήσουμε παιδί. Μόνο που αυτή τη φορά θα είχαμε βέβαια μαζί και την Αθηνά. Μια μεγάλη διαφορά με προηγούμενες διακοπές, αν το πιστεύετε είναι ότι φέτος βγάλαμε λίγες φωτογραφίες. Τη μεγάλη μηχανή δεν την κουβαλούσαμε παντού μαζί μας και τις περισσότερες τις βγάλαμε με το κινητό. Γι' αυτό και οι φωτογραφίες αυτής της ανάρτησης θα ταίριαζαν τέλεια στον instagram λογαριασμό μου. Αν είχα σήμα δηλαδή... αυτές θα έβαζα :-)
Πρώτη στάση για 2-3 μεροὐλες η Πάτμος. Μακρύ ταξίδι θα μου πείτε. Αν ψάξεις όμως θα βρεις ότι υπάρχει βραδινό δρομολόγιο που φεύγει από Πειραιά στις 23:30 και φτάνει Πάτμο στις 07:30 και με μια καμπινούλα δεν καταλαβαίνεις τίποτα :-) Για βραδινό στο καράβι, έφαγα μια φέτα καρπούζι σε πιάτο με μαχαίρι και πιρούνι. Όσο έτρωγα σκεφτόμουν τη σκηνή από το "Δόλωμα". Όσο κι αν ήθελα να πάρω κι εγώ τη φέτα του καρπουζιού με τα χέρια και να την κριτσανίσω..κρατήθηκα. Μια μικρή βολτίτσα στο πλοίο και ώρα για ύπνο. Ξέρεις, αυτό τον ύπνο που ψιλοτουρτουρίζεις από το κρύο (ακόμα δεν έχω καταλάβει γιατί κάνει τόσο κρύο μέσα στα πλοία) και σκεπάζεσαι με κουβέρτα Ιουλιάτικα. Κοιμάσαι και ξυπνάς με το χτύπημα της πόρτας της καμπίνας... "φτάνουμε Πάτμο!".
Είχαμε ξαναπάει στην Πάτμο και χαρήκαμε που την βρήκαμε πάλι πανέμορφη. Ξέραμε πού θέλαμε να κάνουμε μπάνιο, πού να φάμε, τι να κάνουμε. Πρώτη μέρα πήγαμε στην παραλία του Κάμπου, ιδανική για παιδιά! Ρηχά νερά, ξαπλώστρες με μαξιλάρες, καφεδάκι και αν θέλεις μεγάλη ποικιλία σε θαλάσσια σπορ.

Μεσημεράκι, ταβερνάκι πάνω στην αμμουδιά και πολλές όμορφες εικόνες γύρω μας. Και η Αθηνά να τρώει τα καλαμαράκια και το μαριδάκι με δυο χέρια. Πόσο άνοιξε η όρεξη της με τα μπάνια και τις βόλτες δεν λέγεται!

Μια βόλτα στη Χώρα της Πάτμου επιβάλλεται. Κοιτάζοντας κάτω βλέπεις όλο τον κόλπο του λιμανιού. Αν κοιτάξεις πίσω σου το πανύψηλο Κάστρο σε περιμένει να το εξερευνήσεις. Μια όμορφη μικρή Χώρα που η αλήθεια είναι ότι θυμίζει πιο πολύ Κυκλάδες παρά Δωδεκάνησα. Γι' αυτό μάλλον μου αρέσει και τόσο πολύ.

Η μικρή πλατεία πάνω στη Χώρα είναι ιδανική για μια δροσερή λεμονάδα. Μέχρι να φτάσεις εκεί όμως επιβάλλεται να παίξεις λίγο κρυφτό στα στενά. Ειδικά αν έχεις παιδί :-)

Πήγαμε για μπάνιο και στο Αγριολίβαδο. Εκεί η άμμος είναι ιδανική για κατασκευές. Αν δηλαδή το νήπιο σας έχει εργολαβικές ανησυχίες, αυτή η παραλία είναι για σας. Εμείς φτιάξαμε μόνο δέκα δώδεκα πυργάκια που λέει κι η Αθηνά. Στη φωτογραφία φαίνονται στο βάθος και τα ποδήλατα θαλάσσης. Και απ'αυτό κάναμε! Φορέσαμε στην Αθηνά σωσιβιάκι και πήγαμε βόλτα. Στην αρχή έκανα κι εγώ πετάλι αλλά μετά κάθισα στην μπροστινή θέση παρέα με την Αθηνά και απολαύσαμε την ποδηλατάδα του μπαμπά Νίκου :-)

Μέναμε στο Γροίκο, μόλις 3-4 χιλιόμετρα από τη Σκάλα (λιμάνι). Και εκεί μπορείς να κάνεις μπάνιο όπως και μια μικρή βολτούλα. Και να γνωρίσεις διάφορα γαϊδαράκια. Εμείς γνωρίσαμε το Λουκά που τον ακούγαμε από το δωμάτιο να φωνάζει! Στο Γροίκο φάγαμε και φανταστικά σε ένα μεζεδοπωλείο στην παραλία. Τόσο ωραία ήταν που πήγαμε 2 φορές σε 3 μέρες.

Την επόμενη μέρα ξεκίνησαν αυτές οι διαφορετικές διακοπές. Έπρεπε να αφήσουμε πίσω το αυτοκίνητο μας και να κουβαλήσουμε μόνοι μας τις βαλιτσούλες μας. Τα πράγματα μας τα αριθμήσαμε για να μην ξεχάσουμε κανένα πἰσω και κάναμε πρόβα για το ποιος θα κουβαλήσει τι. Είχαμε μόλις 13 τσάντες, μια ομπρέλα θαλάσσης (αρκετά μεγάλη), μια θήκη με καλάμια ψαρέματος, ένα παιδικό καρεκλάκι παραλίας, μια σανίδα και κάτι άλλα ψιλά. Τη φωτογραφία την έβγαλα περιμένοντας το καραβάκι. Η Αθηνά κοιμάται στα πόδια μου.

Περιμέναμε το καράβι για τους Αρκιούς. Ναι, μάλλον οι περισσότεροι δεν το έχετε ξανακούσει. Οι Αρκιοί είναι ένα μικρό νησάκι απέναντι από την Πάτμο. Το χειμώνα έχει μόνο 40 κατοίκους. Δεν έχει δρόμους με αυτοκίνητα και μηχανάκια αλλά έχει σχολείο. Το καλοκαίρι οι 2-3 ταβέρνες που διαθέτει το νησί μαζεύουν κόσμο από διάφορα σκάφη και από τα τουριστικά καραβάκια που κάνουν ημερήσιες εκδρομές ξεκινώντας από Πάτμο/Λειψούς. Εκτός βέβαια από αυτό τον κόσμο υπάρχουμε κι εμείς που επιλέγουμε να μείνουμε σε αυτό το νησί που διαθέτει περίπου 30 δωμάτια για τους επισκέπτες.

Πρώτη φορά πήγα στους Αρκιούς το 1995 με τους γονείς μου. Τότε δεν είχε ούτε την πλατειούλα που έχει τώρα. Αργότερα πήγαμε με το Νίκο μόνοι μας και μετά ξανά και ξανά με παρέα. Ένας εφηβικός φίλος του μπαμπά μου, ο Μανώλης έχει εκεί μια ταβέρνα και λίγα δωμάτια. Δεν πέρασε πολύς καιρός από όταν πρωτοπήγα και αυτή η ταβέρνα έγινε το μέρος που έπρεπε οπωσδήποτε να επισκεφτεί κανείς αν βρισκόταν τριγύρω. Η ταβέρνα του Τρύπα (παρατσούκλι του Μανώλη) είναι μοναδική, σαν τον ίδιο. Ο χαρακτήρας και το στυλ του Μανώλη κάνουν αυτό το μέρος ξεχωριστό. Στην ταβέρνα δουλεύει όλη η φαμίλια, αδέρφια, ξαδέρφια, ανίψια. Είναι πάντα εκεί με χαμόγελο, με τα αστεία τους, με καλή διάθεση. Το φαγητό είναι πάντα φρέσκο και πεντανόστιμο. Το πρωί μπορείς να φας το πρωινό σου και να ακούς τις 4 εποχές του Vivaldi ή Jazz μουσική. Η μουσική είναι τέλεια στον Μανώλη. Και ξέρετε ότι έχω θέμα με τη μουσική. Αν μπορώ να τρώω μεσημεριανό και να ακούω rock ή καλή έντεχνη μουσική ή ακόμα και εναλλακτική ελληνική σκηνή.. εκεί θα μείνω. Στους Αρκιούς χάνεις τις μέρες. Γι'αυτό πας μέχρι εκεί. Για να χαλαρώσεις. Τα κινητά δεν πιάνουν και πολύ καλά και σήμα για ίντερνετ δεν έχει πουθενά. Έρχεται καμιά φορά (το σήμα) και ξαναφεύγει γρήγορα.

Στην αρχή δεν ήμουν σίγουρη για το αν έπρεπε να πάμε στους Αρκιούς με τη μικρή όσο αφορά το θέμα της ασφάλειας. Αυτό που λέμε.. αν πάθει κάτι. Ξέρουμε ότι στα έκτακτα υπάρχει πάντα ένα φουσκωτό να σε πάει απέναντι. Για τα υπόλοιπα έφτιαξα το πιο σούπερ ντούπερ πολυφαρμακείο! Μέχρι ένεση αδρεναλίνης είχα μαζί μου σε περίπτωση αλλεργικού σοκ, καταλαβαίνετε.. είπα: Θα πάμε στους Αρκιούς αλλά θα είμαι εξοπλισμένη :-)
Οι μέρες περνούσαν κι εμείς πηγαίναμε για το μπανάκι μας στη μεγάλη παραλία ή στην μικρή, τη baby όπως τη λέγαμε. Και ήμασταν αρκετές φορές μόνοι μας. Και ήταν τέλεια. Υπάρχουν κι άλλες παραλίες στο νησί όμως σ'αυτές ήταν δύσκολο να πάμε περπατώντας με τη μικρή.

Τα μεσημέρια πηγαίναμε για φαγητό στην ταβέρνα. Αν σας βγάλει ο δρόμος σας μην παραλείψετε να δοκιμάσετε κοντοσούσι (ναι, είναι περίπου αυτό που φαντάζεστε), ταραμοσαλάτα (φέτος πήρα και συνταγή..ε μα!), κεφτέδες, ένα παστίτσιο που μοιάζει με πύργο (με τα πιο στοιχισμένα μακαρόνια που έχω δει), ψητό καλαμάρι, κατσικάκι ντόπιο.. και πολλά ακόμη! Και μπισκοτόγλυκο για επιδόρπιο, απλό και πεντανόστιμο.

Στην ταβέρνα υπάρχουν πεζούλες με μαξιλαράκια και κουρελούδες από πάνω. Το μεσημέρι μετά το φαγητό μπορείς να κάτσεις εκεί, να διαβάσεις το βιβλίο σου, να ξαπλώσεις, να χαλαρώσεις, ακόμα και να κλείσεις τα μάτια σου. Κανείς δεν θα σου πει τίποτα και δεν θα φανεί σε κανέναν περίεργο. Η Αθηνά μας που ευτυχώς είναι πολύ καλόβολη στον ύπνο το έκανε και πράξη. Ένα μεσημέρι, της είπαμε πως μπορεί αν θέλει να κοιμηθεί εδώ στην πεζούλα αν είναι κουρασμένη και νυστάζει. Βολεύτηκε και κοιμήθηκε 3 ώρες! Έκατσε κι ο Νίκος πλάτη σαν καγκελάκι και κομπλέ η κατάσταση :-) Διάβασα κι εγώ το βιβλίο μου και ευχαριστήθηκα ηρεμία. Η φωτογραφία αυτή είναι ακριβώς αυτό που έβλεπα.

Κάποια απογεύματα πηγαίναμε για ψάρεμα. Και ευτυχώς που οι ψαριές μας ήταν καλές γιατί είχαμε κουβαλήσει τόσο εξοπλισμό! Ο Νίκος έπιασε πολλά και μεγάλα ψάρια και η Αθηνά όλο φώναζε "ίδιο είναι κι αυτό μπαμπά!". Ευχαριστηθήκαμε λοιπόν και ψάρι. Και όσο ο μπαμπάς ψάρευε η μικρή αράδιαζε τα κουκλάκια της στο μώλο κι εγώ διάλεγα τη μουσική. Γιατί είχαμε πάρει μαζί και τα cds μας και ένα mini cd player.

Κάποιες μέρες μείναμε στα δωμάτια του Μανώλη και κάποιες στα δωμάτια της Ευδοκίας. Και τα δύο έχουν μπαλκονάκια που μπορείς να κάτσεις, να ακούσεις τη μουσική σου, να παίξεις το επιτραπέζιο σου (και απ' αυτά είχαμε, πώς νομίζετε μαζεύτηκαν 13 τσάντες;) και να χαλαρώσεις. Ή απλά, να μην κάνεις τίποτα.

Αν θες παρέα βρίσκεις. Στους Αρκιούς μπορείς να κάνεις νέους φίλους. Όσοι έρχονται στο νησί για να μείνουν μπορούν να γίνουν παρέα σου αν θες. Έτσι κι αλλιώς θα τους βλέπεις πρωί, μεσημέρι, βράδυ. Και ευτυχώς για μας υπάρχουν και οικογένειες. Είναι απλά λίγο τύχη τι κόσμο θα πετύχεις τη βδομάδα που θα πας.

Μέχρι και σε τρίκυκλο την ανεβάσαμε την Αθηνά. Και σε καρότσα. Αμέ.. είπαμε, αυτοκίνητα δεν έχει αλλά ένα τρίκυκλο και μια καρότσα για τις μεταφορές υπάρχουν στο νησί. Γενικά το παιδί ευχαριστήθηκε να είναι ελεύθερο. Και μόνο που περπατούσε μόνη της, που έμαθε πώς να κατεβαίνει μια πλαγιά για να πάει στην παραλία, που μας έδειχνε εκείνη το δρόμο για την ταβέρνα, που έβγαζε με πρώτη ευκαιρία τα παπούτσια της... όλα αυτά την έκαναν πολύ χαρούμενη.

Όποτε πηγαίνουμε μόνοι μας διακοπές, δεν παραλείπουμε να βγάζουμε και τις οικογενειακές φωτογραφίες μας. Ξέρετε, αυτές με το τεντωμένο χέρι, τις family selfies αγγλιστί :-) Όπως και να το πεις, είναι οι φωτογραφίες που είμαστε όλοι μαζί. Για να μας θυμίζουν πώς ξεχάσαμε το χρόνο φέτος στους Αρκιούς, που μπερδεύαμε τις μέρες, που δεν χτυπούσαν τα κινητά μας, που τρώγαμε τα δικά μας ψαράκια, που αισθανθήκαμε χαλαρά μακριά από όλα όσα μας αγχώνουν, που πέρασε η βδομάδα και δεν το καταλάβαμε.

Η Αθηνά είπε στον Μανώλη φεύγοντας "Θα ξαναέρθουμε του χρόνου με το σκύλο μας!".Μακάρι λέω εγώ! Και για να ξαναπάμε κάποια στιγμή και για το σκύλο (ο καθένας τον καημό του). Είναι υπέροχα στους Αρκιούς κι ελπίζουμε την επόμενη φορά να μας ακολουθήσουν και κάποιοι φίλοι που δίστασαν φέτος. Αν πας με παρέα από την αρχή είναι ακόμα πιο ωραία :-)
Πολλά πράγματα πήγαν πίσω αυτό το καλοκαίρι. Σχεδόν 1 μήνα από τις ζωές μας χάσαμε όλοι παρακολουθώντας απλά τις εξελίξεις και δεν κάναμε τίποτα, δεν ζούσαμε. Γι'αυτό και αποφασίσαμε αυτές τις διακοπές να μην τις χάσουμε. Άλλωστε το αξίζαμε κι εμείς και η μικρή μας. Μια φορά το χρόνο έχουμε την ευκαιρία να είμαστε όλοι μαζί για 10-12 μέρες, αυτοκόλλητοι. Και αυτό όσο μπορούμε δεν το θυσιάζουμε.
Εύχομαι όλοι σας να καταφέρατε να ξεσκάσετε λίγο. Έστω και λίγες μέρες αν μπορείτε να πάτε κάπου θα σας κάνει καλό. Να κάνουμε όλοι μια παύση από τα Νέα και τις τηλεοράσεις. Κι όταν γυρίσουμε εκεί θα είναι πάλι. Ακόμα κι αν βγήκε να μην φύγετε τελικά, προσπαθήστε να κάνετε όμορφα πράγματα στην πόλη σας. Αυτά που δεν κάνετε συχνά. Ένα απογευματινό μπάνιο, μια βόλτα στο κέντρο, ένα θερινό σινεμά ή μια μονοήμερη εκδρομή κάπου κοντά.
Και η ζωή συνεχίζεται :-) Σας φιλώ και θα επανέλθω με νεότερα!

post signature

Δευτέρα 3 Δεκεμβρίου 2012

Επιστρέψαμε με γιορτινό πνεύμα!

Όπως σας είχα πει στην προηγούμενη ανάρτηση πήγαμε ταξιδάκι! Επιστρέψαμε σήμερα ξημερώματα! Και καταλαβαίνετε είμαι σαν κοτόπουλο..ευχαριστημένο κοτόπουλο βέβαια που θα ξεκουραστεί το βράδυ τώρα..
Περάσαμε πολύ πολύ όμορφα! Περπατούσαμε όλη μέρα, κάναμε στάση για ζεστή σοκολάτα και γλυκό, φάγαμε σε ωραία μαγαζάκια, παγώσαμε από το κρύο καθώς είχε 0 βαθμούς και γενικά το ευχαριστηθήκαμε! Στη συγκεκριμένη πόλη έχω σπουδάσει οπότε δεν αναλωθήκαμε σε τουριστικά αξιοθέατα, γυρνούσαμε μόνο εκεί που ξέραμε ότι μας αρέσει. Μα, δεν σας είπα πού πήγαμε! Σας έχω λίγες φωτογραφίες από το πανέμορφο γιορτινό χριστουγεννιάτικο Λονδίνο!

Ανθοπωλείο με πανέμορφα χειμωνιάτικα φυτά και λουλούδια.

Ελαφάκι με κασκόλ και λαμπάκια, ψηλό και επιβλητικό.

Στοά σε εμπορικό κέντρο στολισμένη με τα γνωστά γλειφιτζούρια.

Δέντρο από βαρέλια..μα πόσο πίνει πια αυτός ο λαός;

Διάλειμμα για ζεστό καφέ και γλυκό για να πάρουμε δυνάμεις για το κρύο..

Κι ένα χαριτωμένο σκηνικό: το πρώτο βράδυ ήμασταν κουρασμένοι από το ταξίδι και το περπάτημα και κατεβήκαμε το βράδυ στο μπαρ του ξενοδοχείου. Ξαφνικά, μου λέει ο Νίκος "κοίτα!" και γυρίζω και βλέπω στο δρομάκι 100-150 Άγιους Βασίληδες! Μάλλον πηγαίνανε ή γυρνούσαν από κάποια δουλειά όλοι μαζί!
Σας βάζω βιντεάκι, ότι μπορούσα να βγάλω με το κινητό όταν πετάχτηκα στο δρόμο με -2 βαθμούς! Πρόλαβα τους τελευταίους!

Και λίγα κάλαντα από πνευστούς αγαπημένους!

Όσο για την Αθηνά τα πέρασε μια χαρά! Τηλεφωνούσα πρωί και βράδυ για ενημέρωση και όλα καλά! Τώρα ξεκουράζεται λίγο γιατί με βοήθησε να αδειάσουμε τις βαλίτσες..καταλαβαίνετε..
Και από δουλειές...ξέρετε, λείπεις 2 μέρες και μαζεύεις 5! Αλλά δεν παραπονιέμαι!
Να έχετε μια όμορφη βδομάδα! Μπήκε κι ο Δεκέμβριος!

Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2012

Για πρώτη φορά!

Το Σαββατοκύριακο θα είναι η πρώτη φορά που θα αφήσουμε την Αθηνά για 3 ολόκληρες μέρες! Μέχρι σήμερα οι φορές που έχει μείνει το βράδυ στη γιαγιά και την έχουμε πάρει το πρωί πρέπει να είναι 6-7.. Στην αρχή δεν ήθελα (θήλαζα κιόλας) και μετά δεν έτυχε. Τώρα όμως μετά από 18 σχεδόν μήνες αποφάσισα να πάμε με το Νίκο ένα μίνι ταξιδάκι 3 ημερών. Έψαξα για φθηνά εισητήρια από το καλοκαίρι, τα βρήκα και να που έφτασε ο καιρός!
Τι να σας πω..το πώς περιμένω αυτό το τριήμερο..ούτε για το ταξίδι του μέλιτος δεν ανυπομονούσα τόσο! Είναι που κάποια στιγμή μπουκώνεις λίγο...και χρειάζεσαι αποσυμπίεση! Και εννοείται ότι δεν φταίει το παιδί. Αλλά τον τελευταίο χρόνο όλοι έχουμε πιεστεί λίγο οικονομικά και αυτό από μόνο του δημιουργεί γκρίνια και μουρμούρα. Δεν έχεις την καλύτερη διάθεση, έχεις άγχος ακόμα και για την καθημερινότητα και χωρίς να το καταλάβεις έχεις βάλει τη σχέση σου με το σύντροφο σου στο πλάϊ.. Δεν είναι ότι δεν αγαπιέστε απλά μπήκατε σε δεύτερη μοίρα. Το παιδί έχει προτεραιότητα. Αλλά το παιδί θέλει και ευτυχισμένους γονείς. Και αυτό το ξεχνάμε συνέχεια. Περνούν οι μέρες και όλο λέμε να πάμε οι δυο μας για φαγητό, να πάμε για ποτό, να..να.. Και τυχαίνει και δεν πάμε..Και η καθημερινότητα έρχεται και κάθεται από πάνω!
Γι'αυτό χρειαζόμαστε λίγο ποιοτικό χρόνο μόνοι μας, ας είναι κι ένας καφές και μια βόλτα. Και αν μπορείτε να το καταφέρετε για ταξιδάκι τολμήστε το! Μαζέψτε λίγα από εδώ, λίγα από εκεί και κανονίστε έστω 2 μέρες σε κοντινό ορεινό χωριό! Φανταστείτε να προχωράτε χέρι χέρι στο κρύο, να κάθεστε αγκαλιά μπροστά απ'το τζάκι με ζεστή σοκολάτα και κουβεντούλα; Μπορεί να μου πείτε ότι το θεωρείτε πολυτέλεια όλο αυτό. Στις μέρες μας κι εγώ πολυτέλεια το θεωρώ. Αλλά τι θα κάνουμε; Πόσο θα βυθιστούμε πια σε αυτή τη μιζέρια; Αφού είμαστε εδώ θα ζήσουμε τη ζωή μας. Και δεν αξίζουμε νομίζετε λίγη πολυτέλεια; Κι ας είναι και μια έξοδος σε ρομαντικό εστιατόριο..
Όσο αφορά την Αθηνά εννοείται το σκέφτηκα και αποφάσισα να μην έχω άγχος, όλα καλά θα πάνε!
Σας λέω λοιπόν με λίγα λόγια ότι αυτό το τριήμερο θα απουσιάζω από τη blogo-σφαιρα! Χωρίς ίντερνετ και netbook, αγκαλιά με τον αντρούλη μου να κάνουμε βόλτες και να χαιρόμαστε ο ένας τον άλλο! Πωπώ..σαν να είναι 2009 μου ακούγεται..χεχε!

υ.γ. Συνεχίζει ο διαγωνισμός μας: Ο σάκος της Owl Mommy!

Τετάρτη 27 Ιουνίου 2012

Επιτέλους φτιάχνουμε βαλίτσες!

Η Αθηνούλα ήταν άρρωστη τις 3 τελευταίες μέρες. Μάλλον ίωση μας είπε ο γιατρός. Έκανε πυρετό μέχρι 39.7 και 5-6 φορές τη μέρα κακούλια νερουλάτα. Ευτυχώς είναι ήδη καλύτερα, δεν έχει πολύ πυρετό, τρώει κοτοπουλάκι με ρυζάκι και έχει κέφι για παιχνίδι.
Το καλύτερο νέο των ημερών είναι ότι επιτέλους φτιάχνουμε βαλίτσες για το εξοχικό μας! Έχουμε αυτό το Σάββατο μία βάφτιση και είπαμε αφού θα κατέβουμε γιατί δεν καθόμαστε για διακοπές; Δεν υπάρχει λόγος να κάτσουμε στην Αθήνα άλλες 15 μέρες μέσα στο διαμέρισμα και να γυρνοβολάμε έξω σαν τα κοτόπουλα. Οπότε ετοιμάζουμε τα μπαγκάζια μας! (τι αστεία λέξη)

Η βαλίτσα της Αθηνάς είναι μια χαρά τεράστια για την ηλικία της! Και άλλη μία μεγάλη υφασμάτινη τσάντα με τα παιχνίδια της κυρίας.. Εκτός από το καρότσι έχουμε και το τρίροδο ποδήλατο φέτος! Πωπώ φόρτωμα.. Και τα πράγματα για τη θάλασσα; Μην τα ξεχάσω! Χθες παρέλαβα και το σωσιβιάκι swimtrainer που είχα παραγγείλει από το mariaevita.gr. Θα το δοκιμάσουμε και θα σας πω! Και τα κουβαδάκια της, τα μαγιό, τις πετσέτες της..ούτε αυτοκράτειρα τέτοια προίκα!
Και μόνο που θα κάνουμε βολτούλα δίπλα στη θάλασσα και θα καθόμαστε στο μπαλκονάκι μας τα βράδια..μου φτάνει και με το παραπάνω! Και το έχουμε τόσο ανάγκη, και εγώ και η μικρή..
Θα σας γράφω από εκεί βέβαια όσο πιο συχνά μπορώ! Στο σπίτι δεν έχουμε internet αλλά έχει wi-fi σε όλες τις καφετέριες παρακαλώ!
Σας αφήνω να πάω να κάτσω πάνω στη βαλίτσα..χεχε!
Σας φιλώ αγαπημένοι και υπόσχομαι φωτογραφία μπαλκονάτη και δροσερή!

Τετάρτη 27 Ιουλίου 2011

Οικογενειακές διακοπές !

Ξέγνοιαστοι γονείς που διαβάζουν βιβλία στην παραλία, παιδάκια που χτίζουν

καστράκια στην άμμο, απογευματινές βόλτες στο ηλιοβασίλεμα και βραδινή έξοδος για παγωτό είναι κάποιες από τις πιο καλές ιδέες για μια πετυχημένη....διαφήμιση !

Τα υπερκινητικά και πονηρά παιδιά μας θα κάνουν πάλι τα κόλπα τους για να ξεφύγουν από το άγρυπνο βλέμμα μας..πρέπει λοιπόν να είμαστε σε επιφυλακή..εμείς για φέτος την υπερκινητικότητα την γλυτώνουμε καθ'ότι ούτε καθιστές δεν καθόμαστε ακόμα..χεχε..

Για να καταφέρουμε να απολαύσουμε τις ονειρεμένες οικογενειακές διακοπές μας, ας εφαρμόσουμε τις παρακάτω συμβουλές:

Να δούμε το ταξίδι σαν διασκέδαση! Αν το ταξίδι είναι μακρύ και κουραστικό και θέλουμε να αποφύγουμε νευράκια και..κρίσεις ενώ προσπαθούμε να ελέγξουμε τα μικρά μας πρέπει να τα προετοιμάσουμε. Να τους εξηγήσουμε τους κινδύνους που διατρέχουν και πόση ώρα θα κρατήσει το ταξίδι ενώ θα βρούμε δημιουργικούς τρόπους να τα απασχολήσουμε. Έτσι, θα μπορέσουμε κι εμείς να χαλαρώσουμε..λίγο!

Να μην ξεχάσουμε τα απαραίτητα φάρμακα. Όσοι με ξέρουν καλύτερα, γνωρίζουν ότι το φορητό καλοκαιρινό μου φαρμακείο φημίζεται σε όλα τα νησιά που δεν έχουν ούτε ιατρείο..από τη Σίκινο ως τους Αρκιούς! Γι'αυτό σας λέω: αντισηπτικά, αντιπυρετικά, οινόπνευμα, κρέμα για εγκαύματα, γάζες και τσιρότα, αντισταμινικά για τυχόν τσιμπηματάκια και κορτιζονούχα κρέμα. Α, και χαπάκια για τη διάρροια..οπωσδήποτε! Και για τα παιδάκια μας μαντηλάκια και πάνες!

Προγραμματείστε σωστά το ωράριο της ημέρας. Αν το παιδάκι κοιμάται τα μεσημέρια και νωρίς το βράδυ να μην το αλλάξουμε για να μην χάνει τον ύπνο του. Επιπλέον, θα έχουμε κι εμείς χρόνο για ξεκούραση!

Θέμα Αποσκευές. Το λέω κι εγώ για να το ακούω: όταν πάμε διακοπές ΔΕΝ μετακομίζουμε! Δεν χρειάζεται να πάρουμε μαζί τα πάντα. Για παράδειγμα, ας μην πάρουμε από εδώ παιχνίδια που μπορούμε να τα βρούμε στον προορισμό μας, όπως φουσκωτά δελφίνια κτλ. Μπλοκ ζωγραφικής και 1-2 κούκλες (για τα κορίτσια) είναι μια χαρά. Να πάρουμε απλά κι εύκολα ρουχαλάκια για τα παιδιά και για μας. Στο τέλος, την άμμο θα την βρούμε εκεί!

Ας ξεκινήσουμε με αυτά και ποιος ξέρει..μπορεί να θυμήσουμε και διαφήμιση!

Σελίδες