Λοιπόν, το νέο είναι ότι τώρα πιο πολύ από ποτέ είναι στη μόδα τα Cupcakes!
Και τι εννοούμε για όσους δεν ξέρουν: τα cupcakes είναι ατομικά στρογγυλά κεκάκια σε ποικίλες γεύσεις που μπορούν να συνοδεύσουν τον ζεστό καφέ μας, το πρωινό ή το απογευματινό τσάι μας και τώρα τελευταία μπορούν να αντικαταστήσουν το κλασσικό γλυκάκι σε διάφορες εκδηλώσεις όπως ο γάμος, τα βαφτίσια, τα γενέθλια ή ακόμα και κάποια θεματική βραδιά (τρελαίνομαι για θεματικές βραδιές και party! ).
Η έρευνα έδειξε τα εξής: υπάρχουν κάποια ζαχαροπλαστεία που φτιάχνουν cupcakes αλλά υπάρχουν επίσης και εξειδικευμένα εργαστήρια που αναλαμβάνουν καθώς και πολλές κοπέλες από την απλή κουζίνα του σπιτιού τους.
Εδώ θα τα χωρίσουμε σε 2 κατηγορίες:
α) Cupcakes με διάφορες γεύσεις.
Εκεί που νόμιζα ότι η γέμιση θα ήταν σοκολάτα ή βανίλια ήρθαν να με εντυπωσιάσουν καταπληκτικές γεύσεις όπως λεμόνι, Nutella, γιαούρτι με μέλι, Oreo Cookies, καρότο-πορτοκάλι, tiramisu ακόμα και Mojito!!! Μα, το φαντάζεστε? Cupcake με γεύση Mojito ? Θα είναι τρέεελααα!
β) Cupcakes στις απλές γεύσεις αλλά με θέματα στη διακόσμηση!
Δηλαδή, ιδιαίτερες δημιουργίες με ζαχαρόπαστα για κάθε περίπτωση! Για να βγάλετε στο γάμο σας θα βάλουν πάνω λευκά γοβάκια ή λουλούδια. Αν το θέμα της βάφτισης είναι τα στρουμφάκια ή οι πειρατές για παράδειγμα, θα φτιάξουν για σας τα ανάλογα σχέδια. Στα γενέθλια το ίδιο, και στις θεματικές βραδιές ότι ζητήσετε μπορείτε να το βρείτε αρκεί να έχετε φαντασία και λίγο χρόνο για να ψάξετε το εργαστήριο που θα αναλάβει να υλοποιήσει την ιδέα σας.
Οι τιμές τώρα: τα cupcakes χρεώνονται με το τεμάχιο. Οι τιμές στο Internet και στα σπιτικά εργαστήρια κυμαίνονται από 1,75 euro έως και 3,20 euro με το σακουλάκι τους. Αν επιλέξετε κάποιο ζαχαροπλαστείο θα βρείτε cupcakes από 2,20 euro έως και 3,50 euro το καθένα.
Το πιο σημαντικό είναι να βρείτε εργαστήριο/ζαχαροπλαστείο που να ξεχωρίζει για την καλή δουλειά, τα φρέσκα υλικά και το μεράκι να δημιουργήσει τα πιο απίθανα σχέδια!
Δείτε και κάποιες φωτογραφίες να πάρετε ιδέες..και τέλος, άντε γιατί κάνω και δίαιτα και λιγουρεύομαι τώρα..
Όταν έχεις μωρό περνάς αρκετό χρόνο μαζί του. Και μέσα σε όλα του μιλάς κιόλας για να του προκαλέσεις το ενδιαφέρον, να γελάσετε, να τραγουδήσετε και φυσικά επειδή είναι η παρέα σου κάθε μέρα! Αυτά που λες βέβαια δεν έχουν καμμία σχέση με οτιδήποτε είχε βγει από το στόμα σου μέχρι τώρα..λες αστείες εκφράσεις, βγάζεις ποιηματάκια από το πουθενά και κυρίως γίνεσαι γλωσσοπλάστης..
Του εξηγείς τι κάνετε ανά πάσα στιγμή, για παράδειγμα: "τώρα πάμε στην αλλαξιέρα να βγάλουμε την πάνα με τα τσίσα και να βάλουμε μια καθαρή.."μέχρι εδώ καλά.
Μετά όμως όταν αλλάζεις την πάνα λες: "πώπω τσίσα που έχει εδώ μέσα!" , "τι κατρουλού είσαι'συ", αν έχετε αγόρι "τι συντριβάνι είναι αυτόοο" και άλλα τέτοια του τύπου "τι θα κάνουμε με τον βρεγμένο ποπό..? θα τον πλύυυυνουμεε.."και τραβάς λίγο την φωνή.. ε, δεν νομίζω να τα είχατε ξαναπεί αυτά σε κανέναν μέχρι τώρα! (λέω εγώ, δεν ξέρω και τις ιδιοτροπίες του καθενός..)
Το ρέψιμο του μωρού είναι ένα από τα αγαπημένα μου κι αυτό γιατί προκαλεί αντιδράσεις..αντρικές κυρίως. Έχεις ταΐσει λοιπόν το μωράκι σου και το σηκώνεις στον ώμο για να ρευτεί. Ξέρεις ότι πρέπει να βγάλει τον αέρα για να κοιμηθεί ήσυχο και ασφαλές. Και εκεί αρχίζεις πάλι τα λογάκια.
Στην αρχή κανονικά: "έλα παιδάκι μου να ρευτείς", "τι καλό παιδάκι που είσαι και έφαγες ωραία" και τέτοια. Αν το παιδάκι αργεί να ρευτεί αρχίζεις τα παρακάλια.. "σε παρακαλώ κάνε ένα ρεψιματάκι, σε παρακαλώωω". Και μετά όταν επιτέλους ρεύεται λες το καλύτερο:" μπράβο αγάπη μου, αυτό ήταν ρέψιμο, μπράβο σου, ήταν τέλοιο! " Όποιος άντρας κι αν είναι στον ίδιο χώρο θα μιλήσει. Θα πει: "στο μωρό λες μπράβο αγάπη μου και όταν εγώ ρεύομαι λες: σταμάτα πια γαϊδούρι, τι αηδία είσαι!" Ε, τι να του απαντήσεις, πείτε μου!
Και κάτι που μας συνέβη πρόσφατα. Η μικρή είχε λίγο δυσκοιλιότητα τις τελευταίες μέρες. Περιμέναμε τα κακάκια δηλαδή. Όταν ήρθε η ώρα, μετά από 2,5 μέρες (μην ανησυχείτε, συμβαίνει) αυτά που είπαμε ήταν τα εξής: "μπράβο το κορίτσι μας που έκανε κακάκια και τι ωραία που είναι τώρα, ουφ ξαλαφρώσαμε, μπράβο αγαπούλα μου δεν θα πονάς πια, αυτό είναι, κάνε κι άλλα κακάκια για τη μανούλα, ουου, αυτό είναι!".Μα είχατε ποτέ τέτοιο ενθουσιασμό για ανάλογη περίπτωση???
Μιλούσα με εγκυμονούσα φίλη μου στο τηλέφωνο εκείνη την ώρα..και μου λέει "σιγά, κι εγώ είχα να πάω στην τουαλέτα μια βδομάδα, δεν έκανα κι έτσι! ". Κι εγώ βέβαια απάντησα: "περίμενε, και σου'ρχεται..θα έρθει η ώρα που θα έχεις το μωρούλι σου και θα παρακαλάς να ρευτεί, να κάνει κακά, να φάει κτλ !" Αλήθεια είναι! Δεν το περιμένεις αλλά έτσι είναι!
Να επισημάνουμε ότι πολλά από αυτά τα λογάκια έχουν γίνει και τραγούδια αυτοσχέδιας βέβαια μελωδίας και με πιο alternative στίχους!
Και κλείνοντας να πούμε και κάτι πιο ευχάριστο..γιατί η ανάρτηση μέχρι τώρα ήταν μόνο για τσίσα, ρέψιμο και κακάκια (sorry αλλά σ'αυτή την ηλικία δεν κάνουμε και τίποτα άλλο..). Ας πούμε για το πώς αποκαλούμε το μωρό μας. Λοιπόν, ξεκινάμε με τα εξής ζωάκια: καρχαρίνι, κροκόδειλος, σαυρίτσα, αλεπουδάκι και φυσικά κουκουβαγιάκι! Συνεχίζουμε με την κατηγορία ζαχαροπλαστικής: λουκουμαδάκι, καραμελίτσα, κουρκουμπίνι, ζελεδάκι.
Και τέλος τα αγαπημένα γλωσσοπλαστικά: μπιμπίνι, μπουμπούκα, σουσούκα, πιτσίνι και καρκαλέντζος (αυτό είναι της γιαγιάς..σημαίνει λέει κάτι ψηλό - ότι του φανεί του Λωλο-Στεφανή λέω εγώ- ).
Αυτά ήταν κάποια από τα δικά μας, όσο για το τι έχουν ακούσει τα αυτιά μου από άλλους γονείς..σε επόμενη ανάρτηση!
Ανακαλύπτω το scrapbooking αυτές τις μέρες. Για όσους δεν γνωρίζετε τι είναι σκεφτείτε "χειροτεχνία". Είναι όταν θέλεις να φτιάξεις κάτι αναμηνστικό-μία κάρτα, μια κορνίζα, ένα ημερολόγιο- και χρησιμοποιείς διάφορα και περίεργα υλικά.
Για παράδειγμα, ντύνεις μία ξύλινη κορνίζα με ύφασμα για αρχή και μετά αρχίζεις και κολλάς πάνω αντικείμενα. Αυτά μπορεί να είναι χαρτόνια κομμένα σε σχέδια, φιόγκοι, αποξηραμένα λουλούδια, αυτοκόλλητα και ότι υλικό μπορείς να χρησιμοποιήσεις που να ταιριάζει με το περιεχόμενο.
Αρκεί να έχετε φαντασία και να είστε λίγο δημιουργικοί!
Το αποτέλεσμα είναι πανέμορφο,διαφορετικό αλλά πάνω απ'όλα με το προσωπικό μας γούστο.
Αλλά επειδή υπάρχουν πάντα και οι πιο τεμπελούδες, ψάχνοντας λοιπόν βρήκα ότι υπάρχει και το digital scrapbooking! Αν κάποιος βέβαια είναι γραφίστας ή ασχολείται με σχεδιαστικά προγράμματα θα μπορεί να κάνει κάτι ανάλογο με πρόγραμμα που ήδη έχει..αλλιώς πληρώνεις κατιτίς και κατεβάζεις το πρόγραμμα για το scrapbooking και αρχίζεις να δημιουργείς! Εγώ κατέβασα προς το παρόν ένα free trial για να δω τι καταφέρνω..ευχαριστημένη είμαι αν και νομίζω ότι θα κάνω μάλλον ένα συνδυασμό του digital έχοντας έτοιμα κορνιζαρισμένα σχέδια με τα πραγματικά υλικά! Το θέμα βέβαια το φαντάζεστε... είναι το λουκουμαδάκι μου!
Αν σας φαίνεται ενδιαφέρον, ρίξτε μια ματιά στα παρακάτω:
http://www.scrapbooking.gr/
http://www.simplescrapbooksmag.com/
http://www.scrapbookinghow.com/
Αγαπώ τους Beatles! Το ξέρουν όλοι..μέχρι που κάποια εξώφυλλα δίσκων τα έχω κάνει κορνίζες και διακοσμούν τοίχο του σπιτιού μου..
Ένα από τα πολλά που αγαπώ στη μουσική τους είναι τα απλά λόγια. Να εξηγήσω: πολλές φορές δεν προσέχουμε τους στίχους στα τραγούδια ειδικά αν το τραγούδι είναι χορευτικό (rock n' roll στην περίπτωσή μας). Άλλες φορές τραγουδάμε και στην πραγματικότητα δεν ακούμε τι λέμε! Γι'αυτό λοιπόν μάζεψα κάποια από τα απλά αγαπημένα μου των Beatles για να μοιραστώ μαζί σας.
Ας ξεκινήσουμε με το τραγούδι "All you Need is Love" :
Συνεχίζουμε με το "We can Work it Out" :
Το "Beautiful Boy" :
Το αγαπημένο "Strawberry Fields" :
Και τέλος το "The End" :
Πόσο διαφορετικά φαίνονται κάποια λόγια/στίχοι αν τα πεις μόνα τους, ε?
Σήμερα λοιπόν 09 Σεπτεμβρίου 2011 το δικό μου ζουζούνι γίνεται 3 μηνών!
Πώς πέρασε ο καιρός απίστευτο μου φαίνεται..τον τελευταίο μήνα που η μικρή μας κοιτάζει κανονικά και γελάει μου φαίνεται πιο..παιδάκι.
Και μετά λέω: τι παιδάκι καλέ, μωρό είναι! Και έπειτα υπάρχουν άλλες φορές που πιάνω τον εαυτό μου να της συμπεριφέρομαι σαν να είναι 20 ημερών!
Δεν μου έχει ξανασυμβεί αλλά νομίζω ότι το καταπληκτικό σε αυτές τις ηλικίες είναι ότι βλέπεις διαφορές και αλλαγές σχεδόν κάθε μέρα..μία που θα γελάσει όταν γελάς, μια μικρή κραυγούλα όταν της τραγουδάς, τα ματάκια που σε ακολουθούν όταν περπατάς στο δωμάτιο, τα πόδια που χτυπάνε σαν τρελά πάνω στην αλλαξιέρα, τα χεράκια που πιάνουν λίγο την πιπίλα..και τόσα άλλα υπέροχα μωρουδιακά καθημερινά!
Μερικές φορές λέω στον άντρα μου, κοίτα την τώρα γιατί ποτέ δεν θα την ξαναδούμε έτσι, κάθε μέρα μεγαλώνει..
Από εκεί που ήμασταν 1ο τρίμηνο φτάσαμε λοιπόν τους 3 μήνες..
και πόσα έχουμε να δούμε ακόμα, ε..?
Πρώτος καφές στην εξοχή..οι φίλοι μας πάνε σε μια καφετέρια με θέα τη θάλασσα και ωραίο freddo! Σειρά μας λοιπόν..Τελειώνουμε το απογευματινό γαλατάκι, βάζουμε ένα από τα φορέματα εξόδου, το port-bebe στο καρότσι και φύγαμε μαμά, μπαμπάς και μπέμπα.
Καθόμαστε σε ακριανό τραπεζάκι-μην ενοχλεί το καρότσι- παραγγέλνουμε τα freddo μας και απολαμβάνουμε το καθαρό αεράκι και τη θάλασσα. Ώσπου ο άντρας μου έχει μια "φαεινή" ιδέα..θέλει να σηκώσει τη μικρή από το καρότσι και να την κρατήσει αγκαλιά..για να κρυφοκαμαρώσει μάλλον..Τη σηκώνει λοιπόν και η μικρή κάθεται, κοιτάζει τριγύρω, χαμογελάει..και βάζει τα κλάματα! Τον κεραυνοβολώ με το βλέμμα μου και βάζουμε τη μικρή πίσω στο καρότσι. Το παιδάκι βέβαια δεν είναι κουκλάκι και δεν θέλει να ησυχάσει..και χειρότερο δεν έχω να πίνω καφέ και να κλαίει μωρό δίπλα μου, είτε είναι δικό μου είτε όχι!
Στο μεταξύ έχουν έρθει οι καφέδες και έχουμε πληρώσει αμέσως γιατί δεν ξέρεις ποτέ πότε θα φύγεις από κάπου όταν έχεις μωρό παιδί..Η μικρή συνεχίζει να κλαίει κι εγώ έχω πιει ΜΙΑ γουλιά καφέ! Η λύση στο πρόβλημά μας: ο μπαμπάς-που πίνει έξω καφέ πιο συχνά- παίρνει το καρότσι και αρχίζει τις βόλτες πάνω κάτω και γύρω γύρω από την καφετέρια. Το δεύτερο πρόβλημα: εγώ πίνω τελικά το freddo cappuccino αλλά ΜΟΝΗ μου! Παίρνω λοιπόν τηλέφωνο την κολλητή μου να μου εξιστορήσει τα τελευταία γκομενικά νέα της -παλαβοσυζήτηση δηλαδή- κι έτσι έχω και κάποιον να μιλήσω για να μην κάθομαι σαν το freddo-κούτσουρο!
Τρίτο πρόβλημα: ο κόσμος νομίζω με κοιτάει..νομίζω ότι διαβάζω τη σκέψη του: να μια μάνα που πίνει καφέ και χασκογελάει στο τηλέφωνο και ο ταλαίπωρος πατέρας πηγαίνει βόλτα με το μωρό το οποίο ΔΕΝ έχει σταματήσει να κλαίει! Και βέβαια δεν απολαμβάνω πια ούτε καφέ, ούτε θέα, ούτε την κουβέντα με την κολλητή μου.
Η λύση σε ΟΛΑ αυτά τα προβλήματα: όταν πάτε για καφέ μετά από καιρό εκτός από το μπεμπάκι και τον άντρα σας πάρτε μαζί ΚΑΙ τη φίλη σας! Έτσι δεν θα δείχνετε μόνη, δεν θα είστε η κακούργα μαμά και το μωράκι αντί να είναι παρκαρισμένο θα απολαμβάνει τη βόλτα του με το μπαμπά του! Ε?