Να το αφήσουμε πίσω μας το 2012.. έτσι λέω! Και από ότι συζητάω με τους φίλους μου και διαβάζω στα γύρω blogs ήταν μια δύσκολη χρονιά για όλους μας..
Κι αυτό γιατί στριμωχτήκαμε αρκετά αυτή τη χρονιά. Και γιατί δεν περάσαμε καλά. Γιατί γκρινιάξαμε και τσακωθήκαμε πάνω από 100 ευρώ. Λυπηθήκαμε που δεν είχαμε να χαλάσουμε παραπάνω χρήματα όχι μόνο για μας ή το παιδί μας αλλά και για το παιδί του διπλανού που είναι χειρότερα. Κλάψαμε μόνοι μας στην τουαλέτα, εκεί που δεν μας έβλεπε κανείς. Ζοριστήκαμε. Πολύ. Κάποιες φορές δεν έφτανε η θετική μας ενέργεια. Μιζεριάσαμε όσο τίποτα. Συζητούσαμε με κόσμο μόνο για τα κακά οικονομικά. Κατσουφιάσαμε. Μαυρίσαμε. Κοιτάζαμε το χαμόγελο των παιδιών μας κι ερχόταν μια εσωτερική θλίψη μερικές φορές αντί για χαρά. Και μετά ρίξαμε ευθύνες. Στους μεγάλους, στους μικρούς, σε μας, στους γονείς μας. Και κανείς δεν έπαιρνε το φταίξιμο πάνω του. Και πάλι γκρίζα πρόσωπα. Να περιμένουμε μια Κυριακή για να πάμε βόλτα, να βγούμε έξω να ανοίξει λίγο το μάτι μας. Ήρθαν στιγμές που γελάσαμε με την καρδιά μας. Και τα επόμενα λεπτά λίγο σφίξιμο. Σαν να συμμαζευόμασταν κάπως. Μέχρι και το γέλιο μας χάσαμε. Δεν είναι αρκετά όλα αυτά; Αφήνουμε πίσω το 2012 και πάμε στο 2013!
Έχουμε προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα πια. Δεν περιμένουμε το κάτι παραπάνω, το δημιουργούμε! Κλαίμε για να λυτρωθούμε και χαμογελάμε με ελπίδα. Τι κι αν είναι γρουσούζικο το νούμερο 13; Για κάποιους είναι το τυχερό τους, το ξέρετε; Ας γίνει λοιπόν και το δικό μας. Όχι για να περιμένουμε να πάρουμε πίσω αυτά που μας κόπηκαν..αυτό μάλλον δεν θα γίνει. Για να μάθουμε να ζούμε αλλιώς αλλά καλά. Για να μάθουμε να εκτιμάμε ανθρώπους και καταστάσεις. Για να παίζουμε με τα παιδιά μας και να γελάμε αυθόρμητα χωρίς δεύτερες σκέψεις. Να αγαπάμε και να το δείχνουμε στους δικούς μας ανθρώπους. Να αδειάζουμε το μυαλό μας από τα προβλήματα πού και πού και να ζούμε. Γιατί το ξεχάσαμε κι αυτό μέσα σε όλα.. Είμαστε εδώ, εμείς και τα παιδιά μας και αποφασίζουμε να ζήσουμε τη ζωή μας.
Σε μια φίλη μου που έχει κοριτσάκι στην ηλικία της Αθηνάς μια κυρία της είχε πει το εξής: " τα παιδιά της κρίσης".. Άκου βλακεία! Που θα πούμε τα παιδιά μας "παιδιά της κρίσης"! Μα αυτά είναι που μας κρατάνε, που είναι η ελπίδα μας!
Σας εύχομαι το 2013 να σας φέρει πρώτα υγεία και αγάπη.
Να δημιουργήσετε ευτυχισμένες στιγμές και να γελάσετε.
Να κανονίσετε να πάτε εκδρομή και να μην αναβάλλετε αυτά που σας ευχαριστούν. Να παίξετε με τα παιδιά σας και να βγείτε μαζί τους φωτογραφίες. Να ζήσετε όσο καλύτερα μπορείτε με την οικογένεια σας και να φτιάξετε όμορφες αναμνήσεις!
Σας φιλώ λοιπόν φίλοι μου..και Καλή Χρονιά!
Αυτό που ευχαριστιέμαι αυτές τις μέρες εκτός από τις χουχουλιαρο-καταστάσεις είναι οι βόλτες μας! Μπουφάν, σκουφάκι, τσάντα αλλαγής, φωτογραφική μηχανή και φύγαμε! Α! Και μανταρίνια σε σακουλάκι! Είναι το τελευταίο κόλλημα της Αθηνάς και παίρνω παντού μαζί μου!
Πήγαμε λοιπόν στο Γκάζι, στη χριστουγεννιάτικη ιστορία στην Τεχνόπολη. Για αρχή επισκεφτήκαμε τον Άγιο Βασίλη. Η μικρή ήταν τόσο διστακτική και τον κοίταζε με ένα ύφος..και δεν έκατσε βέβαια στα πόδια του! Και λογικό μου φαίνεται να σας πω..όσο και να αναγνώρισε την φιγούρα, παραμένει ένας ξένος, χοντρός με άσπρα μούσια και κόκκινα ρούχα! Του χρόνου που θα καταλαβαίνει ακόμα περισσότερα μάλλον θα πάει πιο κοντά..για να μην φανταστώ τι θα του πει!
Στον εξωτερικό χώρο υπήρχαν 3 καρουσέλ αλλά δυστυχώς ήταν για λίγο μεγαλύτερα παιδάκια που μπορούν να μπουν μόνα τους κι έτσι εμείς απλώς τα χαζέψαμε. Είχε και παγοδρόμιο που όμως πάλι δεν μπήκαμε γιατί δεν ήταν για την ηλικία μας (και τη δική μας εννοώ..χεχε).
Μπήκαμε όμως στην Παραμυθοχώρα που ήταν πολύ ωραία! Ο μολυβένιος στρατιώτης, η Σταχτοπούτα, τα στρουμφάκια..είχε αρκετά! Περιφραγμένα βέβαια για να αντέξουν μέχρι αρχές Ιανουαρίου που κλείνουν.
Είχε και ένα σπιτάκι με τρύπες για να βάλεις το κεφάλι σου από μέσα και να είσαι σαν ξωτικό! Και μ'αρέσουν αυτά! Ε, λοιπόν, εγώ και τα 5χρονα ενθουσιαστήκαμε τόσο..τι να πεις!
Κάτι που επίσης μας άρεσε είναι ότι έχει ωραίες λιχουδιές στα κιόσκια! Κρέπες, ντόνατς από αυτά που έχουν γίνει γνωστά τελευταία (πολύ ωραία!) και frozen yogurt που μ'αρέσει!
Θα καθόμασταν περισσότερο αλλά πήγαμε μέρα που έκανε πολύ κρύο και παγώσανε τα χέρια μας! Αλλά αυτές τις μέρες που έχει λιακάδα θα είναι τέλεια! Και αν έχετε χρόνο πίνετε κι ένα καφεδάκι στο Γκάζι μετά!
Παραμονή Χριστουγέννων και είναι ώρα να σας ευχηθώ!
Να περάσετε όμορφα!
Να παραφάτε! Ναι, ναι να παραφάτε! Να κάτσετε μετά σκασμένοι στον καναπέ και να λέτε "πολύ φάγαμε πάλι..ε, δεν πειράζει, είναι η μέρα!".
Να κοιμηθείτε το μεσημέρι με μια κουβερτούλα στα πόδια, να χαλαρώσετε!
Να ακούσετε την αγαπημένη σας μουσική!
Να διαβάσετε όλοι μαζί ένα χριστουγεννιάτικο παραμύθι!
Να δείτε το "Μόνος στο σπίτι" για 100στή φορά και να γελάσετε!
Να αγκαλιάσετε τα παιδιά σας και να τους πείτε πως τα αγαπάτε!
Να πάρετε τηλέφωνο τους αγαπημένους σας να τους ευχηθείτε!
Να βάλετε σκουφιά και γάντια και να πάτε βόλτα!
Να αφήσετε για λίγο τις σκοτούρες και να κοιτάξετε τα παιδιά που χαμογελούν.. Σκεφτείτε πως ότι κάνουμε το κάνουμε γι'αυτά..γιατί τα παιδιά είναι η ελπίδα μας!
Σας φιλώ και σας εύχομαι Καλά Χριστούγεννα!
Και να θυμάστε τι λέει η Owl Mommy..
Owl you need is Love! Ότι χρειαζόμαστε είναι αγάπη!
Άργησε να μου έρθει η ιδέα είναι αλήθεια. Το αποφάσισα σήμερα το μεσημέρι που πήγα σούπερ μάρκετ. Τι; Μα να φτιάξω κι εγώ κάτι να δώσω στα παιδιά που θα μας πουν τα κάλαντα! Εννοώ εκτός από χρήματα... Είδα και τι φτιάξανε τα Ανθομελάκια και ζήλεψα!
Λοιπόν! Πήρα από το σούπερ μάρκετ 2-3 συσκευασίες μεγάλες με καραμέλες, γκοφρετάκια και γλειφιτζούρια. Είχα στο σπίτι διάφανα πλαστικά ποτήρια, από αυτά που μας μένουν από τα πάρτυ, υφάσματα και κορδέλες. Έβαλα στα ποτηράκια τα ζαχαρωτά, τα σκέπασα με διάφανη μεμβράνη και έδεσα φιόγκο γιορτινό γύρω γύρω. Ξεκίνησα να τα φτιάχνω με την Αθηνά και ευτυχώς ήρθε και η νονά της το απόγευμα και μας βοήθησε αρκετά γιατί η δικιά μου πιο πολλά έβγαζε παρά έβαζε στα ποτηράκια!
Και να το αποτέλεσμα! Έφτιαξα 20 και έδωσα τα 10 στη μαμά μου για να μοιράσει κι εκείνη. Ελπίζω να έρθουν 10 παιδάκια τουλάχιστον να μας πουν τα κάλαντα! Σε λιγότερο από 8 ώρες (από τώρα που σας γράφω) θα χτυπήσει το πρώτο κουδούνι!
Να έχετε μια όμορφη Παραμονή Χριστουγέννων! Κάντε τα τελευταία ψώνια για το γιορτινό τραπέζι και πάρτε τηλέφωνο τους αγαπημένους σας που είναι μακριά! Φτιάχνω και τη χριστουγεννιάτικη κάρτα μας που θα αναρτήσω αύριο!
Να έχετε μια όμορφη μέρα!
Τι ωραία περνάμε στις Μικρές Ιστορίες! Ήταν η καλύτερη έκπληξη όταν η αγαπημένη μας δασκάλα Νάντια μας ανακοίνωσε ότι παρότι είμαστε το πιο baby τμήμα θα φτιάξουμε κι εμείς στολίδια για το δέντρο! Τι μεγάλη χαρά!
Έτσι λοιπόν την προηγούμενη βδομάδα κάναμε την αρχή. Τα πιτσιρικάκια έκατσαν στο τραπέζι, πήραν το αλατοζυμάρι και έφτιαξαν σχηματάκια με κουπάτ και άλλα αντικείμενα. Τα αφήσαμε να στεγνώσουν και αυτή τη βδομάδα στο τελευταίο μάθημα πριν τα Χριστούγεννα ξανακάτσαμε στο τραπέζι αυτή τη φορά για να βάψουμε και να διακοσμήσουμε τα στολίδια μας!
Τα μικρά φόρεσαν τις ποδιές τους. Χρώματα και οδοντόβουρτσες βγήκαν στο τραπέζι και όλοι (μικροί και μεγάλοι) ενθουσιάστηκαν. Κοιτάξτε τι χαμός γίνεται! Μικρά χεράκια έτοιμα για δημιουργία! Προς το τέλος μας βγάλανε και χρυσόσκονη και γυαλιστερά αστεράκια!
Εμείς είχαμε φτιάξει κι ένα ιδιαίτερο στολιδάκι χωρίς κουπάτ. Μία κουκουβάγια μικρή! Δείτε πώς την περιποιήθηκε η Αθηνά!
Αφού λοιπόν πασαλείψαμε τα στολιδάκια μας με χρώματα και ρίξαμε και αστεράκια από πάνω μπορούσαμε πια να τα καμαρώσουμε! Α! Μην ξεχάσω να σας πω αλλά και να σας δείξω.. Φοβερή συμμαθήτρια μας (δεν το έχουμε αναφέρει νομίζω) είναι η Talibanoula! Και θα δείτε στις φωτογραφίες και τα δικά της στολιδάκια, αμ πώς!
Με μεγάλη περηφάνεια και προσοχή μετέφερα το πιατάκι με τα στολίδια στο σπίτι μας. Τους πέρασα κορδελίτσα και τα κρέμασα στο δέντρο μας για να τα βλέπουν όλοι!
Εντάξει..το ξέρω..είναι λίγο ασχημούτσικα..Αλλά τι μαμά κουκουβάγια θα ήμουν αν δεν καμάρωνα έτσι κι αλλιώς;
Πριν 20 μέρες περίπου η Αθηνά από το Craftaholic αποφάσισε να διοργανώσει το παιχνίδι του Secret Santa, του κρυφού Άγιου Βασίλη! Αυτό το παιχνίδι μου αρέσει πάρα πολύ! Μαζεύεις τις συμμετοχές και μετά
κληρώνεις τα ονόματα με τυχαία σειρά κι έτσι δεν ξέρεις αρχικά σε ποιον θα
πάει το δώρο σου ούτε ποιος θα σου κάνει εσένα! Το παίζαμε στο σχολείο αλλά το ζητούσα κι εγώ παλιότερα από φίλους όταν κάναμε μαζί Πρωτοχρονιά!
Και να που περάσανε οι μέρες και ο ταχυδρόμος μου χτύπησε την πόρτα! Και ήταν ένα δεματάκι για μένα! Από ποιον; Από το δικό μου Secret Santa...την Δήμητρα από το For my friends! Ανοίγω γρήγορα γρήγορα και βλέπω μια μικρή καρτούλα και... ένα κολιέ με μια κουκουβάγια! Χαχα..με έχουν καταλάβει όλοι! Και μ'αρέεεεσει!!!
Ευχαριστώ πολύ πολύ Δήμητρα! Και σου εύχομαι να περάσεις κι εσύ όμορφες και ξεκούραστες γιορτές!
Μα μια τόσο μικρή έκπληξη τι χαρά μπορεί να μας δώσει! Αν μαζευτείτε αυτές τις μέρες κάπου με την παρέα σας σκεφτείτε το μήπως και οργανώσετε το δικό σας Secret Santa! Θα αρέσει σε όλους και σίγουρα θα σας φέρει χαρά!
Και πάνω που σκεφτόμουν ότι ήταν μεγάλο διάστημα ένας μήνας να κρατήσει ο διαγωνισμός τις τελευταίες μέρες δεχτήκαμε πάρα πολλές συμμετοχές! Μα και γι'αυτό δεν έχω κάνει ανάρτηση! Έκανα καταχωρήσεις με τις έγκυρες συμμετοχές στο excel για να τα έχω όλα σωστά και οργανωμένα! Αλλά τι σας νοιάζουν εσάς αυτά,ε; Πάμε στα αποτελέσματα!
Είχαμε συνολικά 438 συμμετοχές. Από αυτές οι 397 ήταν έγκυρες.
Άνοιξα το randomizer.com, έβαλα τον αριθμό των συμμετοχών και πάτησα το κουμπί για να μου βγάλει τους 3 νικητές!
Έχουμε και λέμε:
- 1ος νικητής που κερδίζει τα 2 υπέροχα χειροποίητα βραχιόλια από την Hermina Wristwear & more είναι η.......... Pilar Fernadez!
- 2ος νικητής που κερδίζει το πανέμορφο σκουφάκι του Babycarrots.gr είναι η...........Katerina Mandoni!
- 3ος νικητής που κερδίζει τα μοναδικά χριστουγεννιάτικα στολίδια του Craftaholic είναι η.......Argiro Pravita!
Να είστε πάντα τυχερές και να ανυπομονείτε τώρα για να παραλάβετε τα δώρα σας! Σε 3,4,5 μέρες ο ταχυδρόμος θα σας χτυπήσει την πόρτα!
Τι παρατηρήσεις έχω:
Ευχαριστήθηκα τους άντρες που πήραν μέρος (και ήταν αρκετοί) που ζητούσαν το παιδικό σκουφάκι για την αγάπη τους, το κοριτσάκι τους, το αντράκι τους!
Παρατήρησα ότι πολλές μαμάδες ήθελαν τα βραχιόλια για να κάνουν ένα δώρο στον εαυτό τους.. Και θα πω το εξής: Κορίτσια! Μαμάδες! Ναι, όλα για τα παιδάκια μας αλλά μην παραμελούμε κι εμάς, να κάνουμε ένα δώρο στον εαυτό μας μια στο τόσο όχι τόσο για την φιλαρέσκεια μας αλλά για ανταμοιβή,ε!
Και τέλος όσο αφορά τα στολίδια της Αθηνάς κατάλαβα από τα πάρα πολλά σχόλια ότι ο κόσμος αναγνωρίζει την αξία του χειροποίητου και καταλαβαίνει το πόσο μοναδικό είναι και αυτό σημαίνει πολλά!
Χάρηκα πολύ με αυτό το διαγωνισμό! Σας ευχαριστώ πολύ όλους για τη συμμετοχή σας και αφού πήρα τόση χαρά κι εγώ αλλά κι εσείς εννοείται ότι θα το ξανακάνουμε!
Σας φιλώ!
Έχουμε προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα πια. Δεν περιμένουμε το κάτι παραπάνω, το δημιουργούμε! Κλαίμε για να λυτρωθούμε και χαμογελάμε με ελπίδα. Τι κι αν είναι γρουσούζικο το νούμερο 13; Για κάποιους είναι το τυχερό τους, το ξέρετε; Ας γίνει λοιπόν και το δικό μας. Όχι για να περιμένουμε να πάρουμε πίσω αυτά που μας κόπηκαν..αυτό μάλλον δεν θα γίνει. Για να μάθουμε να ζούμε αλλιώς αλλά καλά. Για να μάθουμε να εκτιμάμε ανθρώπους και καταστάσεις. Για να παίζουμε με τα παιδιά μας και να γελάμε αυθόρμητα χωρίς δεύτερες σκέψεις. Να αγαπάμε και να το δείχνουμε στους δικούς μας ανθρώπους. Να αδειάζουμε το μυαλό μας από τα προβλήματα πού και πού και να ζούμε. Γιατί το ξεχάσαμε κι αυτό μέσα σε όλα.. Είμαστε εδώ, εμείς και τα παιδιά μας και αποφασίζουμε να ζήσουμε τη ζωή μας. 
