Σελίδες

Σάββατο, 30 Μαρτίου 2013

Είμαστε μια ωραία blogόσφαιρα!

Στις 20 Απριλίου 2013 διοργανώνεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα οι «ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ», ένα διαδραστικό συνέδριο για γονείς bloggers. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο The Hub Events (Αλκμήνης 5, Κ. Πετράλωνα) και προσκεκλημένοι είναι
-   Μαμάδες & Μπαμπάδες bloggers, από όλη την Ελλάδα, που έχουν ή σκέφτονται να δημιουργήσουν το δικό τους blog (ή portal).
-    Όλοι εκείνοι που η λέξη blog ασκεί μία μαγεία στο άκουσμά της. Εκείνοι που η λέξη blog δεν σημαίνει fast food ενημέρωση, αλλά έκφραση κι ελευθερία. Όλοι εκείνοι που ταξιδεύουν καθημερινά μέσα στα ελληνικά blogs μαμάδων και μπαμπάδων, για το δικό τους καθημερινό talk με φίλους στην δουλειά ή στο οικογενειακό τραπέζι.


Το event θα έχει πλήθος από πρωτότυπες και καινοτόμες εκδηλώσεις και πολλές ακόμη ενδιαφέρουσες ομιλίες από ανθρώπους που έχουν ιστορίες για να εμπνεύσουν και να δώσουν ελπίδα και θετική ενέργεια σε όλους τους γονείς. Μέσα από δημιουργικά workshops φωτογραφίας και τεχνικής blogging θα έχετε την ευκαιρία να μάθετε τις βασικές αρχές του blogging ενώ μέσω της εμπειρίας του speed dating θα έχετε την ευκαιρία να μάθετε πώς  να μετατρέψετε το hobby σας σε δουλειά. Καθόλη την διάρκεια της εκδήλωσης θα λειτουργεί Playroom που θα φιλοξενήσει τα παιδιά των παρευρισκόμενων ενώ η εκδήλωση θα κλείσει το βράδυ με πάρτι που θα διεξαχθεί στον ίδιο χώρο.
Το διοργανώνει η ομάδα Μικροί Μεγάλοι (www.mikroimegaloi.gr), μια ομάδα που έχει αποδείξει ότι... το να μοιράζεσαι είναι διασκεδαστικό!
Περισσότερα για τους ομιλητές, το πρόγραμμα της εκδήλωσης και τους διοργανωτές καθώς και για κρατήσεις θέσεων μπορείτε να βρείτε στην διεύθυνση: www.psifiakesgeitonies.gr
Το κείμενο είναι αναδημοσίευση του Δελτίου Τύπου.

Και εννοείται ότι θα είμαι κι εγώ εκεί! Δεν θα το έχανα με τίποτα! Αν αποφασίσετε να έρθετε θα χαρώ πάρα πολύ να γνωριστούμε και από κοντά!
Και πώς θα με γνωρίσετε; Μην μου πείτε δεν ξέρετε! Μα, θα φοράω κόκκινο κραγιόν και μάλλον μια κουκουβάγια στο λαιμό ;-) 

Τετάρτη, 27 Μαρτίου 2013

Το παιδί μου δαγκώνει.

Ναι, το παιδί μου δαγκώνει. Ναι, το ξέρω ότι δεν είναι το μόνο. Ναι, γνωρίζω ότι είναι μια φάση που πολλά παιδάκια περνάνε. Ναι, ντρέπομαι..
Το παιδιά δαγκώνουν γιατί δεν μπορούν να εκφραστούν με το λόγο, γι'αυτό και αυτή η συμπεριφορά εμφανίζεται στις ηλικίες 1,5 με 2 χρονών. Θυμώνουν και δεν ξέρουν πώς να το διαχειριστούν. Τραβάει ένα παιδάκι το παιχνίδι, τραβάει και το άλλο και τσουπ το πρώτο σκύβει, δαγκώνει και το παιχνίδι είναι δικό του. Δεν ορίζουν τη δύναμη τους. Δυστυχώς το άλλο παιδάκι πονάει και κλαίει. 



Και όταν είναι το δικό μου παιδί που έχει δαγκώσει εγώ ντρέπομαι, δεν ξέρω τι να κάνω, τρέχω να δικαιολογηθώ στη μαμά του δαγκωμένου παιδιού, αισθάνομαι ότι με επικρίνει, ότι δεν ανατρέφω σωστά το παιδί μου, ότι δεν κάνω καλή δουλειά..
Τι θα κάνω λοιπόν; Το συζήτησα με τη δασκάλα της Αθηνάς (από το δημιουργικό εργαστήριο που πηγαίνουμε) και διάβασα πολλά άρθρα. Και ότι κατάλαβα θα το μοιραστώ μαζί σας σε περίπτωση που αντιμετωπίζετε το ίδιο πρόβλημα με μας (εύχομαι όχι).
Πώς πρέπει να αντιδράσουμε:

  • Ο ενήλικας πρέπει να απομακρύνει το ένα παιδί από το άλλο. Με αυτόν τον τρόπο το παιδί που έχει δαγκώσει απομακρύνεται από το σημείο όπου υπάρχει ένταση και μπορεί να ηρεμήσει, και το παιδί που δέχεται το δάγκωμα έχει την ευκαιρία να νιώσει ασφάλεια. 
  • Πρέπει ο ενήλικας να βοηθήσει το παιδί που δαγκώνει, να συζητήσει μαζί του και να καταλάβει τι του προκαλεί ένταση. Τα παιδιά χρειάζονται τη βοήθεια των ενηλίκων για να αναγνωρίσουν και να κατανοήσουν τα συναισθήματα τους. Για παράδειγμα μπορούμε να πούμε «Φαίνεσαι θυμωμένος/νη. Δεν είναι σωστό να δαγκώνεις όταν είσαι θυμωμένος/νη. Έλα να σκεφτούμε μαζί και να δούμε τι θα κάνουμε γι'αυτό».
  • Αν υπάρχει κάποιος χώρος όπου το παιδί θα κάτσει να ηρεμήσει, είναι επίσης βοηθητικό. Ο χρόνος πρέπει να είναι λίγος έτσι ώστε το παιδί να μην νιώσει ότι είναι τιμωρία, για παράδειγμα εάν το παιδί είναι ενός ένα λεπτό, αν είναι δύο, δύο λεπτά κ.ο.κ.(όπως έχουμε δει και στη νταντά πρώτον βοηθειών). Στη συνέχεια ο ενήλικας πρέπει να βοηθήσει το παιδί να επανέλθει με ένα θετικό τρόπο όπως να του πει να φέρει ένα παιχνίδι ή ένα βιβλίο στο χώρο που παίζουν τα υπόλοιπα παιδιά.

Επίσης είναι σημαντικό να παρηγορήσουμε το παιδί που δέχτηκε το δάγκωμα και να συζητήσουμε και μαζί του. Πρέπει να καταλάβει ότι δεν έκανε κάτι λάθος. Αν το παιδί που δάγκωσε είναι πάνω από δύο χρονών μπορούμε να του προτείνουμε να παρηγορήσει το δαγκωμένο παιδί. Αρκεί να θέλουν βέβαια και τα δύο παιδιά να το κάνουν. Ίσως το περιστατικό να είναι και μια καλή ευκαιρία για να μιλήσουμε στα παιδιά για την έκφραση των συναισθημάτων μας.
Παλαιότερα, λέγανε στους γονείς να δαγκώσουν τα παιδιά, έτσι ώστε να τα κάνουν να καταλάβουν πως αισθάνεται αυτός που δέχεται το δάγκωμα. Αυτή η μέθοδος όμως είναι αντιπαιδαγωγική και λάθος γιατί τα παιδιά είναι μικρά σφουγγαράκια που απορροφούν τις συμπεριφορές των μεγάλων, με αποτέλεσμα αυτή η παρέμβαση όχι μόνο να μη βοηθάει στην εξάλειψη της συμπεριφοράς, αλλά αντιθέτως να την ενισχύει. 
Το βασικό είναι να έχουμε υπομονή να συζητήσουμε και να εξηγήσουμε ότι αυτό που κάνουν δεν είναι σωστό, να τα βοηθήσουμε να μάθουν να αναγνωρίζουν τα συναισθήματα τους και να τους δείξουμε τρόπους να εκφράζονται.
Όλα αυτά είναι που συμβουλεύουν οι ειδικοί. Και θα τα κάνω. Και ότι βγει. Θα κάνω την προσπάθεια μου, με όση υπομονή και αυτοσυγκράτηση βρω τη δεδομένη στιγμή και ελπίζω σιγά σιγά να περάσει..
Αν έχετε περάσει κάτι παρόμοιο και έχετε να προσθέσετε κάτι, περιμένω τα σχόλια σας!

Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

Δώρα ζωγραφισμένα στο χέρι!

Με μεγάλη μου χαρά σας παρουσιάζω σήμερα τη δημιουργική δουλειά της φίλης μου! Θέλαμε καιρό να κάνουμε κάτι μαζί και τώρα βρήκαμε την ευκαιρία!
Κορμάκια, t-shirts, διακοσμητικά αντικείμενα, κουτιά αποθήκευσης παιχνιδιών και μικρά δωράκια είναι κάποιες από τις δημιουργίες της! Και τα ονομάζει "Flying daisies"! Όλα φτιαγμένα με πολλή αγάπη για τους μικρούς μας αγαπημένους. Ζωηρά χρώματα και ξεχωριστά σχέδια! Και το πιο σημαντικό είναι ότι είναι όλα ζωγραφισμένα στο χέρι! Δηλαδή το καθένα είναι χειροποίητο άρα και μοναδικό!




Σκεφτήκαμε λοιπόν να σας κάνουμε 2 δωράκια! Αν το παιδάκι σας είναι από 1-12 μηνών θα κερδίσετε ένα κορμάκι με τυπωμένη ζωγραφιά και αν είναι 1-5 χρονών θα κερδίσετε ένα λευκό t-shirt με τυπωμένη ζωγραφιά! Και μπορείτε να διαλέξετε το σχέδιο που σας αρέσει πιο πολύ ανάμεσα στις πεταλούδες -butterflies- , στο βυθό -under the sea- και τα πουλιά των λουλουδιών -flowerbirds-
Θα βρείτε τη σελίδα της Flying daisies στο facebook εδώ, επισκεφτείτε την και εξερευνήστε τα σχέδια!
Για να συμμετέχετε πρέπει να ακολουθήσετε τα παρακάτω βήματα:

1) Να κάνετε Like στη σελίδα της Flying daisies στο facebook εδώ.
2) Να συμπληρώσετε τη φόρμα συμμετοχής κάτω από αυτή την ανάρτηση, με τα πεδία που σας ζητούνται.
Αυτό ήταν! Συμμετοχές θα γίνονται δεκτές μέχρι την Πέμπτη 4 Απριλίου, για να γίνει η κλήρωση στις 5 Απριλίου και να σας ανακοινώσω τους 2 τυχερούς!
Μπορείτε να συμμετέχετε για το παιδάκι σας, το ανηψάκι σας, το βαφτιστήρι σας ή ακόμα και για το νεογέννητο της φίλης σας που καταφθάνει όπου να'ναι!
Καλή επιτυχία!

Δευτέρα, 25 Μαρτίου 2013

5 από το menu!

Αχ, αυτό το παιχνίδι με τα 5άρια! Εξομολογητικό και ξεσηκωτικό μαζί! Αγαπημένα 5 φαγητά είχαμε να διαλέξουμε για αυτή τη βδομάδα! 
Και αρχίζω!
Πολύ αγαπημένη μου κατηγορία είναι τα ψάρια και τα θαλασσινά. Θα μπορούσα να τρώω ψάρι κάθε μέρα αν μπορούσα! Και από θαλασσινά μου αρέσουν όλα! Κυδώνια, γυαλιστερές, αχινοσαλάτα, καβούρια..όλα σας λέω!
αχινοσαλάτα
Αδυναμία μου είναι και τα ζυμαρικά. Αν ειδικά συνδυαστούν με την προηγούμενη κατηγορία..μιλάμε για θαύματα! Αστακομακαρονάδα δηλαδή..τι να πω..μία που την ακουμπήσανε στο τραπέζι..και μία που την εξαφάνισα! Να είναι καλή όμως, ε; 
αστακομακαρονάδα
Μου αρέσουν επίσης πολύ τα κλασικά μαμαδίστικα φαγητά! Παστίτσιο ή κριθαράκι ας πούμε! Και το παστίτσιο μου αρέσει με πλούσια μπεσαμέλ! Τι ωραία φαγάκια! Ξέρετε.. αυτά που μυρίζουν και έχουν γεύση μαμάς!
παστίτσιο
Ένα φαγητό που μου αρέσει επίσης πολύ είναι... τα ρεβύθια! Σας φαίνεται περίεργο; Κι όμως! Αν μου πεις να διαλέξω ανάμεσα σε μακαρόνια με κιμά και ρεβίθια..θα διαλέξω το δεύτερο! Αγαπημένη εκδοχή το ρεβυθόρυζο της μαμάς Αργυρώς! Δεν είναι τυχαίο που αυτή η μαμά έβγαλε παιδί σεφ!
ρεβίθια
Για το τέλος άφησα το επιδόρπιο. Δηλώνω λοιπόν κι εγώ λάτρης της σοκολάτας..surprise surprise! Θυμάμαι όταν ήμουν φοιτήτρια πήγαινα με τη φίλη μου μετά το μάθημα για καφέ και σουφλέ σοκολάτας.. Απλό αλλά θεϊκό αν φτιαχτεί με μαεστρία!
σουφλέ σοκολάτας
Οι φωτογραφίες δυστυχώς δεν είναι δικές μου.. Έτυχε και δεν είχα στο αρχείο μου φωτογραφίες από τα συγκεκριμένα φαγητά. Μάλλον έχω τέτοιο ενθουσιασμό με το που τα αντικρίζω..που ξεχνάω να τα φωτογραφίσω!

Τετάρτη, 20 Μαρτίου 2013

Χρωματίζοντας!

Η ζωγραφική είναι από τις αγαπημένες δραστηριότητες της Αθηνάς. Της έχω πάρει μαρκαδόρους που ξεπλένονται με νερό, κηρομπογιές και 5,6,7.. μπλοκ ζωγραφικής. Καθόμαστε μαζί στο τραπέζι της κουζίνας και ζωγραφίζουμε λουλούδια, πεταλούδες, σπιτάκια και καραβάκια. Κάνουμε μαζί, χεράκι χεράκι τα περιγράμματα και μετά εκείνη χρωματίζει τα κενά. Της αρέσει πάρα πολύ!
Η καλύτερη της όμως (και δική μου) είναι όταν χρωματίζουμε στις Μικρές Ιστορίες.


Εκεί υπάρχει μεγάλο τραπέζι, τέμπερες και καλή παρέα! Απλώνει λοιπόν η δασκάλα μας ρολό χαρτί που πιάνει όοολο το τραπέζι και τα τρελοπιτσιρίκια φοράνε τις ποδιές τους! Βάζει τέμπερες σε αυγοθήκες, μοιράζει πινέλα και αρχίζει η δημιουργία! Και τα παιδιά χαίρονται να βουτάνε τα πινέλα τους στα χρώματα και να κάνουν κυκλάκια, συννεφάκια, γραμμές ή περισσότερο κάτι σε ελεύθερο σχέδιο! Και το απολαμβάνουν όλα! Ακόμα περισσότερο αυτά που έχουν έμπνευση να βουτήξουν τα χέρια τους μέσα στις τέμπερες και να χρωματίσουν με τις παλάμες τους!


Θεωρώ τη ζωγραφική από τις πιο όμορφες εκφράσεις των μικρών παιδιών. Με αυτό τον τρόπο εκφράζουν το συναισθηματικό τους κόσμο χωρίς λάθος ή σωστό. Και αργότερα που είναι σε θέση να ζωγραφίσουν πρόσωπα και καταστάσεις είναι πραγματικός θησαυρός οι ζωγραφιές τους και δεν πρέπει να τις πετάμε. Δεν σας κρύβω ότι ανυπομονώ να μεγαλώσει η Αθηνά και να με ζωγραφίσει! Πώς θα φαίνομαι άραγε στα μάτια της; 
Βρήκα και μια όμορφη.. κουκουβάγια να μοιραστώ μαζί σας! Ανοίξτε το link, εκτυπώστε και χρωματίστε την!
Χρωματίστε την κουκουβάγια!

Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2013

Μεσημεριανό τραπέζι.

Δεν έχει σημασία αν δεν πήγαμε εκδρομή. Θα περνούσαμε την Καθαρά Δευτέρα σπίτι μας. Αυτή η μέρα είναι διαφορετική σε όλα.. στο φαγητό, τη μουσική, τα αρώματα.. Αμέσως μετά τον πρωινό καφέ βγήκα να πάω στο φούρνο. Αυτές τις μέρες οι αμυγδαλιές του απέναντι σπιτιού είναι ανθισμένες και πανέμορφες! (είναι το αγαπημένο μου δέντρο, σας το έχω πει;) 
Στο φούρνο, ουρά ο κόσμος με χαμόγελο! Ζεστές, ζεστές έβγαιναν οι λαγάνες! Με ποικιλία γεύσεων: ελιά, πιπεριά ακόμα και με κομματάκια χαλβά είχαν! Πήρα μια κλασική και μια μικρή με ελιές και πήγα προς το σπίτι. Στο γυρισμό έκοψα κι ένα κλαδάκι από απέναντι..δεν κρατήθηκα! 


Ο Νίκος ετοίμασε το σημερινό τραπέζι. Όταν είναι για μεζεδάκια είναι πρώτος! Πατατοσαλάτα, μελιτζανοσαλάτα, ταραμοσαλάτα, χταποδάκι και γαριδούλες! Και ζεστή λαγάνα βεβαίως! Η Αθηνά δοκίμασε και ταραμοσαλάτα! Το ραδιόφωνο στη Μελωδία (ούτε διαφήμιση να έκανα) να παίζει ελληνικές επιτυχίες του '50 και ελαφρολαϊκά από αυτά που σιγοτραγουδάς.. 
Δυστυχώς δεν πήγαμε να πετάξουμε χαρταετό γιατί η μικρή κρύωσε λίγο στη χθεσινή βόλτα και είπαμε να το ρίξουμε στα παιχνίδια εσωτερικού χώρου..βλέπε μπαλοπισίνα..χεχε..Ήρθε και ο αδερφός μου με τις λιχουδιές του κι ένα ούζο Πιτσιλαδή (πολύυυυ ωραίο) και φάγαμε παρέα.

Και τι θέλουμε τελικά; Τους αγαπημένους μας παρέα, λίγο καλό φαγητό και ωραία μουσική! Του χρόνου και με αετό! Καλή Σαρακοστή!

Παρασκευή, 15 Μαρτίου 2013

5 αγαπημένα τραγούδια!

Έφτασε και η 3η βδομάδα του παιχνιδιού Hi-5 και είναι η ώρα της μουσικής! Και εννοείται ότι δεν ξέρω τι να διαλέξω. Σας το έχω πει, έχω θέμα με τη μουσική! Και είμαι κολλημένη..ναι το παραδέχομαι.. Δεν ακούω απ'όλα και δεν περνάω καλά αν είμαι κάπου και η μουσική δεν μου αρέσει. Φτιάχνω λίστες με τραγούδια για να ακούμε στις εκδρομές, στα δείπνα, τις Κυριακές..παντού και πάντα. Μπορεί να αφιερώσω 3 ώρες για να μαγειρέψω και 2 ώρες για να ασχοληθώ με τη μουσική της βραδιάς.. 
Σίγουρα δεν μπορώ να ξεχωρίσω τα 5 πιο αγαπημένα μου αλλά θα κάνω μια προσπάθεια να μοιραστώ μαζί σας 5 τραγούδια που αγαπώ και που κάτι σημαίνουν για μένα! 
Επειδή το παιχνίδι είναι φωτογραφικό και για να μην επιβαρύνω τον κύριο blogger που μου κάνει τσαλίμια τελευταία, κάτω από κάθε εικόνα θα βρείτε το link του τραγουδιού αν θέλετε να το ακούσετε. Οι φωτογραφίες είναι όλες δικές μου!

1. Στη θάλασσα - Θεοδοσία Τσάτσου. Ήταν καλοκαίρι του 2002 που γνώρισα το Νίκο. Και άκουγα συνέχεια αυτό το τραγούδι! Κάναμε βόλτες με το αυτοκίνητο και το ακούγαμε και μαζί. Μου θυμίζει αυτές τις διακοπές στο εξοχικό μου, τις πρώτες μέρες που γνωριστήκαμε, το πρώτο αυτοκινητάκι μου, το ανοιχτό παράθυρο, το ζεστό αεράκι και τις απομονωμένες παραλίες ;-)

Στη θάλασσα - Θεοδοσία Τσάτσου
2. You really got me now - The Kinks. Αυτό το τραγούδι μου θυμίζει το γάμο μου! Και είναι από τα πιο αγαπημένα μου rock τραγούδια των sixties! Και με αυτό το κομμάτι μπήκαμε στο χώρο που μας περίμεναν οι αγαπημένοι μας για να διασκεδάσουμε! Ααααχ, τι ωραία που ήταν!

You really got me now - The Kinks
3. Η αγάπη ζει - Τρίφωνο. Είναι ένα από τα κομμάτια που τραγουδούσαμε στην Αθηνά όταν την είχαμε στην αλλαξιέρα και την ετοιμάζαμε για μπανάκι τους πρώτους μήνες. Το ραδιόφωνο στη Μελωδία κι εμείς μικροί τραγουδιστές..
Και λέει και κάτι που πρέπει να θυμόμαστε: "η αγάπη ζει στα μικροπράγματα, ζει στα ασήμαντα και στα απλά.."

Η αγάπη ζει - Τρίφωνο
4. Moon River - Henry Mancini από την αγαπημένη μου ταινία Breakfast at Tiffany's. Αγαπημένη μου δεκαετία αυτή.. η μόδα, τα καπέλα, η μουσική, οι ταινίες, όλα μου αρέσουν. Και μου θυμίζουν όμορφα βράδια με κρασί στο μπαλκόνι. Αυτό το κομμάτι το έχω πάντα στις λίστες μου για καλοκαιρινά χαλαρά ποτά με αγαπημένους φίλους. Με πλημμυρίζει ζεστασιά όταν το ακούω.. και ο Mancini με μαγεύει..

Moon River - Henry Mancini
5. Eleanor Rigby - Beatles. Άρχισα να ακούω Beatles όταν σπούδαζα στην Αγγλία. Αστείο, ε; Σιγά σιγά άρχισα να αγοράζω δίσκους τους. Όταν φίλοι μας έκαναν δώρο πικάπ στο γάμο τρελάθηκα από τη χαρά μου, θα μπορούσα πια να ακούω τα βινύλια μου! Κάποια από τα εξώφυλλα τα έχω κάνει κορνίζες στον τοίχο της τραπεζαρίας μας. Το συγκεκριμένο κομμάτι ξεχωρίζει για τη μουσική του και το λατρεύω! Η φωτογραφία δείχνει το μοναδικό μωσαϊκό στο Central Park φτιαγμένο προς τιμή του John Lennon που δολοφονήθηκε μόλις λίγα μέτρα παρακάτω έξω από το διαμέρισμα που ζούσε το 1980. Δεν μπορούσα να παραλείψω να μην το επισκεφτούμε στο ταξίδι μας και να το φωτογραφήσω.

Eleanor Rigby - Beatles
Αυτά ήταν τα τραγούδια και οι φωτογραφίες που σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας! Μου φαίνεται ότι αυτό το παιχνίδι είναι τελικά τόσο αποκαλυπτικό! Έχω γράψει για μένα σε 2 βδομάδες ότι δεν έχω γράψει σε 1,5 χρόνο που έχω το blog! Μου αρέσει πάντως ;-)
Σας φιλώ φίλοι μου!

Κλήρωση διαγωνισμού!

Σας το έχω ξαναπεί ότι χαίρομαι πολύ όταν έρχεται η ώρα της κλήρωσης! Πιο πολύ αγωνία έχω εγώ μάλλον παρά εσείς! Θα είμαι σύντομη γιατί σας βλέπω που διαβάζετε γρήγορα γρήγορα!
Οι συμμετοχές ήταν 680! 
Από αυτές 612 ήταν έγκυρες. 
Οι 313 ζητήσατε γαλάζιο γιογιό και οι 299 ροζ!
Και αφού είδαμε τα στατιστικά ας περάσουμε στα αποτελέσματα!
Χρησιμοποίησα το randomizer.org για να κάνω την κλήρωση. Και μου έβγαλε 2 τυχερά νούμερα, το 263 και το 425! Έτρεξα να δω σε ποιους αντιστοιχούν!

Η Angel κερδίζει το ροζ γιογιό My Carry Potty!
Η Ε. Γερομαρκάκη κερδίζει το γαλάζιο γιογιό My Carry Potty!



Συγχαρητήρια κορίτσια! Σας εύχομαι να ξεκινήσετε την εκπαίδευση με το Carry Potty, να πάνε όλα καλά και να συνεχίσετε να το χαίρεστε και να το χρησιμοποιείτε για όσο θέλετε!
Ευχαριστώ πολύ το Baby Me για τα μοναδικά δώρα και όλους εσάς που συμμετείχατε!
Τρέχω να ενημερώσω τις τυχερές νικήτριες!

Τρίτη, 12 Μαρτίου 2013

Ανοιξιάτικα λουλούδια από αυγοθήκες!

Δεν είναι υπέροχο να βλέπεις τα πρώτα μπουμπούκια να σκάνε και να γεμίζει ο τόπος χρώμα σιγά σιγά; Οι νάρκισσοι είναι από τα πρώτα λουλούδια της άνοιξης! Έψαξα λοιπόν και βρήκα μια εύκολη κατασκευή για να κάνουμε με τα παιδάκια μας και να φτιάξουμε εύκολα ανοιξιάτικα λουλούδια!


Τι θα χρειαστούμε:
Μια χάρτινη αυγοθήκη, όπως την αγοράζουμε από το σούπερ μάρκετ.
Χρώματα (ακρυλικά ή τέμπερες): άσπρο, κίτρινο, πορτοκαλί.
Πινέλο
Χαρτιά: λευκό και κίτρινο
Ψαλίδι
Κόλλα

Τα βήματα για να φτιάξουμε τα λουλούδια:
1. Κόβουμε από τις αυγοθήκες τα κάτω μέρη (τις θηκούλες) και μετά κόβουμε τις άκρες με το χέρι, έτσι ώστε να μοιάζουν με φυσικό βολάν.



2. Ζητήστε από τα παιδιά να παρατηρήσουν τους νάρκισσους σε φωτογραφίες ή στο μπαλκόνι σας (ακόμα καλύτερα). Βάψτε τις σκισμένες χάρτινες θήκες αυγών με κίτρινο και πορτοκαλί χρώμα για να γίνουν το κεντρικό τμήμα του λουλουδιού.
Συμβουλή: Με τα συνήθη ακρυλικά χρώματα , το κίτρινο χρώμα είναι σχεδόν διαφανές. Έτσι, αν ζωγραφίσετε με κίτρινο χρώμα απευθείας πάνω σε ένα σκουρόχρωμο (γκρι) κουτί αυγών, μπορεί να φανεί θαμπό. Βάψτε τις θήκες με λευκό πρώτα, περιμένετε μέχρι να στεγνώσει τελείως το χρώμα και στη συνέχεια βάψτε με κίτρινο χρώμα από πάνω. Με αυτό τον τρόπο το κίτρινο θα είναι ζωντανό και φωτεινό.


3. Οι νάρκισσοι έχουν 6 πέταλα. Ζητήστε από τα παιδιά να μετρήσουν τον αριθμό των πετάλων και βοηθήστε τα να σχεδιάσουν το λουλούδι. Ή μπορείτε να εκτυπώσετε το έτοιμο σχέδιο σε λευκό ή κίτρινο χαρτί και να χρησιμοποιήσετε αυτό ως οδηγό. 
Πατήστε εδώ για να κατεβάσετε και να εκτυπώσετε το σχέδιο με το νάρκισσο.
Τσακίστε τη μέση του κάθε πετάλου για να φαίνεται πιο τρισδιάστατο, όπως στην παρακάτω φωτογραφία.


4. Κολλήστε τις χρωματισμένες θηκούλες αυγών στη μέση. Έτοιμα!


Διακοσμήστε το δωμάτιο ή τα έπιπλά σας με τα όμορφα χάρτινα ανοιξιάτικα λουλούδια και απολαύστε την πρώιμη άνοιξη! Τι θα λέγατε να τα χρησιμοποιήσετε για να διακοσμήσετε ένα δώρο;


Η ιδέα της κατασκευής και οι εικόνες ανήκουν στο www.mprintables.com

Παρασκευή, 8 Μαρτίου 2013

Hi-5 και η ώρα της βιβλιοθήκης.

Τα πρώτα εξωσχολικά βιβλία που διάβασα ήταν για την Ελληνική Μυθολογία και αν θυμάμαι καλά πρέπει να ήμουν Τρίτη/Τετάρτη Δημοτικού. Μετά πέρασα στη λατρεμένη παιδική λογοτεχνία. Τα αγάπησα αυτά τα βιβλία! "Τα στενά παπούτσια", "Ο θησαυρός της Βαγίας", "Ο Τρελαντώνης" και τόσα άλλα.. τα θυμάμαι ακόμα με το πιο γλυκό συναίσθημα! Φτάνοντας στην εφηβεία σοβάρεψαν τα πράγματα και οι επιλογές ήταν πολλές. Άρχισα να διαβάζω Μπορίς Βιαν μετά από παρότρυνση μεγαλύτερης φίλης μου. Ήμουν λοιπόν στην παραλία 15 χρονών και κρατούσα βιβλίο με τίτλο "Όλα τα πτώματα έχουν το ίδιο χρώμα".. Το βιβλίο; Καμία σχέση! Τόσο ευφάνταστα σενάρια δεν έχω ξαναδιαβάσει! Τελικά ήταν παραπάνω από μια χαρά! Μετά πέρασα στα βαριά.. Βαμβουνάκη και Λιλή Ζωγράφου.. Και κλάμα..η έφηβη! 
Είχα πάντα στο μυαλό μου τα κλασικά βιβλία. Κι έτσι ανά διαστήματα διάβαζα και Έλληνες και ξένους κλασικούς συγγραφείς. Ήθελα να έχω άποψη, μη τυχόν και έρθει η κουβέντα σε κλασικό βιβλίο που δεν είχα διαβάσει.. ντρεπόμουν! Βέβαια αργότερα κατάλαβα πως όσα χρόνια κι αν περάσουν πάντα θα υπάρχουν κενά. Με τον καιρό βρήκα την αγαπημένη μου κατηγορία βιβλίων: ιστορικά μυθιστορήματα. Μου άρεσε πάντα η ιστορία. Αλλά όχι με τη μορφή που τη μαθαίναμε στο σχολείο. Όταν λοιπόν ανακάλυψα ότι μπορούσα να διαβάζω λογοτεχνία βασισμένη σε ιστορικά γεγονότα ήξερα ότι αυτό είναι που με ευχαριστεί πιο πολύ απ'όλα. Μυθιστορήματα βασισμένα στη μεταπολεμική περίοδο, στον Εμφύλιο, στη Χούντα έγιναν τα αγαπημένα μου. Κι έτσι έμαθα τόσες πολλές ιστορικές λεπτομέρειες που αγνοούσα!
Για σήμερα διάλεξα να σας δείξω 4 βιβλία από Έλληνες συγγραφείς και ένα άλλο παιδικό αγαπημένο!




  • Δύο φορές Έλληνας - Μένης Κουμανταρέας. Έχω ξαναπεί στο παρελθόν ότι ο Κουμανταρέας είναι ο αγαπημένος μου συγγραφέας. Ξεχωρίζω αυτό το βιβλίο του γιατί θυμάμαι τον εαυτό μου να είμαι στην καφετέρια και να θέλω να γυρίσω σπίτι για να διαβάσω τη συνέχεια.. και δεν το έχω πάθει με πολλά βιβλία αυτό.
"Τα χρόνια είναι πολλά: 1949-1990. Δυο οικογένειες διασχίζουν το χρόνο. Ένας διορθωτής, η γυναίκα του, ένας αλφαμίτης. Πώς ένας σκαπανέας γίνεται συγγραφέας και γιατί η κοπέλα του ανήκει σε άλλον. Τουρκία - Ελλάς 2-1 στη Λεωφόρο. Μία παράσταση Αριστοφάνη στη Μακρόνησο. Διάλεξη του Άγγελου Σικελιανού. Πώς μια κατοχική Μπερέτα καταλήγει σ' ένα πάρτι με τριπάκια. Τυπογραφεία, σπίτια, δρόμοι. Μην προσπαθείτε να καταλάβετε. Ο χρόνος είναι ένα παιχνιδάκι. Κι η Αθήνα παντού."

  • Το τρίτο στεφάνι - Κώστας Ταχτσής. Ένα βιβλίο που το διάβασα σε λίγες μέρες. Ο Ταχτσής είχε προτείνει το μυθιστόρημα σε τρεις εκδοτικούς οίκους, οι οποίοι το απέρριψαν. Εκδόθηκε τελικά το 1962 με χρήματα του συγγραφέα και καθιέρωσε τον Ταχτσή ανάμεσα στους πεζογράφους της γενιάς του.
Τα γεγονότα διαδραματίζονται κατά κύριο λόγο στη διάρκεια του Μεσοπολέμου και της Κατοχής, με κύρια πρωταγωνίστρια την Εκάβη και τη Νίνα που ζουν αυτές τις περιόδους και μας περιγράφουν με πιστότητα το κλίμα της εποχής μέσα από προσωπικές τους ιστορίες. Η Νίνα πραγματοποιεί τρεις γάμους – εξ ου προφανώς και ο τίτλος του έργου. Το έργο διαθέτει πολλά αυτοβιογραφικά στοιχεία: ο Ταχτσής είχε αποκαλύψει πως ουσιαστικά ο χαρακτήρας της Εκάβης Λόγγου είναι απόλυτα βασισμένος στη γιαγιά του που τον μεγάλωσε.
  • Η αυτοκρατορική μνήμη του αίματος - Βαγγέλης Ραπτόπουλος. Μιλάει για μια διαλυμένη οικογένεια, χωρίς ίχνος αθωότητας και με σκληρή γλώσσα για τη σχέση του ήρωα με την αδερφή του. 
Ο Μ. Κουμανταρέας (βλ.παραπάνω) έγραψε στα Νέα: «Ότι πιο παράτολμο θα ευχόταν κανείς σήμερα για την πεζογραφία μας, ένα ειρωνικά σοβαρό έργο, που συνδυάζει τη δράση με το στοχασμό, και παίρνει αφορμή από ένα ακραίο θέμα». Ο Ευγένιος Αρανίτσης για την Ελευθεροτυπία: «Tόσο απόλυτα σφοδρό στη μανία του, ένα “έπος του μίσους”.» 
  • Το σοφό παιδί - Χρήστος Χωμενίδης. Από τα πιο αγαπημένα μου βιβλία. Το διάβασα στους Αρκιούς το καλοκαίρι του 2008. Και άργησα πολύ! Γι'αυτό το διάβασα κι αυτό σε μια βδομάδα απνευστί! Τέτοια ιστορία, τόσο πλούσιο λεξιλόγιο, η εναλλαγή πραγματικότητας και φαντασίας δεν σε αφήνουν ασυγκίνητο!
Πρόκειται για έναν χείμαρρο αφήγησης ενός παιδιού από τα 8 του χρόνια μέχρι το τέλος της εφηβείας του, που είχε την τύχη(;) να ζήσει κοντά σε ιδιαίτερους, αλλοπρόσαλλους, γοητευτικούς όσο και τρομακτικούς ανθρώπους και αντίστοιχες καταστάσεις. Μέσα σε πολλές καλές και ιδιαίτερες κριτικές, κάποιος αναγνώστης είχε γράψει: "Όταν το πιάσει στα χέρια του ο αναγνώστης και αφού διαβάσει τη πρώτη σελίδα το βιβλίο ξαφνικά τελειώνει..Τόσο πολύ σε απορροφά που δε καταλαβαίνεις πως περνάει ο χρόνος. Διαχρονικό γράψιμο και ευχάριστο."
  • Ο μικρός Νικόλας - Rene Goscinny (Αστερίξ, Λούκυ Λουκ). Τι να πω και τι να θυμηθώ! Το συγκεκριμένο βιβλίο το έχω πάρει δώρο στο Νίκο. Εγώ είχα διαβάσει το μικρό Νικόλα όταν ήμουν μικρή, τότε που ήταν πολλά μικρά τεύχη και όχι ένα μεγάλο βιβλίο. 
Για όσους δεν γνωρίζουν, οι ιστορίες αφορούν ένα αθώο και χαριτωμένο παιδάκι που ζει με την οικογένεια του και τους φίλους του σε κάποια (μη καθορισμένη) πόλη της Γαλλίας τη δεκαετία του 1950. Κατά τη γνώμη μου δεν απευθύνεται μόνο σε παιδιά! Έχει τόσο ιδιαίτερο χιούμορ, ευφάνταστες παιδικές πανέξυπνες ατάκες, καταστάσεις που το μόνο που σου αφήνουν είναι ένα πλατύ χαμόγελο κι ένα μικρό πονηρό γελάκι! Και να σας πω κι ένα μυστικό; Πρόσφατα ανακάλυψα ότι υπάρχει και σε καρτούν στα ελληνικά! Και να σας πω κι άλλο ένα μυστικό; Πολλές φορές δεν βάζω στην Αθηνά το Μίκυ... αλλά το μικρό Νικόλα γιατί τον απολαμβάνω τόοοοσο πολύ! Βάλτε ένα βιντεάκι και θα με θυμηθείτε!

Αυτές ήταν οι επιλογές μου για αυτή τη βδομάδα! Κι έτσι συμπλήρωσα το δεύτερο μέρος του παιχνιδιού Hi-5 που αρχικά και τελικά μ' αρέσει!

Τρίτη, 5 Μαρτίου 2013

Μερικές φορές..

Μερικές φορές θέλω να κάνω μικρή ανάρτηση και το σκέφτομαι.
Μερικές φορές θέλω να γράψω κάτι πιο συναισθηματικό και δεν το τολμώ.
Μερικές φορές κοιτάζω το παιδί μου και σκέφτομαι ότι δεν είναι δυνατόν να έφερα εγώ στον κόσμο αυτό το πλασματάκι.
Μερικές φορές ξυπνάω και νιώθω ευτυχισμένη.
Μερικές φορές μου λείπει η δουλειά μου.
Μερικές φορές νιώθω πολύ "κλεισμένη".
Μερικές φορές τραγουδάω παιδικά τραγούδια ακόμα και στο δρόμο.
Μερικές φορές αισθάνομαι τυχερή για αυτά που έχω.
Μερικές φορές ξεχνάω τον εαυτό μου.
Μερικές φορές νομίζω ότι τα κάνω όλα σωστά.
Μερικές φορές νομίζω ότι τα κάνω όλα λάθος.
Μερικές φορές περιμένω πώς και πώς να πάει για ύπνο η μικρή.
Μερικές φορές κοιτάζω το ρολόι και ανυπομονώ να ξυπνήσει και να ξανακούσω τη φωνούλα της.
Μερικές φορές σκέφτομαι ότι αφού είχα αμφιβολίες για τον αποθηλασμό δεν έπρεπε να σταματήσω.
Μερικές φορές σκέφτομαι ότι θήλασα αρκετά.
Μερικές φορές δεν ξέρω ποια είναι η καλύτερη επιλογή για το παιδί μου.
Μερικές φορές νιώθω περήφανη για το πώς μεγαλώνω τη μικρή.
Μερικές φορές κρίνω αυστηρά τις άλλες μαμάδες.
Μερικές φορές θυμάμαι και τα δικά μου λάθη.
Μερικές φορές έχω απίστευτη ενέργεια για δημιουργικό παιχνίδι.
Μερικές φορές δεν έχω όρεξη.
Μερικές φορές δεν εκτιμώ καλά τον καιρό και ντύνω ελαφριά τη μικρή.
Μερικές φορές θα ήθελα να έχω μαζί ένα κοντομάνικο.
Μερικές φορές σκέφτομαι ότι μόνο εγώ είμαι έτσι.
Μερικές φορές φαντάζομαι ότι είναι έτσι κι άλλες μαμάδες.
Μερικές φορές το ξανασκέφτομαι.

Κυριακή, 3 Μαρτίου 2013

Ήρθε κι η σειρά μου!

Μία το παιχνίδι Hi-5 φώτο και μία το βραβειάκι με τις 11 εξομολογήσεις έγινε στην blogo-γειτονιά χαμός αυτές τις μέρες! Όλα μας τα άπλυτα στη φόρα που λέει κι η Ασπασία! Τη συμμετοχή μου στο παιχνίδι την έχω ξεκινήσει κανονικά εδώ, οπότε σειρά έχει το βραβείο! Μου το παρέδωσαν οι αγαπητές Μάχη-talibanoula από το Όπου υπάρχει θέληση..υπάρχει και τρόπος! και η Ροδούλα από το Η Αννούλα στην κατασκήνωση!
Παραλαμβάνω λοιπόν με δόξα και τιμή! Και όπως ορίζουν οι κανόνες, σας αραδιάζω και 11 τυχαία πράγματα για μένα:




  1. Το βαφτιστικό όνομα μου είναι Βαρβάρα και δεν μου αρέσει καθόλου. Την πρώτη φορά λοιπόν που πήγα κατασκήνωση όταν τα παιδιά με ρωτούσαν από πού βγαίνει το Βέρα, τους έλεγα Βερόνικα! Χαχα! Δυστυχώς η αλήθεια αποκαλύφθηκε γρήγορα..
  2. Μια που είπα για την κατασκήνωση, έχω να πω ότι εκεί έκανα τις καλύτερες διακοπές ever όταν ήμουν μικρή. Δεν ήθελα να φύγω, αν μπορούσα να κάτσω όλο το καλοκαίρι θα καθόμουν. Και εξάντλησα όλες τις κατηγορίες: στην αρχή κατασκηνώτρια, μετά ομαδάρχισσα, μετά κοινοτάρχισσα!
  3. Κάνω διατροφή συνέχεια. Όχι βέβαια πάντα πιστά.. Τα μόνα μου διαλείμματα είναι τα Χριστούγεννα και οι διακοπές. Παίρνω και χάνω συνέχεια. Δυστυχώς μετά τη γέννα δεν έχω χάσει ακόμα αυτά που πήρα και με στεναχωρεί πολύ αυτό. Όμως έχω κουραστεί με τη δίαιτα γι'αυτό αποφάσισα να κάνω λίγο γυμναστική! Και ελπίζω να αποδώσει!
  4. Και αφού είπα για φαγητό.. Μου αρέσει το σούσι πάααααρα πολύ! Τα τρώω όλα ή μάλλον σχεδόν όλα..τα μόνα που δυσκολεύομαι είναι το χέλι (λόγω υφής) και το καλαμάρι (πάλι λόγω υφής).
  5. Τρεις συλλαβές: πα-γω-τό! Θα μπορούσα κι εγώ (όπως κι η Δήμητρα) να τρέφομαι μόνο με παγωτό. 1 κιλό τρώω ά-νε-τα!
  6. Όταν ανακάλυψα τον Πύργο του Downton (αγγλική σειρά εποχής) είδα όλους τους κύκλους σε 10 μέρες (με επεισόδιο 40 λεπτών)! Περίμενα να βάλω την Αθηνά για ύπνο κι έτρεχα να δω τι γινόταν στον πύργο! Τώρα περιμένω να βγει ο καινούριος κύκλος!
  7. Είμαι ακατάστατη. Τα αφήνω, τα αφήνω και μετά αναγκάζομαι να τα μαζέψω  όοοολα μαζί. Αυτό έρχεται σε μεγάλη αντίθεση με κάποιο άλλο χαρακτηριστικό μου. Το επόμενο:
  8. Θέλω κάποια πράγματα να έχουν τη συγκεκριμένη θέση που εγώ ορίζω ή τα πράγματα να γίνονται με τον τρόπο που εγώ θεωρώ σωστό. Για παράδειγμα θέλω τους πίνακες ίσιους και το χαρτί υγείας με τον δικό μου τρόπο τοποθετημένο.. δηλαδή η άκρη στην επάνω πλευρά. Και διάφορα άλλα που δεν θα τα γράψω για να ξαναέρθετε..χαχα!
  9. Ας πάμε και στο σινεμά. Από τις πιο αγαπημένες μου ταινίες είναι "Οι ζωές των άλλων", γερμανική. Συγκλονιστική ταινία, αν δεν την έχετε δει πραγματικά αξίζει!
  10. Μουσική. Έχω ξαναγράψει για τις λίστες μου και τη σχέση μου με τη μουσική. Δεν έχω ξαναγράψει όμως ότι τραγουδώ φάλτσα! Ο Νίκος δεν μπορεί να με ακούει. Αυτό δεν με πτοεί βέβαια, αν μ'αρέσει ένα τραγούδι το λέω! Φοβάμαι μόνο μην μάθει το παιδί λάθος όλες τις μελωδίες!
  11. Με το ζόρι έφτασα στο 11, πολλά μου φαίνονται τελικά! Για το τέλος να πω ότι γενικά δεν θέλω να μετανοιώνω για πράγματα που έχω κάνει. Λέω, καλύτερα που έκανα έτσι παρά να μην το έκανα καθόλου!
Τα είπα! Βέβαια, είμαι η τελευταία που κάνω ανάρτηση για το βραβείο και το έχουν πάρει όλοι όσοι σκέφτομαι αυτή τη στιγμή.. οπότε θα αναγκαστώ να το αφήσω ανοιχτό σε όσους το θέλουν!
Σας χαιρετώ!