Owl Mommy

Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2015

Αυτός είναι ο πιο εύκολος τρόπος να φτιάξεις καλαμπόκι σε 5 λεπτά!

Επιτέλους μοιράζομαι αυτό το μαγειρικό κόλπο μαζί σας! Να φανταστείτε ότι πέρισυ τέτοια εποχή το είχα βρει κάπου στο pinterest και από τότε αρκετές φορές όταν έχω καλαμπόκια έτσι τα φτιάχνω! Να τα πάμε από την αρχή όμως γιατί σας έπιασα από τα μούτρα με τον ενθουσιασμό μου :-)
Τώρα είναι η εποχή των καλαμποκιών φίλοι μου, όλες οι λαϊκές αγορές, τα μανάβικα ακόμα και τα σούπερ μάρκετ έχουν φρέσκα, σφιχτά πανέμορφα καλαμπόκια! Στη λαϊκή μάλιστα τα έχουν 2 ευρώ τα 5 που είναι σούπερ τιμή. Είναι θρεπτικά και πεντανόστιμα. Και η φίλη μου η Εύη μου έδωσε ωραία ιδέα και για σνακ για τον παιδικό σταθμό. Φτιάχνει ένα καλαμπόκι, το κόβει στα δύο και το δίνει για κολατσιό στον μικρό της. Τον τελευταίο καιρό το κάνω κι εγώ και στην Αθηνά αρέσει πολύ!
Πάμε στο κόλπο τώρα. Πώς θα φτιάξουμε το καλαμπόκι μας σε 5 λεπτά! Το μόνο που χρειάζεστε είναι χαρτί κουζίνας. Κόβετε δύο φύλλα χαρτί και τα βρέχετε. Τα στίβετε απαλά να φύγουν τα πολλά νερά και τυλίγετε με αυτά το καλαμπόκι σας. Το τοποθετείτε σε ένα πιάτο.

Στη συνέχεια, το βάζετε στο φούρνο μικροκυμάτων στο maximum και ψήνετε για 5 λεπτά. Αφήνετε να κρυώσει λίγο και μετά βγάζετε το χαρτί κουζίνας. Αλατάκι, πιπεράκι (αν σας αρέσει) και λίγο βούτυρο και το σνακ σας είναι έτοιμο! Ψημένο κανονικά και πεντανόστιμο :-)

Μπορεί να μου πείτε ότι προτιμάτε τον κλασικό τρόπο ψησίματος στο φούρνο. Ξέρετε πώς: βουτυρώνουμε το καλαμπόκι, αλατίζουμε και το τυλίγουμε σε αλουμινόχαρτο. Το ψήνουμε στο γκριλ σε χαμηλή θερμοκρασία για 30 λεπτά. Τα τελευταία 5 λεπτά μπορούμε να βγάλουμε και το αλουμινόχαρτο.
Και πιο ωραίο καλαμπόκι είναι αυτό στα καρβουνάκια που φτιάχνουν στις πλατείες και στους πεζόδρομους, έτσι δεν είναι; Αμ, τι να το κάνω που έρχεται το βραδάκι και θέλω να φάω κάτι νόστιμο και να το φτιάξω και γρήγορα; Πώς θα γίνει δηλαδή, ποιος θα τρέχει στις πλατείες; Αν δεν υπάρχει και εγκυμοσύνη να σου κάνουν και κάνα χατήρι.. κανείς δεν πάει! Οπότε, κάνω το κολπάκι με τον φούρνο μικροκυμάτων και απολαμβάνω καλαμποκάκι σε 5 λεπτά! Δοκιμάστε το και θα με θυμηθείτε, θα γίνει και το δικό σας αγαπημένο κόλπο :-)

post signature

Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2015

Τι θα γίνει αν δώσεις σε μια μαμά ένα cupcake;

Αν προσφέρεις σε μια μαμά ένα cupcake, Θα θέλει να το συνδυάσει με ένα καφέ. Ετοιμάζει λοιπόν ένα. Το τρίχρονο παιδί της περνάει και ρίχνει κάτω τον καφέ. Εκείνη θα καθαρίσει. Καθώς σφουγγαρίζει το πάτωμα, βρίσκει βρώμικες κάλτσες. Θυμάται ότι θέλει να βάλει πλυντήριο. Πηγαίνοντας προς το πλυντήριο σκοντάφτει σε κάτι παιχνίδια και πέφτει πάνω στο ψυγείο. Καθώς χτυπάει στο ψυγείο θυμάται πως πρέπει να ετοιμάσει φαγητό. Βγάζει λίγο κιμά. Ψάχνει για το βιβλίο μαγειρικής , εκείνο με τις συνταγές για burgers. Το βιβλίο βρίσκεται κάτω από μια στοίβα γράμματα. Εκεί βλέπει το λογαριασμό του τηλεφώνου που λήγει την επόμενη μέρα. Θέλει να βάλει το λογαριασμό στην ατζέντα της. Η ατζέντα της είναι μέσα στην τσάντα της... που κάπου την έχει παρατήσει το δίχρονο παιδί της. Πηγαίνοντας προς το μέρος του, μυρίζει κάτι :-) Αλλάζει πάνα στο δίχρονο. Την ώρα που αλλάζει το μικρό, χτυπάει το τηλέφωνο. Το πεντάχρονο παιδί της σηκώνει το ακουστικό και το κλείνει. Εκείνη την ώρα θυμάται πως θέλει να τηλεφωνήσει σε μια φίλη να κανονίσουν για καφέ. Μόλις σκέφτηκε καφέ, θυμήθηκε πως είχε ξεκινήσει να βάλει λίγο καφέ. Βάζει ένα φλυτζάνι. Οι πιθανότητες είναι, Αν πιει τελικά αυτό τον καφέ, Τα παιδιά της να έχουν ήδη φάει το cupcake που αρχικά ήθελε να συνδυάσει με τον καφέ :-)
Χαχαχαχα, μην μου πείτε δεν σας θυμίζει κάτι! Κι ας έχω μόνο ένα παιδί στο σπίτι (τον άντρα μου δεν τον μετράω), η μια σκέψη φέρνει την άλλη, διάφορες εκκρεμότητες ξεπηδάνε από παντού και στο τέλος πίνω ένα σκέτο καφέ και λέω "τι ωραία!".
Και μια αγαπημένη μου γελοιογραφία από το everyday people cartoons. Η αλήθεια είναι ότι μου άρεσε πάρα πολύ η συγκεκριμένη όταν η Αθηνά ήταν μωράκι αυτοκόλλητο πάνω μου :-)

Μετάφραση από εδώ.

post signature

Τρίτη 6 Οκτωβρίου 2015

Μια ονειροπαγίδα στο μπαλκόνι μου.

Φθινοπωρινά ξερά φύλλα μαζέψαμε πολλά. Φτιάξαμε και γιρλάντα από φύλλα που τελικά τη διακόσμησα στην πόρτα της εισόδου. Και είχα στο μυαλό μου να κάνω και μια ονειροπαγίδα για το μπαλκόνι. Μου αρέσει τόσο πολύ η εικόνα των φύλλων που τα κουνάει ο αέρας :-)
Το μόνο που χρειάζεστε στην ουσία είναι ένα στεφάνι και πετονιά. Εγώ χρησιμοποίησα ένα στεφανάκι για κέντημα (δεν κεντάω, το έχω αγοράσει μόνο για διακοσμητικούς σκοπούς..). Διάλεξα τα πιο καλά φύλλα και ξεκίνησα να δένω κομπάκι με την πετονιά στη βάση κάθε φύλλου. Έλα όμως που ήρθε το νήπιο και μου λέει "Τι, έτσι σκέτα θα τα κρεμάσουμε μαμά; Δεν θα βάλουμε γκλίτερ;;;" Άντε.. ας βάλουμε και γκλίτερ :-) Βάλαμε λίγη κόλλα στιγμής σε διάφορα σημεία του φύλλου και τα βουτούσαμε μέσα στο κουτάκι με τα χρυσαφιά κονφετί. Αυτή ήταν η πιο διασκεδαστική διαδικασία για την Αθηνά. Καταχάρηκε! Και το μπαλκόνι βέβαια.. φουλ στο γκλίτερ, γιορτινό γιορτινό!

Έδεσα το στεφανάκι με κορδέλα σε 3 σημεία και το κρέμασα στο ταβάνι του μπαλκονιού. Τις πετονιές με τα φύλλα τις έδεσα σε διάφορα σημεία του στεφανιού, για να μην κρέμονται ὀλα τα φύλλα στο ίδιο ύψος. Μπορείτε να κρεμάσετε και κορδέλες για πιο χρωματιστό αποτέλεσμα. Και κάτι που σκέφτηκα αργότερα και ταιριάζει πολύ στην ονειροπαγίδα είναι τα μικρά κουδουνάκια.

Τώρα κάθομαι και κοιτάζω τα φύλλα που κουνιούνται με τον αέρα. Το μεσημέρι που έχει ησυχία ακούγεται που ακουμπούν μεταξύ τους. Για όσο κρατήσει το ελαφρύ αεράκι είναι όμορφη αυτή η ονειροπαγίδα. Μόλις χειμωνιάσει για τα καλά θα την βάλω μέσα στο σπίτι ή απλά... θα φτιάξω καινούρια :-)

Πέμπτη 1 Οκτωβρίου 2015

Τα πιο εύκολα μηλοπιτάκια!

Το φθινόπωρο μπήκε, τα είπαμε αυτά. Και το πιο αγαπημένο μου κλασίκ γλυκάκι αυτής της εποχής είναι τα μηλοπιτάκια. Είναι ιδανικά για τον απογευματινό μας καφέ αλλά και για κολατσιό για τα παιδιά. Μόλις είδα τα κατακόκκινα μήλα στη λαϊκή αμέσως μου ήρθε στο μυαλό μυρωδιά ψημένου μήλου και κανέλας... σας έρχεται και σας τώρα που το λέω;
Όπως έχω γράψει και άλλες φορές είμαι φαν των εύκολων και γρήγορων συνταγών. Ειδικά όταν πρόκειται για μικρά γλυκάκια, κεράσματα, πρωινά σνακ θέλω να φτιάξω κάτι νόστιμο χωρίς να φάω 1 ώρα στην κουζίνα. Έτσι και με αυτά τα μηλοπιτάκια, είναι η πιο εύκολη και γρήγορη εκδοχή για ένα νόστιμο γλυκάκι που μπορείς να το απολαύσεις σε μισή ωρίτσα :-)
Τα υλικά που χρειάζονται μπορεί ήδη να βρίσκονται στο σπίτι σας. Χρειαζόμαστε: - μήλα κόκκινα - έτοιμη ζύμη κομμένη σε κυκλάκια ( κουρού ή σφολιάτα, ότι έχετε στο ψυγείο/κατάψυξη) - κανέλα - μέλι - ζάχαρη καστανή και ζάχαρη άχνη
Για τη γέμιση κόβουμε τα μηλαράκια μας, ρίχνουμε καστανή ζάχαρη, μέλι και κανελίτσα (όση σας αρέσει, εγώ την τσιμπάω αρκετά που λένε) και αν θέλετε βάζετε και σταφίδες. Στρώνουμε αντικολλητικό χαρτί στο ταψάκι μας και βάζουμε τα μισά στρογγυλά σφολιατάκια/κουρουδάκια μας. Βάζουμε τη γέμιση στο κέντρο και μετά τα σκεπάζουμε με τα άλλα μισά. Αλλιώς μπορούμε να τα βάλουμε όλα στο ταψάκι και να τα κλείσουμε στο πλάι σαν τσεπάκι/μισοφέγγαρο. Κάνουμε και σχεδιάκι τρυπίτσες γύρω γύρω με το πιρουνάκι μας. Μπορούμε να βάλουμε λίγο βούτυρο (ανάλατο) από πάνω ή να τα αλείψουμε με αυγό για να πάρουν χρωματάκι και να κριτσινίσουν λίγο.

βραδινή λιγούρα, βραδινή φωτογραφία :-)

Τα ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο για 20 λεπτάκια περίπου. Τώρα η μυρωδιά του μήλου και της κανέλας ξεχύνεται στο χώρο... οι μύτες γαργαλιούνται, το σώμα χαλαρώνει, το μυαλό ταξιδεύει και τα βήματα όλων οδηγούν στην κουζίνα! Πρέπει να βάλω μουσική. Την Ωραία Κοιμωμένη που αρέσει και στην Αθηνά :-) Ή το Σεντόνια Δίχτυα... που αρέσει στη μαμά :-)

με τον πρωινό καφέ, έβγαλα και φωτεινή φωτογραφία.

Μόλις ροδίσουν είναι έτοιμα! Ρίχνουμε από πάνω άχνη ζάχαρη, βάζουμε ζεστό καφέ και βουρ για καναπέ. Στις φωτογραφίες βλέπετε αυτά που έφτιαξα με ζύμη σφολιάτα. Αν και συνήθως προτιμάω κουρού για τα μικρά πιτάκια, αυτή τη φορά χρησιμοποίησα σφολιάτα γιατί αυτήν είχα στο σπίτι και τελικά βγήκαν πολύ ωραία και αφράτα!
Προσοχή:Αν μένετε σε οικογενειακή πολυκατοικία το πιο πιθανό είναι να σας χτυπήσουν την πόρτα. Κρατήστε στην άκρη 5-6 για σας και μετά μοιράστε στον κόσμο :-)

Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2015

Super κόλπο για να φτιάξετε γιρλάντα από φύλλα!

Μου αρέσει το φθινόπωρο, σας το είπα; Και οι βροχές μου αρέσουν και η ψύχρα που έχει κάνει κάποιες μέρες. Βαρέθηκα τα καλοκαιρινά μου ρούχα, θέλω να φοράω ζακέτες και κλειστά παπούτσια και να βάφω τα νύχια μου βυσσινί και γκρι :-) Ελπίζω βέβαια να κρατήσει λίγο παραπάνω το φθινόπωρο φέτος γιατί συνήθως κρατάει 15 μέρες και μετά κάνει κανονικό κρύο που παρεμπιπτόντως και αυτό μ'αρέσει!
Βγήκαμε λοιπόν βόλτα με την Αθηνούλα να μαζέψουμε φθινοπωρινά φύλλα για να διακοσμήσουμε κάποια σημεία στο σπίτι μας. Διαλέγαμε μικρά και μεγάλα, όχι σπασμένα και ψάχναμε να έχουν διάφορες αποχρώσεις του καφέ/κίτρινου. Και είπαμε να φτιάξουμε μια γιρλάντα. Όμως το έχω επιχειρήσει κι άλλες φορές και ήταν δὐσκολο να περάσεις πετονιά/κλωστή από τα ξερά φύλλα γιατί έσπαγαν. Έβαλα λοιπόν μπρος το ψαχτήρι μου στο pinterest και βρήκα σούπερ κόλπο για να μην τρυπήσω τα φύλλα και να μπορώ να φτιάξω τη γιρλάντα που ήθελα.
Χρειαζόμαστε εκτός από τα φύλλα μας τα εξής: 2 καλαμάκια, σελοτέιπ, ψαλίδι και λεπτό σκοινί. Η διαδικασία απλή και έξυπνη. Κόβουμε τα καλαμάκια σε μικρά κομμάτια και τα στερεώνουμε στο πίσω μέρος των φύλλων με λίγη αυτοκόλλητη ταινία.

Στη συνέχεια περνάτε το σκοινί από τις τρύπες. Τα φύλλα στέκονται ίσια και έτσι μπορείτε να φτιάξετε τη γιρλάντα σας. Δεν είναι πολύ καλό το κόλπο; Ή μόνο εγώ ενθουσιάστηκα όταν το βρήκα; Και δεν θα το χρησιμοποιώ μόνο για ξερά φύλλα. Μου έρχονται στο μυαλό τόσα υλικά που κάποια στιγμή ήθελα να τα κάνω γιρλάντα ή να τα κρεμάσω κατακόρυφα και δεν έβρισκα τον τρόπο να το κάνω χωρίς αυτά να σπάσουν, να τσαλακωθούν ή να σκιστούν. Τώρα ξέρω :-)

Και τώρα που φτιάξαμε τη γιρλάντα πού θα την κρεμάσουμε οέο; Σκέφτηκα αρκετές ιδέες. Μπορούμε να τη βάλουμε στην πόρτα της εισόδου. Μπορούμε να τη βάλουμε στο παράθυρο της κουζίνας ή πάνω από το τζάκι ή διαγώνια σε μια μεγάλη κορνίζα στον τοίχο. Μέχρι τώρα που σας γράφω δεν την έχω βάλει πουθενά ακόμα. Έκανα τις δοκιμές μου και μετά είχε περάσει η ώρα και έπρεπε να ετοιμαστούμε για σινεμαδάκι Κυριακάτικο. Και τώρα είναι βράδυ και δεν είναι ώρα για διακοσμητικές επεμβάσεις, ο καναπές με έχει καλέσει ώρα τώρα... Από αύριο θα δω που θα κρεμάσω τη γιρλάντα μου :-) Καλό Φθινόπωρο σας είπα; Και δεν θέλω μουρμούρες... Καλό Φθινόπωρο να έχουμε!

Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2015

Η δική μας παιδική χαρά!

Πρωτοπήγαμε σε παιδική χαρά όταν η μικρή ήταν ακόμη στο καρότσι. Έμπαινα κυρία με το τετράτροχο όχημα στην παιδική χαρά, το πάρκαρα στην άκρη και έβγαζα το παιδί. Κάναμε κούνια και μικρή τσουλήθρα. Και μετά η Αθηνά έτρεχε. Κι εγώ από πίσω. Και πολλές φορές έπαιρνα και το καρότσι μαζί. Όπου πήγαινε η μικρή πήγαινα κι εγώ για να τη βλέπω, αγκαζέ και με το καρότσι για να μην μου πάρουν τίποτα από τις 6 σακούλες που συνήθως είχα μαζί. Το παιδί ευχαριστιόταν βέβαια ενώ εγώ καθόλου. Κι έτσι μετά από αρκετές επισκέψεις κατέληξα ότι δεν μου αρέσει η παιδική χαρά. Βιάστηκα όμως να διαμορφώσω άποψη γιατί το παιδί ήταν ναι μεν μικρό και σίγουρα ήθελε μια έξτρα παρακολούθηση και γιατί την πήγαινα στην μεγαλύτερη παιδική χαρά της περιοχής που είχε τόση πολυκοσμία που έχανε η μάνα το παιδί που λένε. Έτσι, δεν πηγαίναμε πολύ συχνά.
Καθώς η Αθηνά μεγάλωνε την πήγαινα κάποια απογεύματα που δεν είχαμε τι να κάνουμε και η αλήθεια είναι πως ήταν καλύτερα τα πράγματα. Καθόμουν πια στο παγκάκι και το παιδάκι έπαιζε μια χαρά. Πριν το καλοκαίρι ξεκινήσαμε να πηγαίνουμε σε μια παιδική χαρά λίγο πιο μακριά από το σπίτι μας, καινούρια και πιο μαζεμένη. Εκεί βρήκαμε 2-3 φορές και μια συμμαθήτρια της από το σχολείο και παίξανε πολύ ωραία. Κάποια στιγμή λοιπόν το καλοκαίρι, πηγαίνοντας προς τα εκεί βρήκαμε στην πλατεία κάποιους άλλους συμμαθητές της και τους είπαμε ότι υπάρχει αυτή η παιδική χαρά που είναι πιο μικρή και ωραία και μας αρέσει να πηγαίνουμε. Μετά από λίγες μέρες, κάπως έτυχε και βρεθήκαμε στην παιδική χαρά με 3-4 συμμαθητές της Αθηνάς. Και μετά τα νέα κάπως εξαπλώθηκαν και βρεθήκαμε με 7-8 παιδιά από την τάξη της! Και επειδή το καλοκαίρι οι απογευματινές δραστηριότες είχαν σταματήσει, αυτή η παιδική χαρά έγινε το στέκι μας!

Τα παιδιά παίζουν φανταστικά και δεν λένε να φύγουν αν δεν ανἀψουν τα βραδινά φώτα και μερικές φορές ακόμα πιο αργά. Μέχρι και φακό είχαν φέρει ένα απόγευμα! Έχουν κάνει μια όμορφη παρεούλα και περνούν ωραία. Ευτυχώς έχουμε ταιριάξει και οι γονείς και περνάμε κι εμείς μια χαρά. Μαζευόμαστε, παίρνουμε καφεδάκι και αρχίζουμε τις συζητήσεις. Λέμε τι γίνεται στο σχολείο, τα παράπονα μας (μέχρι και επιτροπή είμαστε ικανοί να ετοιμάσουμε..χεχε), τα επαγγελματικά νέα μας και τα κοινωνικοπολιτικά μας σχόλια που είναι και επίκαιρα :-) Και είμαι τόσο χαρούμενη που τα βρίσκουμε γιατί πραγματικά αυτό είναι σπάνιο φίλοι μου. Τα παιδιά έρχονται στο παγκάκι μόνο για νερό και σνακ. Και κάποιες Παρασκευές που έχουμε μαζευτεί all together (και μαμάδες και μπαμπάδες) πάμε και για βραδινό σουβλάκι. Τα παιδιά καταχαίρονται που είναι παρέα και στο φαγητό αργότερα. Δεν ξέρω βέβαια πόσο χαίρονται οι σουβλακερί της περιοχής όταν παίρνουμε τηλέφωνο και λέμε να μας κρατήσουν τραπέζι για 12 μεγάλους και 8 παιδιά!

Κι όταν γυρίσαμε από τις καλοκαιρινές διακοπές ανυπομονούσαμε να πάμε, να βρούμε τους φίλους μας όλους μαζεμένους και να πούμε πώς περάσαμε. Ακόμα κι όταν γυρίσαμε για μια μέρα από Πάτμο/Αρκιούς πριν πάμε στην Ερμιόνη, εκείνο το μοναδικό απόγευμα στην παιδική χαρά πήγαμε :-)
Κάπως έτσι περνάμε στη δική μας παιδική χαρά. Χωρίς ραντεβού, χωρίς τηλεφωνήματα, χωρίς να αισθανόμαστε ότι στήνουμε κάποιον... απλά όποτε μπορούμε βρισκόμαστε εκεί το απόγευμα. Όσοι μαζευτούμε. Και εκτός από εμάς που μένουμε στο Εξωτικό Μοσχάτο έρχονται και συμμαθητές από γύρω περιοχές. Έχει γίνει η επίσημη παιδική χαρά του νηπιαγωγείου μας! Και από εκεί που δεν μου άρεσε να πηγαίνω στην παιδική χαρά... τώρα πάω με μεγάλη ευχαρίστηση! Το έχω κάθε απόγευμα στο μυαλό μου και το προγραμματίζω να πηγαίνουμε σίγουρα 2-3 φορές τη βδομάδα, τουλάχιστον μέχρι να ξεκινήσουν οι δραστηριότητες μας.
Πώς γίνεται καμιά φορά χωρίς να το έχεις κανονίσει, να σχηματίζεται μια ωραία παρέα μικρών και μεγάλων και να περνάνε τελικά όλοι καλά...ε, αυτό! Και σήμερα, μετά την απογευματινή μας επίσκεψη στο εκλογικό κέντρο θα περάσουμε μια βόλτα από την παιδική χαρά! Και σίγουρα θα βρούμε κάποιον από την παρέα μας :-)

post signature

Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2015

1η μέρα στο Προνήπιο!

Πέρασε το καλοκαιράκι και ήρθε ο Σεπτέμβριος. Μετά από ένα αυτοκόλλητο σαρανταήμερο ήρθε η ώρα να πάει η Αθηνούλα στο σχολείο. Προνήπιο φέτος, η πρώτη επίσημη τάξη! Ούτε μεταβρεφικό, ούτε προ-προνήπιο και τέτοια, προνήπιο κανονικό σας λέω!
1η Σεπτεμβρίου που άνοιξε το σχολείο της είναι και η γιορτή της κι έτσι είχαμε διπλή χαρά στο σπίτι. Την προηγούμενη μέρα πήγαμε να διαλέξουμε γλυκά για να κεράσει τους συμμαθητές της. Σκέφτηκα αυτή τη φορά να πάρουμε μικρούς λουκουμάδες, κάτι που ήταν τελικά ωραία ιδέα γιατί δεν έχουν σοκολάτα (που λιώνει τέτοια εποχή), αρέσουν σε όλους και ότι περίσσεψε το περιποιηθήκαμε στο σπίτι μια χαρά :-)
Η προετοιμασία μας για την 1η μέρα του σχολείου δεν ήταν τίποτα ιδιαίτερο. Όσο κι αν είχα στο μυαλό μου να φτιάξω ένα σπέσιαλ μικρό πρωινό, να βάλω μουσική, να φουσκώσω και κάνα μπαλόνι... δεν έκανα τίποτα. Ετοιμάσαμε από το βράδυ την καινούρια τσάντα της και διαλέξαμε τα ρούχα που θα φορούσε. Εύκολη επιλογή... την αγαπημένη της φούστα με αστέρια που κουνιέται.

Χτύπησε το ξυπνητήρι κι έτρεχα να ξυπνήσω και να ετοιμάσω τη μικρή που δεν σηκωνόταν με τίποτα. Σημείωση: τις προηγούμενες μέρες ξυπνούσε στις 07:30 από μόνη της, ξέρετε.. τα συνηθισμένα. Ντύθηκε, ήπιε το γάλα της, έφαγε κι ένα μουστοκούλουρο και βουρ για φωτογραφίες!

Είχα ετοιμάσει από την προηγούμενη μέρα το πράσινο πινακάκι για να βγάλουμε την καθιερωμένη φωτογραφία της 1ης μέρας στο σχολείο. Νομίζω μετά από πολλά χρόνια όταν θα βλέπουμε τις φωτογραφίες από όλες τις χρονιές θα είναι πολύ ωραίο αναμνηστικό. Αν κάποιοι δεν το έχετε κάνει ήδη, σκεφτείτε το :-)

Και χαμόγελα και τσακπινιές, κάθε χρόνο και πιο χαριτωμένες οι φωτογραφίες. Εντάξει, είναι εκπαιδευμένο και το κουκουβαγιόπουλο... μετά από τόοοοσες φωτογραφίες έμαθε το παιδί :-)
Πήραμε το πινακάκι μαζί μας στη γωνία και περιμέναμε με ανυπομονησία το σχολικό. Όσοι περνούσαν και την έβλεπαν να το κρατάει χαμογελούσαν και κάποιοι της είπαν κιόλας "Καλή Σχολική Χρονιά"! Για δες που δεν υπάρχουν μόνο μουρτζούφληδες στην πόλη μας.

Μόλις είδε το σχολικό έλαμψαν τα μάτια της. Πόσο πολύ αρέσει στα παιδιά το σχολικό! Η ευγενική συνοδός άνοιξε την πόρτα και μας καλημέρισε με ενθουσιασμό, ο οδηγός το ίδιο. Η Αθηνά ανέβηκε με καμάρι και με κοίταξε. Βγάλαμε την τελευταία φωτογραφία, δώσαμε το πιο γλυκό φιλί και το σχολικό έφυγε. Κι εγώ πάλι συγκινήθηκα. Όχι πολύ.. έτσι μωρέ λιγουλάκι να γυαλίσουν τα μάτια :-)

Καλή Σχολική Χρονιά να έχουν όλα τα παιδάκια! Να είμαστε κι εμείς καλά να τα στηρίζουμε και να τα συμβουλεύουμε σωστά :-) Γιατί όσο μεγαλώνουν.. δυσκολεύουν και τα θέματα συζήτησης και οι παρέες τους και όλα.. Κουράγιο λοιπόν φίλοι μου γονείς! Μια Νέα Σχολική Χρονιά αρχίζει!

post signature

Σελίδες