Σελίδες

Δευτέρα, 14 Ιουλίου 2014

Σαββατοκύριακο στην πόλη και λίγο παραέξω :-)

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε δεν καταφέραμε να φύγουμε, οπότε έπρεπε να γεμίσουμε τον χρόνο μας με βόλτες στην πόλη.. άντε και λίγο παραέξω! Ευτυχώς δεν έκανε πολλή ζέστη και μπορούσαμε να κινηθούμε άνετα. 

Σάββατο πρωί πήγαμε για καφεδάκι σε φίλους μας που ετοίμαζαν βαλίτσες για διακοπές και τους βοηθήσαμε να αφήσουν το σπίτι τους πίσω ένα μικρό μπάχαλο.. Αν επιθυμείτε το ίδιο αποτέλεσμα, παρακαλώ μήνυμα στο inbox, που λένε και στο facebook :-) Τα παιδιά έπαιξαν πάρα πολύ ωραία και η Αθηνά είχε και την πρώτη επαφή της με τα παιδικά τακούνια της Disney.. εγώ πρώτη φορά τα έβλεπα αλλά απ'ότι φαίνεται είναι πολύ γνωστά στα νήπια. Είναι κάτι πλαστικά παιδικά τακουνάκια (όχι ψηλά) που έχουν πάνω πετράδια και γκλίτερ και φιόγους.. καταλαβαίνετε, δεν τα έβγαλε όσο ήμασταν εκεί. 

Σάββατο απόγευμα πήραμε το τραίνο και πήγαμε Αθήνα για βόλτα. Ανεβήκαμε στην ταράτσα του ξενοδοχείου A is for Athens όπου λειτουργεί καφέ με την καλύτερη θέα στην Ακρόπολη. Δεν σταματήσαμε να βγάζουμε φωτογραφίες, όπως και όλος ο κόσμος δίπλα μας, ήταν πολύ ωραία. Ήπιαμε ένα milkshake φράουλα και κατεβήκαμε με το ασανσέρ 6 ορόφους. Μέσα στο ασανσέρ η Αθηνά έλεγε στον κόσμο "δεν χωράμε όλοι εδώ μέσα" και πατούσε (καταλάθος) όσους ήταν γύρω της. Ευτυχώς κάποιοι χαμογελούσαν (μπορεί και από ευγένεια) γιατί νόμιζα πως μόνο εγώ το έβρισκα τόσο αστείο, χεχε :-)


Κυριακή πρωί, ετοιμαζόμασταν για μπανάκι αλλά δεν είχαμε καταλήξει πού θα πηγαίναμε. Ξεκινήσαμε να πηγαίνουμε προς Κόρινθο και όπου ήταν καλά, θα κατεβαίναμε. Φτάσαμε μέχρι την Αλμυρή και πήγαμε στην παραλία να δούμε πώς ήταν. Και είχε τόοοσο κόσμο βρε παιδιά, γινόταν κακός χαμός. Ξαπλώστρες και τραπεζάκια από τις καφετέριες μέχρι κάτω κάτω στη θάλασσα. Ήταν τόσο κολλημένοι ο ένας με τον άλλο που απορώ πως μπορούσαν να ευχαριστηθούν το μπάνιο τους. Μην νομίζετε ότι είμαι καμιά περίεργη, δεν έψαχνα καμιά ερημική παραλία, δεν έχω πρόβλημα με τον κόσμο αλλά να είναι ανθρώπινα βρε παιδί μου.. δεν μπορώ να έχω μόλις 5 εκατοστά χώρο από τον διπλανό μου. Τέλοσπάντων, φύγαμε. Και πήγαμε λίγο παρακάτω σε μια παραλίτσα κοντά στο Κατακάλι Κορινθίας. Δεν ήταν οργανωμένη παραλία αλλά είχε σκιά από δεντράκια οπότε στρὠσαμε τις πετσέτες και κάναμε τη βουτιά μας. Πρέπει τελικά καμιά φορά να πας λίγο παρακάτω από το προφανές και το πιο πιθανό είναι να είναι καλύτερα!


Είχε και μια ταβέρνα ακριβώς πάνω στην παραλία και είχαμε και εύκολο το μεσημεριανό μας. Κάτσαμε, παραγγείλαμε όλα τα κλασικά του καλοκαιρινού γεύματος (χωριάτικη, πατάτες, κολοκυθοκεφτέδες κτλ) και ήμασταν χαρούμενοι :-) Μπανάκι και ταβερνάκι, τι άλλο θέλει κανείς; Και το νήπιο (έτσι αποκαλώ την Αθηνά τελευταία) να παίζει με τα μανταλάκια και το χάρτινο τραπεζομάντηλο. Και να κάθεται χωρίς καθισματάκι στην καρέκλα κανονικά και να τρώει μόνη της (μα, πότε μεγάλωσε;!)
Φεύγοντας από το Κατακάλι περάσαμε από τη μικρή πλατεία του χωριού και είδαμε και μια γαλάζια εκκλησία με τιρκουάζ λεπτομέρειες! Τι να πεις.. δεν έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο!


Κυριακή απόγευμα πήγαμε σινεμά να δούμε την Τίνκερμπελ και τους Πειρατές. Η αίθουσα είχε το πολύ 10 άτομα! Ιδιωτική προβολή δηλαδή! Το νήπιο πήρε αγκαλιά τα ποπ κορν και δεν κουνήθηκε από τη θέση της, ούτε γκρίνιαξε, ούτε βαρέθηκε. Η ταινία ήταν όμορφη, με υπέροχα χρώματα και κατάλληλη για την ηλικία της, παρ'ότι την απόλαυσα κι εγώ που την περνάω σχεδόν 30 χρόνια :-)


Στην επιστροφή για το σπίτι δεν παραλείψαμε να προμηθευτούμε το καλύτερο επιδόρπιο του καλοκαιριού, μετά το παγωτό βεβαίως. Έτοιμο παγωμένο καρπούζι με εγγύηση! Το οποίο τσακίσαμε ενώ βλέπαμε τον τελικό του μουντιάλ το βράδυ! 
Και κάπως έτσι τα περάσαμε το Σαββατοκύριακο. Δευτέρα σήμερα και θέλω να αρχίζω να ετοιμάζομαι για το Σάββατο που αναχωρούμε για τη βδομάδα των διακοπών μας. Να κάνω αυτές τις δουλειές που σου φαίνονται ευχάριστες όταν τις κάνεις πριν να φύγεις.. πλυντήρια, σιδέρωμα σε αυτά που οπωσδήποτε θέλω να πάρω μαζί, λίστες με πράγματα που δεν θέλω να ξεχάσω και τόσα άλλα.


Αποφάσισα φέτος μετά από πολύ καιρό να αγοράσω και βιβλίο για τις διακοπές. Και θέλω να καταφέρω να το διαβάσω κιόλας. Αν έχετε να μου προτείνετε και κάποιο, πολύ θα χαιρόμουν! Σας αφήνω, πάω να βάλω στο πλυντήριο τις πετσέτες θαλάσσης να τις πάρουμε μαζί καθαρές και μυρωδάτες πριν τις εκθέσουμε στην αλμύρα του Αιγαίου.


post signature

Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2014

Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια...

Κάτι τέτοιο δεν λένε οι Αμερικάνοι; When life gives you lemons, make lemonade! Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια (πίκρες δηλαδή), κάνε λεμονάδα! Με λίγα λόγια, αντιμετώπισε μια αναποδιά, μια πίκρα, μια ατυχία, μια γκρίνια, μια γρουσούζικη περίοδο.. με πονηρό χαμόγελο! Φτιάξε ένα γλυκό για αρχή να γλυκαθείς και όλα θα φτιάξουν σιγά σιγά! Στο χέρι μας είναι να γυρίσουμε την πλάτη στον ανάδρομο Ερμή και να μην μουτρώνουμε άλλο. Μία λύση μπορούμε να βρούμε, πάντα μπορούμε κι ας είναι και μικρούλα..μια σταλίτσα, ίσα ίσα να μας βγάλει στην επιφάνεια ξανά!


Πάμε να φτιάξουμε λοιπόν μια τάρτα λεμόνι!

Για αυτή τη συνταγή χρειάζετε μια ταρτιέρα με διάμετρο 23 εκ. και την αγαπημένη σας μουσική! Διαλέξτε κάτι χαρούμενο, αισιόδοξο κι ας μην είναι τραγουδιστό. Ή ας είναι απλά το lemon tree που είναι και θεματικό :-) Κάτι που θα σας φτιάξει το κέφι. Εξάλλου, όταν μαγειρεύουμε γλυκό το ξέρετε πως επιβάλλεται να έχουμε καλή ενέργεια; Πώς αλλιώς θα βγει γλυκό το αποτέλεσμα;


Για τη ζύμη πρώτα να σας πω. Αγόρασα έτοιμη (ναι..ναι..έτοιμη). Οπότε, δεν έχω συνταγή για τη βάση να σας δώσω :-( Θα σας πω όμως πως να ετοιμάσετε αν τελικά την αγοράσετε. Αν πάρετε ζύμη ψυγείου ή κατεψυγμένη να την αφήσετε να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου (όπως λένε οι οδηγίες) για να μην σπάσει καθόλου όταν θα την απλώνετε στην ταρτιέρα. Για τάρτες προτιμώ ζύμη κουρού. 
  • Προθερμαίνετε το φούρνο σας στους 190 βαθμούς.
  • Στρώνετε τη ζύμη στην ταρτιέρα σας, πατάτε καλά τον πάτο και τα τοιχώματα γύρω γύρω. Ότι περισσέψει μπορείτε να το κόψετε με ένα μαχαιράκι και μετά να γυρίσετε τις άκρες, έτσι για χαριτωμενιά :-)
  • Τρυπήστε τον πάτο με ένα πιρούνι και στρώστε αντικολλητικό χαρτί. Βάλτε βάρος: φασόλια, ρύζι, φακές, ότι έχετε, για να μην φουσκώσει στη μέση και πώς θα φτιάξετε μετά τάρτα!
  • Ψήστε μέχρι να δείτε τις άκρες να ροδίσουν λίγο, για περίπου 15 λεπτά. Στη συνέχεια, αφαιρέστε τα βάρη και το χαρτί και τελειώστε το ψήσιμο, περίπου 10 λεπτά ακόμα. Βγάλτε από το φούρνο και αφήστε να κρυώσει τελείως.


Για τη γέμιση, τη λεμονόκρεμα (η καλύτερη μετάφραση που έχω για lemon curd), θα χρειαστείτε:

6 μεγάλους κρόκους αυγών 
1 κουταλιά της σούπας ξύσμα λεμονιού 
1/2 φλιτζάνι χυμό λεμονιού (περίπου 2-3 λεμόνια) 
3/4 φλιτζανιού ζάχαρη 
Πρέζα αλάτι 
1/2 φλιτζάνι κρύο βούτυρο, κομμένο σε μικρά κομμάτια 

Σε μια κατσαρόλα βάζουμε τους κρόκους, το ξύσμα, το χυμό, τη ζάχαρη και το αλάτι. Αφήνετε να σιγοβράσει σε μέτρια φωτιά, ανακατεύοντας συνεχώς. Μαγειρέψτε μέχρι να πήξει αρκετά, αυτό θα διαρκέσει περίπου 8-10 λεπτά. Μόλις το μείγμα σας είναι αρκετά παχύρευστο, το βγάζετε από τη φωτιά και το βάζετε σε ένα μπωλ περνώντας το πρώτα από λεπτή σίτα. Ρίχνετε τα κομμάτια βούτυρο και ανακατεύετε για να ομογενοποιηθεί το μείγμα. Καλύτερα είναι να ρίχνετε ένα ένα κομμάτι βούτυρο για να λιώνει σωστά, αν τα ρίξετε όλα μαζί το μείγμα θα κρυώσει και μπορεί κάποια κομμάτια να μην λιώσουν. Σκεπάζετε με διάφανη μεμβράνη, ακριβώς πάνω στην κρέμα (να ακουμπάει δηλαδή) και βάζετε στο ψυγείο για τουλάχιστον μία ώρα. (παραπάνω είναι προτιμότερο)


Για τις καραμελωμένες φέτες λεμονιού για την επιφάνεια της τάρτας μας (εδώ είμαστε) θέλουμε:
2 λεμόνια
1 φλιτζάνι ζάχαρη 
1 φλιτζάνι νερό 

Αυτό το βήμα, μπορείτε να το κάνετε και μία μέρα πριν ή να είναι το πρώτο που θα κάνετε για αυτή τη συνταγή καθώς παίρνει λίγη παραπάνω ώρα να κρυώσουν οι φέτες λεμονιού.  

Μπορείτε να καραμελώσετε όποια εσπεριδοειδή σας αρέσουν: λεμόνια, πορτοκάλια ή γκρέιπφρουτ. Μερικά ροζ γκρέιπφρουτ και λάιμ θα φαίνονται ιδιαίτερα όμορφα στρωμένα πάνω στην τάρτα!

Ανακατεύετε μαζί τη ζάχαρη και το νερό σε μια κατσαρόλα σε μέτρια φωτιά, μέχρι το νερό να βράσει και η ζάχαρη να διαλυθεί. Χαμηλώστε την ένταση και προσθέστε τις φέτες λεμονιού. Καλύψτε με ένα κομμάτι λαδόκολλα αν θέλετε (αυτό κρατά τα λεμόνια βυθισμένα). Σιγοβράστε μέχρι να γίνουν διάφανα τα λεμόνια, περίπου 30 λεπτά. Αφαιρέστε το κατσαρολάκι από τη φωτιά για να κρυώσει αλλά κρατήστε τα λεμόνια μέσα στο σιρόπι. Όταν κρυώσουν, αφαιρέστε ται και αφήστε τα να στεγνώσουν πάνω σε μια σχάρα. 


Όταν έχουν κρυώσει όοολα, μπορείτε να φτιάξετε την τάρτα σας! Αδειάστε τη λεμονόκρεμα/lemon curd μέσα στην ταρτιέρα όπου περιμένει καρτερικά η ψημένη βάση σας και στρώστε τις καραμελωμένες φέτες λεμονιού όπως σας αρέσει! Αφήστε την τάρτα σας να κάτσει λίγο και... κόψτε το πρώτο κομμάτι για να γλυκαθείτε!


Και όπως είπαμε! Όταν η ζωή σου δίνει λεμόνια... φτιάξε τάρτα λεμόνι ;-) 


post signature

Παρασκευή, 4 Ιουλίου 2014

Mama colada - last show της σεζόν!

Αν δεν κάνω λάθος (θα με φάει η Δήμητρα) έχουμε κάνει μέχρι τώρα 6 εκπομπές στον ifeelkid!

Θυμάμαι την πρώτη φορά που κάτσαμε μπροστά από τα μικρόφωνα και μου έκανε ο αγαπημένος μας ηχολήπτης νόημα να μιλήσω.. έτρεμαν τα πόδια μου! Είχα αυτό το τρέμουλο (ευτυχώς μόνο στα πόδια) που προσπαθείς να εξαλείψεις για να μην το βλέπεις ούτε εσύ ο ίδιος! Η φωνή ευτυχώς κελαριστή :-) Όλα τα κορίτσια είχαμε άγχος την πρώτη φορά.. φανταστείτε είχαμε πάει χωρίς σημειώσεις, χωρίς τετραδιάκια/μπλοκάκια, χωρίς θέμα καθόλου! Είχαμε πει ότι απλά θα είναι μια πρώτη γνωριμία να δούμε κι εμείς πώς θα τα πάμε! Και το αποτέλεσμα τελικά άρεσε κι εμείς χαρήκαμε τόοοοσο πολύ με τις καλές ακροαματικότητες και τα καλά λόγια που συνεχίσαμε με τρελή όρεξη!

Κάθε φορά που πάμε στο στούντιο έχουμε έναν ενθουσιασμό σαν μικρά παιδιά! Εξάλλου, βρισκόμαστε και σε παιδικό ραδιοφωνικό περιβάλλον :-) Οι εκπομπές κύλησαν ως εξής: κάθε βδομάδα ανταλλάσαμε (σχεδόν) αμέτρητα e-mails για να διαλέξουμε θεματολογία, τραγούδια κτλ. Καταλήγαμε και κάναμε έρευνα! Χωρίζαμε κατηγορίες, λέγαμε πού θέλουμε να εστιάσουμε, κάναμε τις σημειώσεις μας και σιγά σιγά ξεπεράσαμε το δημιουργικό άγχος μας. Και μετά από κάθε εκπομπή νιώθαμε ακόμα πιο καλά! Και όταν ανέβαινε το αρχείο και ξανακούγαμε με αναλυτικό αυτί αυτή τη φορά την κάθε εκπομπή, μου φαινόταν όλο και καλύτερη η εκπομπή! 

Τι κι αν κακαρίζαμε καμιά φορά και οι τέσσερις; Τι κι αν σαστίζαμε και απλά κοιταζόμασταν και μιλούσε ευτυχώς η Κάλη και το έσωνε; Τι κι αν με ρωτούσε η Σοφία στον αέρα πότε ήταν ο Νίξον πρόεδρος της Αμερικής, και αν ήταν το 1972 κι εγώ δεν ήξερα τι να απαντήσω; Τι κι αν μια φορά η Δήμητρα γελούσε τόσο πολύ που χτυπούσε το χέρι της στο τραπέζι, τα μικρόφωνα χοροπηδούσαν και ο ηχολήπτης Steven το έσωσε με λίγη μουσική παραπάνω; Τι κι αν κάποια shocking ανέκδοτα μου λογοκρίθηκαν από την παρέα; Και ο ωραίος χαμός στο chat; Να θέλουν να μαζέψουν υπογραφές για να γίνουμε δίωρη εκπομπή! Όλα αυτά και πολλά ακόμα με κάνουν να χαμογελώ πλατιά πλατιά σαν μικρό παιδί.. είπαμε i feel kid κι εγώ μερικές φορές!


Και φτάνουμε στη σημερινή τελευταία μας εκπομπή για τη σεζόν λοιπόν! 

Οι mama colada σαλπάρουν απόψε! Παρ'ότι νιώθω λίγο περίεργα, μια μικρή μελαγχολία που δεν θα ξανακάνουμε για αρκετό καιρό εκπομπή, το κυριότερο που αισθάνομαι είναι πως είμαι τυχερή που το έκανα και αυτό! Και που το έκανα με τις φίλες μου, ναι τις καινούριες φίλες μου, τις τρελο-bloggers! Και τις ευχαριστώ γι' αυτό... γιατί γίναμε η καλύτερη ομαδούλα, γιατί δεθήκαμε πιο πολύ, γιατί αντιμετωπίσαμε μαζί μικρές αναποδιές, γιατί αγαπηθήκαμε ένα τσικ παραπάνω :-)
Σοφία, Κάλη, Δήμητρα είστε οι mama colada μου! 

Όσο για το Σεπτέμβριο.. οι mama colada θα επιστρέψουν ανανεωμένες, με καινούριες προτάσεις για εκπομπή (-ες) , με όρεξη για εργασία και χαρά, με fun διαγωνισμούς, με μπαταρίες full γεμάτες για τη νέα σεζόν! 

Μην μας χάσετε λοιπόν απόψε! Οι mama colada θα σας αποχαιρετήσουν από τη συχνότητα του ifeelkid στις 22:00!    

post signature

Δευτέρα, 30 Ιουνίου 2014

Γιρλάντα από γκοφρέ χαρτί για το πάρτυ σας!

Θυμάστε που σας έλεγα ότι με τα διάφορα στραβούλικα που συνέβησαν δεν κατάφερα να φτιάξω όσα ήθελα για το πάρτυ της Πέππα; Ένα από αυτά ήταν μια χρωματιστή γιρλάντα από γκοφρέ χαρτί!

Είχα αγοράσει γκοφρέ χαρτιά στα χρώματα του ουράνιου τόξου και δεν τα έκανα τίποτα τελικά για το πάρτυ.. Ήρθε όμως η ώρα που έπρεπε να φτιάξω το θέμα μου για τη συμμετοχή μου στο περιοδικό Cook, Craft, Create. Και έτσι όπως σκεφτόμουν τι να φτιάξω αυτή τη φορά, έπεσε το μάτι μου στην τραπεζαρία και την παρατημένη σακούλα με τα γκοφρέ χαρτιά! Το αποφάσισα στη στιγμή! Θα έφτιαχνα τη χρωματιστή γιρλάντα κι ας είχε τελειώσει το δικό μας πάρτυ :-)


Το περιοδικό ανέβηκε σήμερα και το τεύχος είναι καλοκαιρινό και γεμάτο χρώμα! Μπορείτε να το διαβάσετε εδώ! Και εννοείται πως θα βρείτε και το δικό μου θέμα με τη γιρλάντα και πώς θα τη φτιάξετε! 


Το παρασκήνιο (σας τα λέω γιατί ξέρω πως ψοφάτε για τέτοια) ήταν το εξής: εγώ και ο Νίκος στο μπαλκόνι να φωτογραφίσουμε τη γιρλάντα που βλέπετε. Είχα κάνει τις υποδείξεις μου στο σύζυγο φωτογράφο και περίμενα να ανταποκριθεί. Τι κι αν του έδειξα 10 φορές τη φωτογραφία στο pinterest, τι κι αν του είπα ότι "έτσι ακριβώς" θέλω να βγει, τι κι αν τσακωθήκαμε πάνω από τα γκοφρέ χαρτιά.. το αποτέλεσμα δεν ήταν αυτό που ήθελα. Η δικαιολογία από μέρους του: "μα, δεν έχουμε τέτοιο φακό!" Και τι να πεις εδώ; Αν δεν έχουμε, δεν έχουμε, τι μπορώ να κάνω τώρα; Απλά, να πιέσω λίγο παραπάνω τις φωτογραφικές του ικανότητες σε συνδυασμό με τις δυνατότητες του φακού μας και στο τέλος να έχω τη φωτογραφία (στο περίπου) που θέλω! 

Θα ήθελα λοιπόν σε κάθε κατασκευή ή θέμα που ετοιμάζω να είχα ένα φωτογράφο με 13 διαφορετικούς φακούς που να με εξυπηρετεί υπό την καθοδήγηση/οδηγίες μου χωρίς αντιρρήσεις και γκρίνιες, γίνεται παρακαλώ; Ε; Γίνεται;

Καλή βδομάδα να έχουμε φιλαράκια! Μπαίνει και ο Ιούλιος σιγά σιγά, η θερμοκρασία ανεβαίνει, όλο και κάπου κανονίζουμε να πάμε για μπανάκι, κάνουμε και καμιά βολτίτσα και περιμένουμε να πλησιάσει η ημερομηνία των διακοπών μας για να ξεκουραστούμε :-)


post signature

Τετάρτη, 25 Ιουνίου 2014

Πάρτυ με θέμα την Πέππα!

Θυμάστε που ετοίμαζα το πάρτυ της Αθηνάς με θέμα την Πέππα; Ήρθε η ώρα να σας το δείξω! 
Δεν έκανα είναι η αλήθεια όλα όσα ήθελα (λόγω αναποδιών και ανάδρομου Ερμή) αλλά ευτυχώς και με αυτά που κατάφερα να οργανώσω, το πάρτυ μας πήγε μια χαρά και πέρασαν όλοι καλά!

Το θέμα μας ήταν η αγαπημένη μας Πέππα το γουρουνάκι. Δεν ήθελα όμως να την κάνουμε πριγκήπισσα ή νεράιδα και διάλεξα να παρουσιάσουμε την Πέππα κάνοντας ποδήλατο μια ηλιόλουστη μέρα με ένα ουράνιο τόξο στον ουρανό! Το σκέφτηκα έτσι για να μην έχω περιορισμό με τα χρώματα και να μην είναι ένα ροζ πάρτυ (αν και η μικρή θα ενθουσιαζόταν αν ήταν όοοολα ροζ).

Έφτιαξα πρώτα το κεντρικό τραπέζι με τα γλυκά. Είχα την ιδέα να βάλω άσπρα σύννεφα με χρωματιστές σταγόνες πίσω από το τραπέζι για να συνδέσω την Πέππα με το ουράνιο τόξο και η αλήθεια είναι ότι το αποτέλεσμα ήταν τόσο όμορφο και εντυπωσιακό! Ευτυχώς που με βοήθησε η φίλη crafter Αλεξάνδρα αλλιώς μόνη μου δεν θα μπορούσα ούτε το πατρόν να ράψω..

Για το τραπέζι σκέφτηκα να πάρω χλοοτάπητα και να τον στρώσω για τραπεζομάντηλο για να έχει την αίσθηση του γκαζόν, διακοσμητικά τουλάχιστον, και τελικά ήταν ωραίο! Η τούρτα μας στη μέση, γαλάζιο κουβαδάκι γεμισμένο με νεράκια που είχαν ετικέτα αντίστοιχη του θέματος, πιατέλες με τα μπισκότα μας, κυπελάκια με ποπ κορν, cupcakes με toppers και μικρούτσικα κεκάκια σε διάφορα χρώματα. Και γύρω γύρω παπάκια, η Πέππα και οι συμμαθητές της, η Πέππα σε λούτρινο και στην άκρη τα καπελάκια με κορδελίτσα έτοιμα να μπουν σε ζωηρά κεφαλάκια :-)


Την όμορφη τούρτα μας αλλά και όλα τα γλυκάκια που είχαμε μας τα έφτιαξε η γλυκιά Μαριάννα του Design Your Cake που μόνο ζαχαροπλάστισσα θα μπορούσε να γίνει! Μείναμε ευχαριστημένοι όχι μόνο με τα σχέδια αλλά και με τις γεύσεις! Για να καταλάβετε, πρώτη φορά που φαγώθηκε σχεδόν όλη η τούρτα.. καταλαβαίνετε!
Και να κάποιοι επισκέπτες στο τραπέζι των γλυκών.. επ, σας πιάσαμε επ' αυτοφόρω!


Δίπλα στο κεντρικό τραπέζι είχαμε βάλει ένα μικρότερο με πολύχρωμα ποτήρια, χαρτοπετσέτες και σπιτική ροζ λεμονάδα, δηλαδή φραουλο-λεμονάδα! Πολύ ωραία, θα σας δώσω συνταγή, να το θυμηθώ μόνο! Από την άλλη πλευρά βάλαμε τα παιδικά τραπεζάκια και σκαμπό. Και σημαιάκια παντού! Δεν χρησιμοποίησα τα υφασμάτινα που είχα φτιάξει στο πρώτο πάρτυ της Αθηνάς γιατί ήταν πιο ρομαντικά και τώρα ήθελα να είναι απλά και στα χρώματα του ουράνιου τόξου. Ο χρόνος δεν ήταν σύμμαχος μου για να φτιάξω μόνη μου υφασμάτινα οπότε πήρα αυτά τα χάρτινα από το γνωστό παιχνιδοκατάστημα. Το καλό με αυτά είναι ότι είναι οικονομικά και το κάθε πακετάκι είναι 10 μέτρα, οπότε με 2-3 πακετάκια έχεις πολλάααα σημαιάκια. Εγώ έβαλα 6 πακετάκια..δηλαδή 60 μέτρα σημαιάκια..χεχε, είμαι λίγο της υπερβολής σ'αυτά :-)


Σιγά σιγά άρχισαν να καταφθάνουν οι μικροί καλεσμένοι μας! Μαζί με αυτούς και οι φίλοι μας από το Studio L. που φρόντισαν και έβγαλαν για μας πολύ ιδιαίτερες φωτογραφίες! Στιγμιότυπα που εμείς οι καθημερινοί οικογενειακοί φωτογράφοι δεν θα τα πιάναμε.. ξέρετε, όταν κάποιος έχει αυτή τη φωτογραφική ματιά που κάνει τη διαφορά! Εδώ λοιπόν, έχει ξεκινήσει η ζωγραφική και το παιχνίδι!


Είχαμε και δύο μικρές πισίνες με παπάκια, ψαράκια και απόχες! Εδώ τρελάθηκαν τα πιτσιρίκια! Η κοπέλα πάντως τους κατεύθυνε, τους έβαζε σε σειρά.. μου έκανε εντύπωση που δεν τσακώθηκαν καθόλου σε όλο το πάρτυ!


Και μετά, αυτό που αγαπά η πιτσιρικαρία! Ζωγραφική πάνω τους! Είχα δώσει οδηγίες στην κοπέλα να παραμείνει στο θέμα μας για να έχουν όλα τα παιδάκια πάνω τους μια όμορφη ζωγραφιά, ενθύμιο από το πάρτυ μας. Έτσι, τους ζωγράφισε μόνο μικρά ουράνια τόξα, άσπρα σύννεφα με χρωματιστές σταγόνες και γαλάζιους ουρανούς με ήλιους. Το αποτέλεσμα ήταν πολύ όμορφο και δεν μετάνοιωσα ούτε στιγμή που δεν ήθελα να τους βάψει τα πρόσωπα με πεταλούδες και αράχνες.  


Και ήρθε η ώρα της τούρτας! Η Αθηνά ανεβασμένη σε σκαμπουδάκι για να φτάνει να φυσήξει και γύρω γύρω εμείς και οι φίλοι της. Ήταν τόσο χαρούμενη! Γελούσε όλη η φάτσα της! Να ακούει το γενέθλιο τραγούδι, να φυσάει, να ξαναφυσάει! Εννοείται πως αν δεν λέγαμε "ωραία, τέλος τώρα" ακόμα εκεί θα ήμασταν να τραγουδάμε και να φυσάμε :-)


Σειρά είχε η τούρτα έκπληξη που είχα ετοιμάσει για μένα και το Νίκο! Είχαμε βλέπετε κι εμείς γενέθλια και δεν τα είχαμε γιορτάσει. Στο πάρτυ της Αθηνάς ήταν έτσι κι αλλιώς οι περισσότεροι φίλοι μας, οπότε ήταν ευκαιρία! Έτσι, ζήτησα από την Μαριάννα να μας φτιάξει μία μικρή τουρτίτσα με τη Μαμά Γουρουνίτσα και τον Μπαμπά Γουρουνάκη! Να μην ξεφύγουμε και από το θέμα! Εξάλλου, μου αρέσει πολύ αυτή η κομπιουτερού Μαμά Γουρουνίτσα!


Αφού σβήσαμε τα κεράκια, περάσαμε στην αποκορύφωση της διασκέδασης! Την υπέρ-φανταστική πινιάτα μας! Δώρο από τη φίλη μου Κάλη (γνωρίζετε.. Anthomeli younger sister)! Δυο κεράσια κρεμάστηκαν από ψηλά και ένας ένας άρχισε να χτυπάει με ένα ξύλο μήπως και τα σπάσει! Το αστείο του θέματος ήταν ότι αυτή η πινιάτα ήταν χειροποίητη και ήταν λίγο.. πώς να το πούμε.. παραπάνω γερή από το συνηθισμένο! Φανταστείτε, τελικά κατάφερε να τη σπάσει ο δημιουργός της, ο δυνατός μπαμπάς Κώστας! 


Και μετά φάγαμε! Ε, μα γίνεται πάρτυ χωρίς φαγητό; Όλα μια χαρά κι εκεί αλλά εγώ περίμενα να κόψουμε την τούρτα! Είναι αδυναμία μου τα γλυκά, τι να κάνουμε; Ο πάνω όροφος ήταν λεμόνι και ο κάτω red velvet μόνο αυτό σας λέω! 


Φάγαμε την τούρτα μας και σιγά σιγά άρχισαν να φεύγουν οι καλεσμένοι μας. Η Αθηνά έδινε στον καθένα το δωράκι του και τους ευχαριστούσε που ήρθαν στο πάρτυ της. Είχα πάρει για τον καθένα ένα παγουρίνι με την Πέππα, σε ροζ, μωβ και μπλε για τα αγόρια!
Μπορεί να είχαμε τις αναποδιές μας αλλά η Αθηνούλα πέρασε τέλεια και αυτό έχει σημασία! Και όλα τα παιδάκια πέρασαν καλά και ευχαριστήθηκαν! Κι έτσι, ευχαριστήθηκα κι εγώ, η διοργανώτρια!

Να αναφέρω τους πολύτιμους συνεργάτες μου και να τους ευχαριστήσω! 

Η Σίνα από το Sugar&Pearls ανέλαβε όλα τα εκτυπώσιμα! Και όταν λέμε όλα, εννοούμε τα πάντα! Καπελάκια, ετικέτες για νεράκια, cake toppers, χάρτινη γιρλάντα, προσκλητήρια, ταμπελάκια για φαγητό, φιγούρες για διακόσμηση! Μου έλυσε τα χέρια, μου τα έφερε όλα έτοιμα, εκτυπωμένα και κομμένα παρακαλώ!

Η Αλεξάνδρα από το Craftland έφτιαξε τα πανέμορφα φουσκωτά σύννεφα με τις χρωματιστές σταγόνες!

Η Μαριάννα από το Design Your Cake ανέλαβε την τούρτα, τα cupcakes, τα μπισκότα και τα mini κεκάκια!

Τα Δελφινάκια ήταν εκεί για να απασχολήσουν τους μικρούς καλεσμένους μας! Στην αρχή είχαμε και μασκότ Πέππα την οποία δυστυχώς ξεχάσαμε να τη φωτογραφίσουμε :-)

Τους αγαπημένους μας φίλους από το Studio L. που ήρθαν για το πάρτυ, μας έβγαλαν και φωτογραφίες :-)

Και επίσημος δωροθέτης πινιάτας το Anthomeli!

Ξέρετε τώρα πώς αισθάνομαι που τελείωσε το πάρτυ και που τα συγκέντρωσα όλα εδώ και τα παρουσίασα; Ότι σαν να μου λείπει κάτι τώρα για να ετοιμάσω! Τι να κάνω! Είμαι του happening τελικά!


post signature

Τρίτη, 17 Ιουνίου 2014

Γυαλιά, Καπέλο και Αντηλιακό!


Μπορεί ο Ιούνιος να μπήκε λίγο... πώς να το πούμε "ανάποδα", αλλά το καλοκαιράκι είναι επίσημα εδώ! Σηκώσαμε τα χαλιά, φτιάξαμε τις ντουλάπες μας και ξεθάψαμε τα μαγιό και τις πετσέτες μας από τα πίσω πίσω συρτάρια! Και κάποιοι από εμάς έχουμε ήδη κάνει μία πρώτη προσέγγιση στην ακροθαλασσιά, όχι με μεγάλη επιτυχία τολμώ να πω για μας (εγώ θέλω τουλάχιστον θερμοκρασία νερού 27 βαθμών για να κάνω βούτα). 


Το θέμα είναι ότι όταν έφτιαχνα την τσάντα θαλάσσης είδα ότι τα αντηλιακά μας ήταν σχεδόν άδεια που σημαίνει ότι για την επόμενη εξόρμηση έπρεπε να αγοράσω καινούρια. Και τότε ήρθε η “φίλη” μου η Garnier (μα, αλήθεια με συμπάθησαν αυτοί οι άνθρωποι) να με ενημερώσει για την καινούρια σειρά παιδικών αντηλιακών! Τα Ambre Solaire της Garnier τα γνωρίζω χρόνια και τα έχω αγοράσει αλλά φέτος για πρώτη φορά βγήκε βρεφική/παιδική σειρά και είπα να τη δοκιμάσω και αν μου αρέσει κάτι να το μοιραστώ μαζί σας! (αλήθεια, αν δεν θεωρώ πως κάτι αξίζει δεν θα γράψω.) 

  
Έχουμε και λέμε λοιπόν! Για το δικό μου τερατάκι που είναι 3 χρονών υπάρχει το παιδικό Ambre Solaire SENSITIVE advanced με UVA προστασία 50 SPF. Το συγκεκριμένο αντηλιακό γαλάκτωμα λέγεται sensitive γιατί μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε παιδιά με ανοιχτόχρωμες επιδερμίδες, ευαίσθητες στον ήλιο αλλά και σε όλα τα πιτσιρίκια που κάνουν τα πρώτα τους μπάνια και είναι άσπρα άσπρα σαν το γάλα! Είναι γαλάκτωμα αρκετά υγρό και ανάλαφρο και δεν κολλάει! Αυτό μου άρεσε πολύ γιατί ήθελα να αφήσω πίσω μου τις παχύρευστες βρεφικές αντηλιακές κρέμες που λερώνουν και κάνουν και το παιδί να φαίνεται λίγο ασβεστωμένο :-) 


Εκτός από το γαλάκτωμα, υπάρχει και το αντηλιακό spray Ambre Solaire RESISTO swim που κάνει και σκληρή κολυμβητική δουλειά! Δηλαδή! Είναι ειδικά σχεδιασμένο για να αντέχει στο κολύμπι και γενικά στο νερό. Έχει και αυτό 50 SPF δείκτη προστασίας και το έξυπνο trigger (μπουκάλι με σκανδάλη... καταλαβαίνετε!) το κάνει ακόμα πιο εύχρηστο για να ψεκάζουμε τα πιτσιρίκια χωρίς να ενοχλούμε το παιχνίδι τους.  


Υπάρχει κι ένα αντηλιακό γαλάκτωμα Ambre Solaire για βρεφάκια που λέγεται Baby in The Shade, με υψηλή προστασία 50 SPF, υποαλλαεργικό - χωρίς αρώματα που προστατεύει τα μωράκια ακόμα και όταν αυτά είναι στη σκιά! Προστασία που έρχεται σε μικρό σωληνάριο για να χωράει και στην τσάντα σας! Εγώ, μωράκι δεν έχω όπως γνωρίζετε, αλλά θυμάμαι πως έβαζα συνέχεια στη μικρή αντηλιακό (όχι μόνο στην παραλία) και πως μέσα σε ένα καλοκαίρι αγόραζα σίγουρα 2-3 σωληνάρια. Τότε προτιμούσα φαρμακευτικές εταιρίες και πλήρωνα μια μικρή περιουσία για αντηλιακά. Μία άλλη αλήθεια για τη συγκεκριμένη σειρά είναι ότι είναι και οικονομική! 


Τέλος, για μετά τον ήλιο που χρειαζόμαστε ενυδάτωση, υπάρχει Ambre Solaire after sun δροσερή κρέμα με άρωμα sorbet πεπόνι! Δυσκολεύτηκα να μην το φάω, αλήθεια σας λέω :-) 


Το μόνο που μένει τώρα φίλοι μου μετά από αυτή τη φιλική ενημέρωση/δοκιμή για τα νέα παιδικά αντιηλιακά της Garnier είναι να οργανωθούμε! Τα παιδιά τελείωσαν τα σχολεία και τις πιο πολλές δραστηριότητες και τώρα έχουμε την ευκαιρία να δροσιστούμε μαζί τους ακόμα και σε κοντινή παραλία! Ακόμα και το απογευματάκι αν δουλεύετε τα πρωινά (και έχετε λίγο κουράγιο γυρνώντας). Και να μην ξεχνάμε να προστατεύουμε τα πιτσιρικάκια μας από τον φίλο ήλιο! 


Γυαλιά, Καπέλο και Αντηλιακό όπως λέει και η μαμά του όμορφου παραμυθιού της σειράς αντηλιακών της Garnier Ambre Solaire! Ένα παραμύθι που θα μας βοηθήσει να εξηγήσουμε στα παιδιά μας με απλά λόγια πώς πρέπει να προστατευθούμε από τον ήλιο μέσα από όμορφες χρωματιστές εικόνες (φανταστική εικονογράφηση... εύγε!). Αν θέλετε να το κατεβάσετε για να το διαβάσετε κι εσείς στα παιδιά σας ακολουθήστε το link εδώ


Οι συμβουλές που δίνουμε κάθε χρόνο γνωστές και καλό είναι να τις ακολουθούμε! Τα μωρά στη σκιά, τα παιδιά με αντηλιακό που τους το ανανεώνουμε συχνά, να φοράνε πάντα καπέλο, να πίνουν υγρά (νεράκι, χυμούς), να φορούν ένα ανοιχτόχρωμο μπλουζάκι όταν παίζουν (αν έχετε αδιάβροχο, με ηλιοπροστασία καλύτερα), να μην κάθονται αμέτρητες ώρες στον ήλιο και ιδιαίτερη προσοχή τις πιο "καυτές" ώρες! Φροντίδα και προστασία δηλαδή! 


Άντε να αρχίσουμε να φεύγουμε και κάνα Σαββατοκύριακο να πάρουμε λίγο τα πάνω μας!  



post signature

Τρίτη, 10 Ιουνίου 2014

Πότε βγαίνει το ουράνιο τόξο;

Ο απαισιότατος κύριος Μέρφυ μας επισκέφτηκε την Τετάρτη που μας πέρασε. Και δυστυχώς δεν έχει φύγει ακόμα.

Εγώ ετοίμαζα με ενθουσιασμό και μεγάλη χαρά το πάρτυ της Αθηνούλας για την Κυριακή. Η μικρή το απόγευμα και το βράδυ έκανε δέκατα. Ευχήθηκα αμέσως να είναι περαστικό και να μην είναι καμιά 5ήμερη ίωση γιατί το πάρτυ θα ακυρωνόταν και δεν θα γιορτάζαμε τα γενέθλια της έτσι όπως τα είχαμε φανταστεί. Και πραγματικά την επόμενη μέρα δεν έκανε ούτε πυρετό, ούτε δέκατα, τίποτα. Ουφ..αναθάρρησα λίγο αλλά με συγκρατημένη χαρά γιατί αυτά τα δεκατάκια ξέσπασαν σε έρπη στα χειλάκια της. Ευτυχώς είχα στο φαρμακείο μας σωληνάριο με θαυματουργική φυτική κρέμα (με πρόπολη) για το συγκεκριμένο θέμα και της έβαζα κάθε μια ώρα! Βέβαια, αν δεν έφευγε θα έπρεπε να σκεφτώ σοβαρά ξανά το αν θα γινόταν το πάρτυ. Είχα όμως δώσει προειδοποίηση σε όσους θα συνεργαζόμουν (εμψυχωτή, catering κτλ) μέχρι Παρασκευή πρωί. 

Ξυπνάμε λοιπόν Παρασκευή και μετά τη σχεδόν υστερική μου θεραπεία με την κρεμούλα, το πρόσωπο της ήταν πεντακάθαρο! Ανακουφίστηκα τόσο πολύ.. ούτε πυρετός, ούτε σπυράκι, θα γινόταν το πάρτυ μας κανονικά. Το παιδί όμως είχε καταρροή στην οποία είναι αλήθεια δεν έδωσα κι εγώ μεγάλη σημασία και έγινε δυστυχώς το εξής. Κοιμήθηκε και ενώ έτρεχε η μύτη της εκείνη (υποθέτω) ξύστηκε και δημιουργήθηκε γύρω από τη μύτη της και στα μάγουλα ένας ερεθισμός, σαν εξάνθημα. Έτσι, όταν ξύπνησε Σάββατο πρωί με τις κοκκινίλες εγώ τρελάθηκα! Μίλησα βέβαια με το γιατρό και η θεραπεία ήταν η απλή λευκή κρέμα που χρησιμοποιούμε για τους ερεθισμούς και τα συγκάματα. Δεν ήταν τίποτα ανησυχητικό ή κολλητικό προς άλλα παιδιά. Αλλά πάλι μπήκα στη διαδικασία να σκέφτομαι το πάρτυ. Τότε ήρθε ο Νίκος που είναι πιο αποφασιστικός να μου πει "Θα το κάνουμε! Το παιδί δεν είναι άρρωστο, δεν έχει τίποτα και εμείς θα ακυρώσουμε; Θα το κάνουμε κανονικά." Ήταν το σπρώξιμο που χρειαζόμουν. 

Γιατί δεν ήμουν κι εγώ καλά. Παρασκευή βράδυ στα γενέθλια μου, αισθανόμουν μια εξάντληση, μια κούραση που έπεσα για ύπνο πριν τα μεσάνυχτα! Πράγμα πολύ σπάνιο βέβαια για μια κουκουβάγια σαν και μένα αλλά δεν άντεχα παραπάνω. Όλο το Σάββατο είχα έναν πονοκέφαλο... φανταστείτε είχα ραντεβού για μανικιούρ και έφυγα στη μέση γιατί έκλειναν τα μάτια μου! Σαν να ήθελα να κοιμηθώ εκεί πάνω στον πάγκο της κοπέλας. Γύρισα σπίτι και κοιμήθηκα για μεσημέρι! Και βάζω θαυμαστικό γιατί παραμονή του πάρτυ είχα να κάνω τόσες δουλειές που δεν έκανα γιατί δεν είχα κουράγιο για τίποτα. Άφησα στη μέση τη γιρλάντα που ετοίμαζα, τα γυάλινα βαζάκια των τραπεζιών και τα κάδρα που ήθελα να κρεμάσω στους τοίχους. 
Μάζεψα όλη μου τη δύναμη και κατέβηκα στην πυλωτή που θα γινόταν το πάρτυ να καθαρίσω. Εκεί που θα σκούπιζα μόνο τα φύλλα τελικά έπρεπε να σκουπίσω/σφουγγαρίσω κανονικά γιατί την προηγούμενη μέρα είχε βρέξει και είχε λάσπες παντού! Αλλά τουλάχιστον είχαμε μπει στην τελική ευθεία για τη γιορτούλα μας.  
Να πω βέβαια ότι είχα παραγγείλει και κάποια ποστεράκια για κορνιζούλες τα οποία δεν πρόλαβαν να τα εκτυπώσουν και το έμαθα το Σάββατο. Και είχα παραγγείλει μια όμορφη κορδέλα για την Αθηνά να φορέσει στο πάρτυ που παρότι στάλθηκε με εξπρές τα ΕΛΤΑ δεν μας έκαναν τη χάρη να τη φέρουν στην πόρτα μας. Αργότερα υποψιάστηκα μήπως απλά την είχαν ρίξει μέσα στο γραμματοκιβώτιο της πολυκατοικίας. Σήμερα γύρισε ο ένας άνθρωπος που έχει το κλειδί (έλειπε τριήμερο) και περιμένω ακόμα να ανοίξει το μαγικό κουτί.
Ακύρωσα επίσης ένα χαμάμ/μασάζ που είχα κλείσει να κάνω για τα γενέθλια μου. Το κάνω κάθε χρόνο τέτοια μέρα, σαν δώρο στον εαυτό μου, πάει κι αυτό. Το μετέφερα άλλη μέρα, την Τρίτη (σήμερα δηλαδή και ξανα-ακύρωσα).
Έγινε λοιπόν το παρτάκι μας και πήγαν όλα καλά. Εννοείται θα σας τα δείξω όλα αναλυτικά σε ανάρτηση. Η μικρή είχε το εξάνθημα αλλά δεν την ενοχλούσε καθόλου. Το ευχαριστήθηκε πάρα πολύ, χάρηκε τους φίλους της, έπαιξε, χόρεψε, έσβησε την τούρτα της, ήταν πολύ χαρούμενη και αυτό έχει σημασία. Εγώ ήμουν έτσι κι έτσι.. από τη μία έλεγα μέσα μου "εντάξει, τώρα όλα καλά είναι" από την άλλη δεν αισθανόμουν και 100% ok. 

Πρώτη φορά αισθάνθηκα σαν να έκατσε ένα γκρίζο σύννεφο από πάνω μας. Από κακή ενέργεια; Από λόγια; Από "μάτι" που λένε; Από όλα αυτά μαζί; Ναι, ναι το ξέρω ο κόσμος μιλάει. Κι εγώ μιλάω και κάνω σχόλια για άλλους ανθρώπους. Απλά πρώτη φορά αισθάνθηκα να έχω χάσει λίγη από τη θετική μου αύρα μέσα από αυτό. Το ξέρω πως όλοι κάτι έχουν να πουν. Στον έναν δεν αρέσει πότε θα κάνεις το πάρτυ, στον άλλο του φαίνεται περίεργη η ώρα, ο άλλος δεν καταλαβαίνει γιατί καλείς τόσους πολλούς, ο άλλος δεν εκτιμά τον ενθουσιασμό σου και αυτά που ετοιμάζεις και σου λέει ένα "χαρά στο κέφι σου" με στραβωμένη μούρη, άλλος απορεί γιατί παρήγγειλες και τούρτα και μπισκότα και cupcakes... τι να πεις, μάλλον κάπως έτσι παίρνει δύναμη αυτό το γκρίζο συννεφάκι. 

Και φτάνουμε στη Δευτέρα. Η Αθηνούλα ξυπνάει με πυρετό κι εγώ καταλαβαίνω ότι μόλις έσκασε ο φρονιμήτης μου. Περαστικά μας δηλαδή και ο Μέρφυ εδώ, παρών! Αχ, τι άλλο να πω; Τα λέω κι εγώ εδώ πέρα για να τα ξορκίσω! 

Το παιδάκι μου έγινε 3 χρονών και είναι ένα κοριτσάκι γερό, χαρούμενο και γελαστό που φωτίζει τη ζωή μας κάθε μέρα! Και αυτό μόνο έχει σημασία, να είναι καλά! Και του χρόνου θα ξανακάνουμε πάρτυ, εύχομαι χωρίς αναποδιές και γκρίζα σύννεφα. Ας απαντήσω λοιπόν και μόνη μου στον τίτλο της ανάρτησης για να πάω κόντρα στα στραβά.. "στο τέλος βγαίνει πάντα το ουράνιο τόξο!"

Θα σας αφήσω με sneak peak φωτογραφία από το πάρτυ μας που τράβηξε ο φίλος μας Κώστας, σύζυγος Κάλης Ανθομελένιας :-) 



post signature