Τα τελευταία χρόνια γιορτάζαμε πάντα την πρώτη μέρα του χρόνου με τους γονείς (οι οποίοι έγιναν αργότερα παππούδες). Πέρισυ, ήταν η πρώτη φορά που έκανα μεγάλο τραπέζι Πρωτοχρονιάτικο στο σπίτι μας. Και ήθελα να το ξανακάνω. Μπορεί να πρέπει να ετοιμάσω πράγματα μέρες πριν, να κουραστώ, να μαγειρεύω, να κάνω χίλια δυο... αλλά μου αρέσει :-) Δεν συγκρίνεται η χαρά να έχεις το σπίτι σου γεμάτο την Πρώτη Μέρα του χρόνου, τουλάχιστον για μένα έτσι είναι. Αυτή τη φορά όμως ήθελα να περάσουμε την Πρωτοχρονιά με τους φίλους μας και τα παιδιά τους. Κάπως το έφεραν οι περιστάσεις, το έσπρωξα κι εγώ λίγο και κανονίστηκε. Τέσσερα ζευγάρια γονείς και πέντε παιδιά θα ήταν η μαγική ομάδα. Κι εγώ ήμουν τόσο χαρούμενη γιατί με τέτοιους καλεσμένους θα έφτιαχνα σούπερ σπεσιαλιτέ, θα ετοίμαζα παιχνίδια, θα έπαιρνα δωράκια στα παιδιά και διάφορα άλλα. Έστειλα και πρόσκληση :-)
Και ήρθε εκείνη η μέρα και τα είχα όλα έτοιμα. Άνοιξα το τραπέζι της τραπεζαρίας και πρόσθεσα καρέκλες για να κάτσουμε και οι 13 στο τραπέζι. Δεν μου αρέσει να κάθονται τα παιδιά σε διπλανό τραπεζάκι τέτοια μέρα, ήθελα να είμαστε όλοι μαζί. Έστρωσα το καλό μου τραπεζομάντηλο, έβγαλα τα καλά σερβίτσια και διακόσμησα το χώρο. Είχα παραγγείλει 13 κόκκινα μπαλόνια με ήλιον για να δέσω ένα σε κάθε καρέκλα. Ρώτησα το Νίκο αν φαινόταν σαν παιδικό πάρτυ. Μου είπε "ναι, αλλά ωραία είναι". Καλά, και όχι να μου έλεγε σιγά μην τα έβγαζα, εμένα μου άρεσαν!
Έβαλα τα ονόματα των καλεσμένων στις θέσεις που είχα διαλέξει για να κάτσουν. Και στα παιδιά παιδικά χριστουγεννιάτικα πιάτα για να χαρούν. Στο κέντρο του τραπεζιού έβαλα ένα μεγάλο κόκκινο δίσκο και 5-6 γυάλινα βάζα (ξέρετε, από αυτά που μαζεύω) γεμισμένα με κόκκινο νερό (έριξα μέσα τέμπερα) και διακοσμημένα με γκι, ου και κλαδιά ελάτου. Απλά, όμορφα και γιορτινά.
Ο κόσμος ήρθε κι εγώ ακόμα τύλιγα μπεϊκονάκια με σπαράγγι και γκοργκοντζόλα :-) Ο Νίκος όμως σέρβιρε σε όλους ένα Christmas Tree Coctail που είχε ετοιμάσει με μαεστρία (ναι, μέχρι και κοκτέιλ είχαμε φτιάξει). Τα φαγητά ήταν στο φούρνο και στις κατσαρόλες έτοιμα να σερβιριστούν όλα ζεστά (έχω κόλλημα με το ζεστό φαγητό, δεν θυμάμαι αν σας το έχω ξαναπεί). Είχαμε φτιάξει αρκετά πράγματα και αυτή τη φορά. Δύο κρέατα, δύο πουρέδες, τάρτα, μακαρόνι φούρνου, κολοκύθα με κάστανα, μανιτάρια, σαλάτες, μικρά ορεκτικά και κάτι άλλα ψιλά. Και λέω φτιάξαμε γιατί ο Νίκος με βοήθησε πάρα πολύ. Αν ήμουν μόνη μου θα έκανα 2 μέρες για να τα μαγειρέψω όλα αυτά αλλά με το Νίκο στην κουζίνα ετοιμάζουμε τέτοιο τραπέζι σε μισή μέρα :-) Και όπως ξέρετε, η μεγαλύτερη χαρά της οικοδέσποινας είναι να βλέπει χέρια να σταυρώνονται στο τραπέζι για να δοκιμάσουν τα φαγητά και αργότερα να ξαναγεμίζουν τα πιάτα. Και ευτυχώς πέτυχαν όλες οι συνταγές και ευτυχώς άρεσαν σε όλους όσα ετοιμάσαμε! Οι περισσότερες συνταγές ήταν του Γ. Λουκάκου (από το site του) και το κρασί ήταν κόκκινο. Γιατί το κρασί είναι πάντα κόκκινο, έτσι λέω.
Τσουγκρίσαμε τα ποτήρια μας, ευχηθήκαμε και ευχαριστηθήκαμε. Περάσαμε στο γλυκό, στον καφέ και στρώσαμε και τσόχα. Και κέρδισα κιόλας το κατιτίς μου, πρώτη φορά! Παίξαμε και ένα μίνι παιχνίδι γνώσεων, εμπνευσμένο από το Ανθομέλι. Το απόγευμα κόψαμε τη βασιλόπιτα. Το έχω έθιμο πια, να την παραγγέλνω από τη Νίκη του Σκέτη Γλύκα. Τι κι αν έρχεται από μακριά... είναι η πιο νόστιμη βασιλόπιτα που έχω φάει ποτέ, αλήθεια! Και κάθε χρόνο, όσοι τρώνε λένε το ίδιο! Και κέρδισε και το φλουρί ένα από τα παιδάκια της παρέας :-) Η Αθηνά από την άλλη, έφαγε μέχρι και το κεφάλι του Άγιου Βασίλη, το οποίο προς έκπληξη μας ήταν μέσα σοκολατένιο, οπότε καταλαβαίνετε...
Βάλαμε και ταινία για τα πιτσιρίκια (το Frozen), φτιάξαμε ποπ κορν που τα τσάκισαν όλοι, ανταλλάξαμε τα δωράκια μας, κάναμε τα αστεία μας και γενικά περάσαμε πολύ όμορφα! Και χάρηκα πολύ που ήμασταν με φίλους, με ανθρώπους που αγαπάμε, με παιδιά μέσα στο σπίτι και γενικά με χαρούμενη, καλή, θετική ενέργεια :-)
Για μένα η νέα Χρονιά δεν ξεκίνησε όσο καλά θα φανταζόμουν γιατί είχα νέα για ακύρωση κάποιας συνεργασίας, είχα κι ένα τρακαρισματάκι από αυτά που ευτυχώς βγήκαμε όλοι εντάξει αλλά το αυτοκίνητο με μεγάλη ζημιά, κάτι τσακωμούς, κάτι απογοητεύσεις και τέτοια. Αλλά δεν μασάω :-) Θα τα γυρίσω όλα σε καλό όσο μπορώ και με παίρνει. Για τη συνεργασία δεν με νοιάζει, ήδη σκέφτηκα να κάνω κάτι καινούριο και φανταστικό, το αυτοκίνητο θα το φτιάξουμε και την απογοήτευση θα την ξεπεράσω.
Και για εσάς το ίδιο εύχομαι. Να βρείτε δύναμη να ξεπεράσετε όσα άσχημα σας έτυχαν, να χτίσετε νέα πράγματα πάνω στα γκρεμισμένα, να δημιουργήσετε νέες καταστάσεις και να χαίρεστε τις στιγμές με τους αγαπημένους σας ανθρώπους. Και να φροντίζετε την υγεία σας. Να είστε πρώτα εσείς καλά, να προσέχετε τον εαυτό σας, ναι αυτόν τον παραμελημένο εκεί στη γωνία.. βγάλτε τον στο μπαλκόνι να αεριστεί, βάλτε του καινούρια ρούχα και κοιτάξτε μαζί τον καθρέφτη. Άντε, να έρθουμε λίγο στα ίσα μας, τόσα άσχημα ακούμε κάθε μέρα... δεν μπορεί, κάτι θα περνάει από το χέρι μας για να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη! Καλή Χαρούμενη Χρονιά να έχουμε φίλοι μου! Και να χαμογελάτε, όπως λέει κι η φίλη μου η Δήμητρα :-)
υ.γ. Να θυμηθώ να βγάλω και τα στολίδια από το blog!
