Σελίδες

Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

Αποτελέσματα! Και το βιβλίο πάει στην...

Όπως λέμε "και το όσκαρ πάει στον.." ε, κάπως έτσι! Η ανάρτηση αφορά τα αποτελέσματα μιας κλήρωσης που χάρηκα πολύ! Κυρίως επειδή σας άρεσε εσάς τόσο πολύ η ιδέα να κάνω δώρο ένα βιβλίο. Με αφορμή τα γενέθλια του Owl Mommy ένας από εσάς κέρδισε μερικές ώρες προσωπικής χαλάρωσης :-) Λέω μερικές, δεν ξέρω.. μπορεί και να το ρουφήξει το βιβλιαράκι του σε 3 μέρες!

Ας δούμε πρώτα τα στατιστικά που μαζέψαμε! (να κρατήσω και λίγο την αγωνία.. έτσι δεν είναι και με ένα καλό βιβλίο;)

Στην ερώτηση "Πόσα βιβλία διαβάσατε τον τελευταίο χρόνο;" το 68% απάντησε 3+! 
Μπράβο βρε παιδιά, διαβάζετε αρκετά! Το 26% απάντησε 2-3 και μόλις 5% διάβασε 1 βιβλίο. 

Στην ερώτηση "Τι σας αρέσει να διαβάζετε όταν έχετε χρόνο;" φάνηκε ότι το 58% από εσάς προτιμά να διαβάζει ερωτικά/κοινωνικά και το 47% αστυνομικά/μυστηρίου. Τρίτα στη σειρά έρχονται τα ιστορικά μυθιστορήματα με 19% και οι βιογραφίες με 15%. Ακολουθούν τα επιστημονικά/φαντασίας και η ποίηση. Βλέπω βέβαια και ένα 39% που διάλεξε την επιλογή "άλλο" και τώρα προσπαθώ να θυμηθώ γιατί δεν έβαλα στη φόρμα κουτάκι να γράψετε ποιο είναι αυτό το άλλο που δεν είχα στη λίστα :-) 

Υπήρχε και αρκετή ποικιλία (αναμενόμενο) στην ερώτηση "Ποιο είναι το αγαπημένο σας βιβλίο;".
Κάποια που ξεχώρισαν είναι τα: Ψάχνοντας για Κοχύλια, Να ζεις Να αγαπάς και Να μαθαίνεις, The Book Thief, Ο έρωτας στα χρόνια της χολέρας. Αυτά ήταν τα δημοφιλέστερα στις απαντήσεις και τα έχω διαβάσει όλα εκτός από το Book Thief οπότε πρέπει να το βάλω στη λίστα μου κι αυτό! Για να το λέτε κάτι θα ξέρετε!

Φτάνοντας λοιπόν στα βιβλία που ζητήσατε.. τα περισσότερα είναι νέες κυκλοφορίες και δεν τα έχω διαβάσει βέβαια! Υπήρξαν και κάποια κλασικά αλλά ήταν λίγα σε σχέση με τους καινούριους τίτλους!


Ας περάσουμε και στα αποτελέσματα τώρα! 
Το κορίτσι που θα αποκτήσει το βιβλίο που επιθυμεί στο κομοδίνο της είναι η Ελένη! Και το βιβλίο που θα της στείλω σήμερα κιόλας είναι "Η αμαρτία της ομορφιάς" από τη συγγραφέα Θεοδωρίδου Σόφη. Συγχαρητήρια λοιπόν! Εύχομαι να το απολαύσεις!

Και για τους υπόλοιπους (και για μένα δηλαδή) εύχομαι να διαβάζουμε όσο μπορούμε περισσότερο. Να προσπαθούμε να βρούμε λιγουλάκι χρόνο μακριά από τις οθόνες. Και λέω μακριά από τις οθόνες γιατί δεν συμπαθώ ακόμα τα e-books (δεν έχω διαβάσει ακόμα βιβλίο με αυτό τον τρόπο). Να ξεκουραστούν και λίγο τα μάτια μας βρε παιδί μου.. να μυρίσουμε φρεσκοτυπωμένο βιβλίο, να ακούσουμε τις σελίδες να γυρίζουν, να τσαλακώσουμε μια σελίδα κατά λάθος και να τσαντιστούμε (εγώ τουλάχιστον τσαντίζομαι), να μας παίρνει ο ύπνος διαβάζοντας ή να μην μας παίρνει αν δεν τελειώσουμε το κεφάλαιο :-)

Καλές αναγνώσεις λοιπόν και μην ξεχνάτε.. today a reader tomorrow a leader!  


post signature

Κυριακή, 17 Αυγούστου 2014

3 χρόνια Owl Mommy!

Κάπου στα μέσα Ιουλίου ήταν που το blog μου είχε γενέθλια! Με τις διακοπές, τα πλυσίματα, τις αργές εξοχικές συνδέσεις.. πέρασε ο καιρός και είπα "θέλω κάτι να γράψω και να το γιορτάσω!" 

Πήγα και αγόρασα ένα κεράκι με το νούμερο 3 και περίμενα τον πιστό μου σύζυγο φωτογρἀφο να πάμε να φωτογραφηθούμε. Το κεράκι όμως το έχασα! Ούτε που θυμάμαι πού το έβαλα, μπορεί να το βρω και του χρόνου (τα κάνω κάτι τέτοια). Το Σάββατο το απόγευμα είχαμε να πάμε σε ένα παιδικό διπλό beach party. Περνούσαμε λοιπόν ωραία και μόλις έσβησαν τα κορίτσια τις τούρτες τους τότε το σκέφτηκα! Κεριά έχουμε εδώ μπόλικα, καπελάκι έχουμε, τούρτα έχουμε, την τρέλα μας την έχουμε.. εδώ θα βγάλω φωτογραφίες για το blog! Πήρα λοιπόν 3 κεράκια και έβαλα το φίλο μας το Μενέλαο να με φωτογραφίσει (είναι αλήθεια ότι είναι πάντα πρόθυμος)! Πήγαμε και λίγο πιο πέρα.. Και εκεί που πόζαρα γελαστή με το κομμάτι τούρτας, τα 3 κεράκια και το καπελάκι μου ακούω γἐλια! Χαχαχα και χαχαχα.. Ζήτησα από το Μενέλαο να δω τις φωτογραφίες που με είχε τραβήξει.. και να το αποτέλεσμα! Η συνυφίτσα και ο νυφίτσος μου photo bombersl! Και δεν θα την έβαζα αν δεν ήταν πραγματικά η καλύτερη από όσες τραβήξαμε :-)


Και κάπως έτσι περνάμε στην εξοχή! Και έτσι γιόρτασα τα γενέθλια του blog σε παιδικό πάρτυ (που δεν ήταν το δικό μας) με δανεικά κεράκια και δανεική τούρτα! (που ήταν όμως φανταστική!)

Το Owl Mommy λοιπόν έγινε 3 χρονών! 3 ολόκληρα χρόνια (και κάτι ψιλά) γράφω εδώ όλα αυτά που σκέφτομαι, αυτά που μου αρέσουν, αυτά που με απασχολούν ανά περιόδους, αυτά που με εκνευρίζουν, αυτά που με συγκινούν, αυτά.. που νιώθω ότι θέλω να μοιραστώ. Και να φανταστείτε ότι λόγω χρόνου δεν γράφω και όσα θέλω πραγματικά ούτε φτιάχνω (συνταγές/κατασκευές) όλα όσα θέλω! Εντάξει.. όσο αφορά τις κατασκευές και τις συνταγές κάτι παραπάνω κάνω αλλά δεν προλαβαίνω να τα φωτογραφίσω και να τα δείξω! 

Γενικά, τον τελευταίο χρόνο που απέκτησα και το δικό μου e-shop, που γράφω και στο περιοδικό, που πηγαίνω και σε εταιρικές εκδηλώσεις που αφορούν παιδικά προϊόντα/υπηρεσίες και που τέλος απέκτησα και ραδιοφωνική εκπομπή (αυτό το απίστευτο πού το πας;) ήταν πολλές οι φορές που ένιωσα να μην προλαβαίνω να αφιερώσω το χρόνο που θα ήθελα στο blog μου. Όμως, δεν σκέφτηκα ούτε στιγμή να το αφήσω! Μπορεί να ήταν πολλές οι φορές που έκανα μόνο μία ανάρτηση τη βδομάδα αλλά δεν μπορώ να φανταστώ να το άφηνα παραπάνω. 


Το ότι είμαι blogger το νιώθω σαν κύρια ιδιότητα μου. Όταν με ρωτούν με τι ασχολούμαι πρώτα λέω "είμαι blogger" και μετά ότι έχω κι ένα μαγαζί! Και το σκέφτομαι πια σε κάθε τι που κάνω. Στον τρόπο που θα σκεφτώ να διακοσμήσω το πρωινό τραπέζι μας, τι συνταγή εύκολη να ψάξω να κάνω και να τη μοιραστώ αργότερα μαζί σας (αν πετύχει βέβαια), ιδέες για κατασκευές για να διαλέξω να κάνουμε με την Αθηνά, το πώς θα οργανώσω το πάρτυ γενεθλίων ή το Πρωτοχρονιάτικο τραπέζι μας και τόσα άλλα που πραγματικά δεν θα τα έκανα σε τέτοιο βαθμό αν δεν ήμουν blogger ή αν δεν είχα φίλες bloggers (εμ, να πω και για τις φίλες μου). Γιατί πραγματικά, όταν μία μαμά blogger έχει φίλες της ίδιας ιδιότητας έχει ένα σύμμαχο στις τρέλες της :-) Σε ποιες άλλες μπορώ να πω (και να το καταλάβουν) πως έχω περάσει πάνω από 2 ώρες φωτογραφίζοντας ένα αφρολεξένιο χιονάνθρωπο; Καταλαβαίνετε τι εννοὠ..
Αυτά λοιπόν φίλοι μου. Blogging και ξερό ψωμί που λέει κι η παροιμία. Μόνο που αντί για ξερό ψωμί θα πω blogging και παγωτό...χοχοχοχο, έχουμε και τις αδυναμίες μας :-)

Γράφω τόση ώρα και δεν σας έχω πει ακόμα ότι από τα blogo-γενέθλια δεν θα μπορούσε να λείπει και ένα δώρο για σας που είστε εδώ και με διαβάζετε τόοοοσο καιρό!
Σκέφτηκα λοιπόν το εξής. Φέτος το καλοκαίρι, μετά από τουλάχιστον 3 χρόνια αγόρασα βιβλίο για την παραλία. Το θέμα δεν είναι αυτό.. είναι ότι το διάβασα κιόλας! Και εδώ στην Ερμιόνη, αγόρασα και δεύτερο βιβλίο που το έχω ξεκινήσει εδώ και κάτι μέρες. Και θυμήθηκα πόσο ωραία είναι τα βιβλία. Αυτά που σε κάνουν να σκεφτείς, αυτά που σε κάνουν να χαμογελάς, να συγκινείσαι, αυτά που σε κρατάνε ξύπνιο τα βράδια! 

Σκέφτηκα λοιπόν, να σας κάνω δώρο το επόμενο βιβλίο που θέλετε να διαβάσετε! Ένα μυθιστόρημα ιστορικό, κοινωνικό, αστυνομικό.. ερωτικό! Διηγήματα με πλοκή και συναίσθημα, ακόμα και ποίηση! Ότι σας αρέσει! Ότι έχετε βάλει στο μάτι και θα θέλατε να αγοράσετε.. αυτό θα σας κάνω δώρο! 
Και ας μην προλάβετε να το διαβάσετε αυτό το καλοκαίρι, θα σας το χαρίσω με την ελπίδα να το βάλετε δίπλα στο κομοδίνο σας και τσούκου τσούκου.. να το τελειώσετε κάποτε και να το έχετε ευχαριστηθεί!


Και θα είναι απλό δώρο, όχι με διαγωνισμό αλλά με κλήρωση. Θα συμπληρώσετε τη φόρμα συμετοχής που βλέπετε παρακάτω και είστε έτοιμοι! Συμμετοχές μέχρι και την Τρίτη 26/08 τα μεσάνυχτα.  1 τυχερός, 1 βιβλίο! Και με την ευκαιρία, να κάνουμε και ένα μικρό γκάλοπ, τι λέτε;

Χρόνια μου Πολλά λοιπόν! 3 χρόνια Owl Mommy και συνεχίζουμε! Σας ευχαριστώ πολύ όλους για την παρουσία σας εδώ! Και ελπίζω να συνεχίσετε και στο μέλλον να βρίσκετε κάτι ενδιαφέρον και να έρχεστε για καφεδάκι :-)

post signature

Κυριακή, 10 Αυγούστου 2014

Τρελόσκυλο..

Λίγο πριν γίνει 15 χρονών, το τρελόσκυλο μας ο Ερμής πήρε το δρόμο για τον σκυλίσιο παράδεισο :-(

Το θυμάμαι σαν χτες όταν τον φέραμε στο σπίτι με τον αδερφό μου. Είχαμε πάει σε ένα κτηνιατρείο να διαλέξουμε ανάμεσα σε δεκάδες ημίαιμα σκυλάκια τον δικό μας πιστό φίλο. Χωρίς να το ξέρουν βέβαια οι γονείς μας, έτσι γίνονται αυτά. Του διαλέξαμε όνομα κάνοντας κλήρωση με χαρτάκια. Επιλαχόντα ήταν το Δίας και το Έρωτας (εφηβεία, τι να πεις).

Σαν κουτάβι ήταν φοβισμένος και ξεμαλλιασμένος. Με τον καιρό μας συνήθισε, έφτιαξαν και τα μαλλιά του και έγινε ο Ερμής το τρελόσκυλο! Λιγούρης, φωνακλάς, ζημιάρης, ανυπάκουος... αλλά καλόκαρδος. Ποτέ δεν δάγκωσε ούτε αγρίεψε σε κανέναν. Ακόμα και την Αθηνά που τη ζήλευε, όσο κι αν φοβόντουσαν οι άλλοι, εγώ δεν πίστευα ποτέ πως θα της έκανε κακό. Πέρασαν και 3 χρόνια από όταν γεννήθηκε η μικρή, το είχε πάρει κι αυτός απόφαση πως αυτό το "πράγμα" ήρθε για να μείνει. 


Έχω πολλά να θυμάμαι από τον Ερμή μας. Τις κόκκινες καστόρινες γόβες της μαμάς μου που τις μασούλησε 5 ώρες πριν το ρεβεγιόν επειδή δεν του δίναμε σημασία και μετά εμείς προσπαθούσαμε να κόψουμε τα φιογκάκια για να είναι ίδια... Μία φορά που πήδηξε από τη μπανιέρα που τον έκανα μπάνιο και πήγε στο σαλόνι με τις σαπουνάδες και γλιστρούσε στα μάρμαρα σαν να κάνει πατινάζ! Που όταν γύρισα από την Αγγλία τρελάθηκε από τη χαρά του όταν με είδε και μόλις άνοιξα την πόρτα για να πάω να φέρω τις βαλίτσες μου, βγήκε στο δρόμο και άρχισε να τρέχει ενώ εγώ τον κυνηγούσα μέχρι 5 τετράγωνα πάνω από το σπίτι.. εκείνος ήταν χαρούμενος και ήθελε να παίξουμε! 
Τον φέρναμε και τα καλοκαίρια στην Ερμιόνη να κάνει τα μπάνια του. Και του άρεσε τόσο η θάλασσα! Και μια φορά είδε ένα πρόβατο σε ένα χωράφι εκεί κοντά και πήγε να του κάνει καβγά. Φώναζε ο Ερμής, ατάραχο το πρόβατο. Πέρασε 1 ώρα για να τον ξεκολλήσουμε από εκεί και να τον βάλουμε στο αυτοκίνητο. 

Και τόσα άλλα αστεία και γλυκά περιστατικά έχω να θυμάμαι. Κυρίως τη σιγουριά που είχα όταν ήμουν μόνη μου στο σπίτι και τον είχα παρέα. Γιατί μπορεί να μην ήταν φύλακας εκπαιδευμένος με την κλασική έννοια αλλά μόλις γύριζε το κλειδί στην πόρτα το άκουγε. Αυτά βέβαια σε πιο νεαρή ηλικία γιατί τα τελευταία χρόνια όπως όλοι οι παππούδες, δεν άκουγε πολύ καλά και κοιμόταν βαθιά.

Το χειμώνα ο γιατρός του διέγνωσε καρδιακή ανεπάρκεια και ήταν λίγο απαισιόδοξος. Φεύγοντας από το ιατρείο, είχαμε την εντύπωση πως θα άντεχε κάνα μήνα. Και τελικά η καρδιά του άντεξε 7 μήνες παραπάνω. Με τα φαρμακάκια του, τα σιρόπια του και την ειδική διατροφή. Και χθες το βράδυ ήταν λίγο πιο βαρύς από ότι συνήθως.. ευτυχώς ήταν ο αδερφός μου παρέα του, να τον χαϊδεύει μέχρι το τέλος που μπήκε μέσα στο σπιτάκι του και κοιμήθηκε για τελευταία φορά. 

Θα τον θυμάμαι και θα τον αγαπώ για πάντα τον Ερμή μας, το τρελόσκυλο μας. Δεν θα τον ξεχάσω ποτέ ποτέ ποτέ όσα χρόνια κι αν περάσουν. Ήταν μέλος της οικογένειας μας και θα τον έχω πάντα φυλαγμένο στην καρδιά μου. 
Αντίο αγαπημένε μου φιλαράκο, εύχομαι εκεί που πήγες να έχει θάλασσα και αμέτρητα μπριζολάκια που σου αρέσουν :-)

post signature

Τετάρτη, 6 Αυγούστου 2014

Το καλοκαίρι συνεχίζεται...

Κι εμείς συνεχίζουμε τις διακοπές μας στο εξοχικό μας στην Ερμιόνη. Και όπως έχω εδώ παράδοση θα σας βάλω θαλασσινή μπαλκονάτη φωτογραφία. Την έβγαλα σήμερα το πρωί, είναι και φρέσκια!


Αυτή τη φορά φέραμε μαζί μας από την Αθήνα μια μικρή βαλίτσα με ασιδέρωτα τα οποία δεν έχω περιποιηθεί ακόμα... αλλά θα το κάνω μάλλον με δόσεις γιατί δεν θέλω καθόλου να σιδερώσω (ξέρω, κανείς δεν θέλει). 
Έφτιαξα και το καρτο-ίντερνετ μου και είμαι πάλι online! Ε, μα! Διακοπές, διακοπές αλλά πώς θα βρω καμιά καινούρια συνταγή, πώς θα πάρω καμιά ιδέα για το πώς θα ζωγραφίσω βότσαλα φέτος; Και κάτι γρανίτες που είδα ότι κυκλοφορούν και κάτι cheesecake, κάτι μόμπιλε με κλαράκια και άλλα τόσα.. ε, πώς θα τα κάνω όλα αυτά χωρίς ιντερνέτι με στικάκι μαραφέτι; (τέτοιος ενθουσιασμός που έκανα και ρίμα!) Καλά, δεν υπόσχομαι ότι θα τα κάνω και όλα αυτά αλλά τουλάχιστον θα προσπαθήσω να κάνω διάφορα καινούρια πραγματάκια!


Θα κάθομαι λοιπόν λίγο στο μπαλκόνι, θα χαλαρώνω όσο μπορώ με το νήπιο παρέα και θα σας στέλνω χαιρετισμούς! Σύντομα θα επικοινωνήσω πάλι, δεν χάνομαι καλέ έτσι εγώ ;-)
Να περνάτε καλά όπου κι αν είστε, ότι κι αν κάνετε φιλαράκια!


post signature

Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2014

Από τη Νάξο με αγάπη!

Πήγαμε πέρσι πρώτη φορά στη Νάξο και την αγαπήσαμε! Φεύγοντας, είχαμε ήδη αποφασίσει ότι θα πηγαίναμε και φέτος. Και το περίμενα πώς και πώς!

Πήρα από αρχές Μαΐου να κλείσω δωμάτιο στο πιο φιλόξενο μικρό ξενοδοχείο που έχουμε μείνει ποτέ, το Adriani Hotel! Πεντακάθαρα, όμορφα διακοσμημένα δωμάτια, 5 λεπτά με τα πόδια από το κέντρο της Χώρας και με ένα πρωινό υπέρ-φανταστικό με χειροποίητες πίτες και γλυκά. Η Ειρήνη έφτιαχνε ροδακινόπιτα, τάρτα με κολοκύθι και τυριά, αλμυρά κέϊκ, κις λορέν νοστιμότατη και πολλά άλλα που εμείς τρώγαμε κάθε μέρα για να πάρουμε δυνάμεις πριν πάμε στην παραλία. Αυτό όμως που έχει μεγαλύτερη αξία είναι πάντα οι άνθρωποι, έτσι δεν είναι; Και εμείς νιώθουμε πια φίλοι με αυτό το ζευγάρι που με τη γλυκιά φιλοξενία τους μας έκαναν να αισθανθούμε σαν να μένουμε στο σπίτι τους!

Οι διακοπές για μας είναι παραλία και βόλτες! Και η αγαπημένη μας παραλία στη Νάξο είναι ο Άγιος Προκόπιος. Καθαρά, κρυστάλλινα, παγωμένα νερά και η καλύτερη αμμουδιά.. άμμος που είναι σαν τριμμένο βότσαλο, που φυσάει και δεν κολλάει πάνω σου. Ήθελα να βγάλω φωτογραφίες αυτό που έβλεπα ακριβώς μόλις παρκάραμε το αυτοκίνητο και πηγαίναμε προς την "ξαπλώστρα μας". Γιατί είχαμε τη θέση μας κάθε μέρα φυλαγμένη από το Μανώλη που τον γνωρίζαμε από πέρισυ και μας φρόντιζε κι εκείνος φέρνοντας μας τα φραπεδάκια μας μόλις μας έβλεπε!


Τη μία μέρα που πήραμε τη φωτογραφική μας στη θάλασσα (την DSLR εννοώ) ξάπλωσα στην άμμο να βγάλω και μία κοντινή κοντινή να έχω να τη βλέπω αργότερα και να νιώθω πως είμαι εκεί. Αν τυχαία ήσασταν στην ίδια παραλία και είδατε μια τρελή ξαπλωμένη να σέρνεται στην άμμο και να φωνάζει στον άντρα και το παιδί της να μην περπατήσουν μπροστά της.. εγώ ήμουν :-) Μετά από λίγο ήθελα να κάνω την Αθηνά να έρθει ακριβώς μπροστά μου να βγάλω κοντινή φωτογραφία τα πατουσάκια της στην άμμο. Δεν συνεργάστηκε.. αμ, τι; Μη τα θες όλα μάνα blogger!


Στην παραλία λοιπόν κάναμε το μπανάκι μας αλλά παίξαμε και αρκετά! Πήραμε κι ένα καημένο φουσκωτό δράκο που του δώσαμε το πρωτότυπο όνομα "Πρασινούλης". Τον οποίο βέβαια την πρώτη μέρα ούτε που ήθελε το νήπιο να τον βάλει μέσα στη θάλασσα.. τις επόμενες όπως φαντάζεστε τον ήθελε όπως και δήποτε παρέα! Δεν έλειψαν και τα donuts από τον γνωστό Θόδωρο που έκανε περαντζάδα όλη μέρα. Η μεγάλη διαφορά ήταν ότι πέρισυ η μικρή είχε φάει 2 μπουκιές όλες κι όλες και φέτος δεν μας έδινε ούτε μια μπουκιά! Φτιάξαμε και μια σειρά από απλά πυργάκια στην άμμο. Βάλαμε γύρω γύρω κλαδάκια για δέντρα και στην κορυφή κάθε πύργου μία μπουγελόφατσα με την Πέππα και τους φίλους της. Γιατί είχαμε και την Πέππα μαζί μας στην παραλία! Το φοβερό είναι πως όποιος περνούσε μπροστά από τα πυργάκια ενθουσιαζόταν! Οι Έλληνες ειδικά σταματούσαν όλοι και κοίταζαν! Και ψιθύριζαν τα πιτσιρίκια "Η Πέππα είναι μαμά! Κοίτα, κοίτα!" Και μας ρωτούσαν από πού πήραμε τις καινούριες "Πέππες"!


Τα απογεύματα κάναμε τις βόλτες μας στη Χώρα, στο Κάστρο και στο λιμάνι. Πόσο μου αρέσει στις Κυκλάδες.. αυτά τα στενά σοκάκια, τα ασβεστωμένα πεζούλια, οι καμάρες! Όλα, όλα μου αρέσουν.. οι πέτρινοι τοίχοι, οι λουλουδάτες γλάστρες, τα μαγαζάκια μέσα στις στοές. Κάθε φορά που είμαι σε κάποια Χώρα δεν προλαβαίνω να φωτογραφίζω όμορφες γωνιές. 


Μικρές γραφικές εκκλησίες που δεν λειτουργούν κανονικά και πράσινοι φουντωτοί βασιλικοί που διακοσμούν τις εισόδους των σπιτιών. Σας έχω πει ότι μου αρέσουν πολύ και όλων των ειδών οι πόρτες, ε; Στα νησιά ευχαριστιέμαι όμορφες πόρτες λοιπόν!


Κάποιες μέρες η βόλτα μας κατέληγε...πού αλλού; Στο πολυσύχναστο Waffle House! Αν και φέτος δεν πήρα καμία φορά βάφλα, ικανοποίησα την επιθυμία μου για γλυκό με ωραιότατους συνδυασμούς γεύσεων παγωτού! Και η Αθηνά έτρωγε βαφλάκια χωρίς παγωτό.. γιατί μάλλον έχουμε το μόνο παιδί που δεν του αρέσει το παγωτό επειδή είναι παγωμένο! 


Ένα από τα απογεύματα πήγαμε στο ορεινό χωριό Φιλώτι. Είχαμε πάει και πέρισυ αλλά δεν το είχαμε περπατήσει αρκετά οπότε επαναλάβαμε την επίσκεψη. Είναι πολύ ωραία για βόλτα. Κάτσαμε και στο καφενείο κάτω από τον μεγάλο πλάτανο της πλατείας και ήπιαμε σπιτική βυσσινάδα. Μόλις την αραίωσα με νεράκι και ήπια την πρώτη γουλιά θυμήθηκα τη διαφορά της χειροποίητης με την αγοραστή βυσσινάδα! Τώρα θέλω να βρω και συνταγή!


Επειδή ήμασταν οι 3 μας δεν είχαμε κανέναν να μας βγάλει φωτογραφία κι έτσι βγάζαμε κάποιες βάζοντας το timer στη φωτογραφική ή προσπαθώντας να τη γυρίσουμε ανάποδα και να βγάλουμε τις μούρες μας που ξεχείλιζαν δεξιά και αριστερά :-) Η αλήθεια είναι ότι βγάλαμε αρκετές αποτυχημένες αλλά ευτυχώς και λίγες καλές. Εδώ, σας βάζω μια αστεία! Ο Νίκος ούτε που πρόλαβε να στηθεί :-) Μα, δεν έχει πλάκα;


Και κάπως έτσι περάσαμε τις μέρες μας στην όμορφη Νάξο. Μακάρι λέμε πάντα να καθόμασταν και περισσότερο. Αλλά η αλήθεια είναι πως και όσο κάτσαμε καλά ήταν. Το εκτιμάμε και αυτό. Να είμαστε καλά να ξαναπάμε να λέμε καλύτερα. Ελπίζω να βρίσκω τους περισσότερους από εσάς σε διακοπές ή σε ετοιμασίες. Ακόμα και αν δεν καταφέρετε κάποιοι να πάτε διακοπές με την κλασική έννοια, φέρτε το νησί στο μπαλκόνι σας που λένε. Κάνετε ότι σας ευχαριστεί και σας γεμίζει και ας είναι και μια βόλτα για παγωτό στο κέντρο της πόλης σας. Με το παγωτό όλα δείχνουν καλύτερα.. τουλάχιστον εγώ έτσι πιστεύω :-)

post signature

Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2014

Εδώ είμαι!

Καλημέρα αγαπημένα μου φιλαράκια!
Πρώτη φορά άφησα τόσο καιρό και δεν έχω γράψει τίποτα στο blog! Όπως φαντάζεστε.. έλειπα διακοπές! Επέστρεψα χθες βράδυ από την όμορφη Νάξο!

 
Οι εικόνες που βλέπω τώρα μπροστά μου είναι οι εξής: τα άπλυτα είναι μέχρι το ταβάνι (που λέει ο λόγος, δεν μένω και στο σπίτι των 7 νάνων), οι βαλίτσες πεταμένες στη μέση του καθιστικού, το ψυγείο άδειο, το σπίτι ζεστό και σκονισμένο! Άνοιξα λοιπόν τα παράθυρα, έβαλα το πρώτο πλυντήριο (θα ακολουθήσουν "πάμπολα") και πάω να συγυρίσω τα ασυγύριστα που λένε! Θα αδειάσω και την κάρτα της φωτογραφικής, θα διαλέξω τις καλύτερες και θα σας γράψω πώς περάσαμε! 

Και να πάω και σούπερ μάρκετ να πάρω σαλάτες και φρούτα γιατί μετά από τόσες μέρες στο νησί και αφού έφαγα αμέτρητες μερίδες Ναξιώτικες τηγανιτές πατάτες, τοπικά τυριά, χειροποίητες πίτες και τόοοοσα άλλα, τα έβαλα και τα έξτρα κιλάκια (καλά.. κανονικά κιλά είναι)! Οπότε, συμμάζεμα και στο φαγητό αυτές τις μέρες :-)
Κάνω τις δουλίτσες μου και επιστρέφω με φωτογραφικό ρεπορτάζ! 


post signature

Δευτέρα, 14 Ιουλίου 2014

Σαββατοκύριακο στην πόλη και λίγο παραέξω :-)

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε δεν καταφέραμε να φύγουμε, οπότε έπρεπε να γεμίσουμε τον χρόνο μας με βόλτες στην πόλη.. άντε και λίγο παραέξω! Ευτυχώς δεν έκανε πολλή ζέστη και μπορούσαμε να κινηθούμε άνετα. 

Σάββατο πρωί πήγαμε για καφεδάκι σε φίλους μας που ετοίμαζαν βαλίτσες για διακοπές και τους βοηθήσαμε να αφήσουν το σπίτι τους πίσω ένα μικρό μπάχαλο.. Αν επιθυμείτε το ίδιο αποτέλεσμα, παρακαλώ μήνυμα στο inbox, που λένε και στο facebook :-) Τα παιδιά έπαιξαν πάρα πολύ ωραία και η Αθηνά είχε και την πρώτη επαφή της με τα παιδικά τακούνια της Disney.. εγώ πρώτη φορά τα έβλεπα αλλά απ'ότι φαίνεται είναι πολύ γνωστά στα νήπια. Είναι κάτι πλαστικά παιδικά τακουνάκια (όχι ψηλά) που έχουν πάνω πετράδια και γκλίτερ και φιόγους.. καταλαβαίνετε, δεν τα έβγαλε όσο ήμασταν εκεί. 

Σάββατο απόγευμα πήραμε το τραίνο και πήγαμε Αθήνα για βόλτα. Ανεβήκαμε στην ταράτσα του ξενοδοχείου A is for Athens όπου λειτουργεί καφέ με την καλύτερη θέα στην Ακρόπολη. Δεν σταματήσαμε να βγάζουμε φωτογραφίες, όπως και όλος ο κόσμος δίπλα μας, ήταν πολύ ωραία. Ήπιαμε ένα milkshake φράουλα και κατεβήκαμε με το ασανσέρ 6 ορόφους. Μέσα στο ασανσέρ η Αθηνά έλεγε στον κόσμο "δεν χωράμε όλοι εδώ μέσα" και πατούσε (καταλάθος) όσους ήταν γύρω της. Ευτυχώς κάποιοι χαμογελούσαν (μπορεί και από ευγένεια) γιατί νόμιζα πως μόνο εγώ το έβρισκα τόσο αστείο, χεχε :-)


Κυριακή πρωί, ετοιμαζόμασταν για μπανάκι αλλά δεν είχαμε καταλήξει πού θα πηγαίναμε. Ξεκινήσαμε να πηγαίνουμε προς Κόρινθο και όπου ήταν καλά, θα κατεβαίναμε. Φτάσαμε μέχρι την Αλμυρή και πήγαμε στην παραλία να δούμε πώς ήταν. Και είχε τόοοσο κόσμο βρε παιδιά, γινόταν κακός χαμός. Ξαπλώστρες και τραπεζάκια από τις καφετέριες μέχρι κάτω κάτω στη θάλασσα. Ήταν τόσο κολλημένοι ο ένας με τον άλλο που απορώ πως μπορούσαν να ευχαριστηθούν το μπάνιο τους. Μην νομίζετε ότι είμαι καμιά περίεργη, δεν έψαχνα καμιά ερημική παραλία, δεν έχω πρόβλημα με τον κόσμο αλλά να είναι ανθρώπινα βρε παιδί μου.. δεν μπορώ να έχω μόλις 5 εκατοστά χώρο από τον διπλανό μου. Τέλοσπάντων, φύγαμε. Και πήγαμε λίγο παρακάτω σε μια παραλίτσα κοντά στο Κατακάλι Κορινθίας. Δεν ήταν οργανωμένη παραλία αλλά είχε σκιά από δεντράκια οπότε στρὠσαμε τις πετσέτες και κάναμε τη βουτιά μας. Πρέπει τελικά καμιά φορά να πας λίγο παρακάτω από το προφανές και το πιο πιθανό είναι να είναι καλύτερα!


Είχε και μια ταβέρνα ακριβώς πάνω στην παραλία και είχαμε και εύκολο το μεσημεριανό μας. Κάτσαμε, παραγγείλαμε όλα τα κλασικά του καλοκαιρινού γεύματος (χωριάτικη, πατάτες, κολοκυθοκεφτέδες κτλ) και ήμασταν χαρούμενοι :-) Μπανάκι και ταβερνάκι, τι άλλο θέλει κανείς; Και το νήπιο (έτσι αποκαλώ την Αθηνά τελευταία) να παίζει με τα μανταλάκια και το χάρτινο τραπεζομάντηλο. Και να κάθεται χωρίς καθισματάκι στην καρέκλα κανονικά και να τρώει μόνη της (μα, πότε μεγάλωσε;!)
Φεύγοντας από το Κατακάλι περάσαμε από τη μικρή πλατεία του χωριού και είδαμε και μια γαλάζια εκκλησία με τιρκουάζ λεπτομέρειες! Τι να πεις.. δεν έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο!


Κυριακή απόγευμα πήγαμε σινεμά να δούμε την Τίνκερμπελ και τους Πειρατές. Η αίθουσα είχε το πολύ 10 άτομα! Ιδιωτική προβολή δηλαδή! Το νήπιο πήρε αγκαλιά τα ποπ κορν και δεν κουνήθηκε από τη θέση της, ούτε γκρίνιαξε, ούτε βαρέθηκε. Η ταινία ήταν όμορφη, με υπέροχα χρώματα και κατάλληλη για την ηλικία της, παρ'ότι την απόλαυσα κι εγώ που την περνάω σχεδόν 30 χρόνια :-)


Στην επιστροφή για το σπίτι δεν παραλείψαμε να προμηθευτούμε το καλύτερο επιδόρπιο του καλοκαιριού, μετά το παγωτό βεβαίως. Έτοιμο παγωμένο καρπούζι με εγγύηση! Το οποίο τσακίσαμε ενώ βλέπαμε τον τελικό του μουντιάλ το βράδυ! 
Και κάπως έτσι τα περάσαμε το Σαββατοκύριακο. Δευτέρα σήμερα και θέλω να αρχίζω να ετοιμάζομαι για το Σάββατο που αναχωρούμε για τη βδομάδα των διακοπών μας. Να κάνω αυτές τις δουλειές που σου φαίνονται ευχάριστες όταν τις κάνεις πριν να φύγεις.. πλυντήρια, σιδέρωμα σε αυτά που οπωσδήποτε θέλω να πάρω μαζί, λίστες με πράγματα που δεν θέλω να ξεχάσω και τόσα άλλα.


Αποφάσισα φέτος μετά από πολύ καιρό να αγοράσω και βιβλίο για τις διακοπές. Και θέλω να καταφέρω να το διαβάσω κιόλας. Αν έχετε να μου προτείνετε και κάποιο, πολύ θα χαιρόμουν! Σας αφήνω, πάω να βάλω στο πλυντήριο τις πετσέτες θαλάσσης να τις πάρουμε μαζί καθαρές και μυρωδάτες πριν τις εκθέσουμε στην αλμύρα του Αιγαίου.


post signature